Nurburgring - Θεσπίζεται ελάχιστη τελική ταχύτητα οχημάτων στα 130 χλμ/ώρα

Διπλασιασμός από το προηγούμενο όριο των 60 χλμ/ώρα, για μεγαλύτερη ασφάλεια
Nurburgring
Από το

motomag

3/5/2023

Η θρυλική πίστα Nordschleife αποφάσισε να ανεβάσει το όριο ελάχιστης τελικής ταχύτητας οχήματος στα 130 χλμ/ώρα, ώστε να αποφευχθούν τα διάφορα ευτράπελα που συνέβαιναν τα τελευταία χρόνια με πούλμαν, βαν και τροχόσπιτα που αλώνιζαν με χαμηλές ταχύτητες στα Touristenfahrten (TF) session (τουριστικές επισκέψεις), βάζοντας σε κίνδυνο τους άλλους οδηγούς και αναβάτες.

Σίγουρα θα έχετε δει φωτογραφίες ή βίντεο από το θρυλικό Nurburgring -το ΜΟΤΟ οδήγησε εκεί το Kawasaki H2- εκεί όπου οδηγοί οχημάτων διαφόρων τύπων προσπαθούν να βρουν τα όρια τους και να θέσουν νέα ρεκόρ γύρου. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουμε δει οχήματα πάσης φύσεως -πούλμαν, βαν, αυτοκινούμενα τροχόσπιτα κλπ.- να εισέρχονται στην «Πράσινη κόλαση» με σκοπό όχι να γράψουν κάποιον γρήγορο γύρο αλλά να κάνουν τη βόλτα τους στην πίστα. Αυτό όμως πλέον πρόκειται να σταματήσει καθώς το Nurburgring θέσπισε όριο ελάχιστης τελικής ταχύτητας στα 130 χλμ/ώρα -σύμφωνα με τα έγγραφα του κατασκευαστή του κάθε οχήματος. Παράλληλα τίθεται και μέγιστο βάρος οχήματος στους 3,5 τόνους, και αποκλείονται διάφοροι τύποι οχημάτων όπως φορτηγά, βαν, τρίκυκλα, γουρούνες και αυτοκινούμενα, με τους νέους κανονισμούς να κάνουν λόγο μόνο για αυτοκίνητα ή μοτοσυκλέτες.

Nurburgring

Το προηγούμενο όριο των 60 χλμ/ώρα έδινε τη δυνατότητα να εισέλθουν στη διάσημη πίστα εξαιρετικά αργά οχήματα, με αποτέλεσμα αρκετά ατυχήματα αλλά και “μποτιλιάρισμα” οχημάτων πίσω από τους αργούς.

digitalization

Επιπρόσθετα το Nurburgring ανακοίνωσε ένα έργο ψηφιοποίησης 11 εκατομμυρίων ευρώ για την ασφάλεια, σε συνεργασία με τη Fujitsu, που θα τεθεί σε λειτουργία έως το 2025. Το εν λόγω έργο αφορά κάμερες και προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης τα οποία θα παρακολουθούν-επιβλέπουν και τα 21 χιλιόμετρα της διαδρομής.

Για να αναλογιστούμε τι συμβαίνει στην «Πράσινη Κόλαση» σε ένα πολυσύχναστο Σαββατοκύριακο, φτάνει μόνο να σας πούμε πως μπορεί να περάσουν από την πύλη των διοδίων έως και 2.000 οχήματα πάσης φύσεως, ενώ μπορεί ταυτόχρονα να γυρίζουν στο Ring έως και 250 οχήματα!

Με το νέο σύστημα οι ταχύτεροι οδηγοί θα ωφεληθούν περισσότερο, ενώ ταυτόχρονα θα αυξηθεί θεωρητικά και η ασφάλεια.

Nurburgring

Σημειώστε πως τα κλασικά οχήματα θα μπορούν να συμμετέχουν σε ειδικά event της πίστας, όπου θα συνεχίσει να υφίσταται το όριο ελάχιστης τελικής ταχύτητας των 60 χλμ/ώρα.

Nurburgring

Θυμίζουμε πως το ρεκόρ γύρου με μοτοσυκλέτα -επτά λεπτά και δέκα δευτερόλεπτα χωρίς να έχει απαγορευτεί η κίνηση άλλων οχημάτων στην πίστα- στο Nurbugring έχει με Yamaha R1 από το 2012 ο Andy Carlile (φωτό άνω, δείτε το βίντεο του ρεκόρ παρακάτω), του οποίου έχετε διαβάσει αποκλειστική συνέντευξη στο ΜΟΤΟ.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.