Norton: Σε δίκη για χρέη €353.269!

Αναβολή της υπόθεσης για το Φεβρουάριο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/1/2020

Το νέο έτος βρήκε τη Norton στις αίθουσες των δικαστηρίων, με την αγγλική εταιρεία να κατηγορείται για χρέη ύψους 353.269 ευρώ. Η Norton πλέον είναι ένα μικρό εργοστάσιο με αντίστοιχα πολύ μικρές δυνατότητες παραγωγής μοτοσυκλετών και παρά τις προσπάθειές της πέρσι να επεκταθεί στην ιαπωνική αγορά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια με την διάθεση 1.000 μοτοσυκλετών της στην χώρα του "ανατέλλοντος ήλιου", τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά για αυτή.

Τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει αρκετά ποσά στην έρευνα και εξέλιξη των μοτοσυκλετών της παρουσιάζοντας εντυπωσιακά μοντέλα, όπως το Superlight το 2018, ενώ ένα χρόνο αργότερα παρουσίασε το Superlight SS εφοδιασμένο με υπερσυμπιεστή κάνοντάς το ακόμη πιο ξεχωριστό από όσο ήταν. Η πολιτική της Norton ήταν ολόσωστη, καθώς κάθε εταιρεία που θέλει να είναι ανταγωνιστική οφείλει να επενδύει τεράστια ποσά στο R&D τμήμα της, για τη δημιουργία μοντέλων εφοδιασμένα με τη τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

Το θέμα είναι πως οι μικρές δυνατότητες παραγωγής του εργοστασίου αλλά και το μικρό αγοραστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται, οδήγησαν την Norton στο να μην πληρώσει τους φόρους που της αναλογούν στο κράτος. Έτσι, βρέθηκε στα δικαστήρια φέτος με την κατηγορία πως χρωστάει €353.269. Προς υπεράσπισή της, ο CEO της Norton, Stuart Gamer ανέφερε πως απαλλάσσεται από ένα μεγάλο ποσό των οφειλών λόγω της φορολογικής ελάφρυνσης που υπόκεινται τα ποσά που ενδύονται στο τμήμα έρευνας και εξέλιξης. Παράλληλα, έχει γνωστοποιηθεί πως η Norton στο πρόσφατο παρελθόν είχε τις διπλάσιες οφειλές και την ώρα που κλήθηκε στο δικαστήριο τις είχε μειώσει στις €353.269.

Το HMRC (Her Majesty’s Revenue and Customs), η υπεύθυνη υπηρεσία για τα έσοδα και τελωνεία της Βρετανίας, αναγνώρισε στο δικαστήριο την προσπάθεια αποπληρωμής των οφειλών της Norton, όμως παρέμεινε αρκετά αυστηρή ζητώντας απ’ το δικαστή της υπόθεσης, Sebastian Prentis, να εξοφληθεί το υπόλοιπο χρέος μέσα σε 63 ημέρες. Το δικαστήριο αναβλήθηκε για τις 12 Φεβρουαρίου.

O CEO της Norton, Stuart Garner

 

Τον περασμένο Νοέμβριο η Norton είχε δώσει στη δημοσιότητα ένα δελτίου τύπου λέγοντας πως ψάχνει επενδυτές και πως πουλούσε το 5% των μετοχών της με στόχο να μαζέψει ένα εκατομμύριο λίρες, με την αγορά μιας μετοχής να κοστίζει 50 λίρες. Τότε, είχε βρει έναν ανώνυμο επενδυτή να την υποστηρίξει οικονομικά. Μετά τη λήξη της δίκης, ο Stuart Garner μίλησε στις εφημερίδες λέγοντας: “Μας έδωσαν παράταση χρόνου για να τους εξοφλήσουμε και συμφώνησαν στο ποσό της πληρωμής.”

Το 2020 φαίνεται πως θα είναι μια αρκετά δύσκολη χρονιά για την Norton και ας ελπίσουμε πως η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος, για ένα απ’ τα πιο ιστορικά ονόματα στο χώρο της μοτοσυκλέτας.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.