Ο Andrea Iannone επιτίθεται: “Ο Rossi είναι ο κανίβαλος των MotoGP”!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2015

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ισπανικό περιοδικό Solomoto, ο Andrea Iannone ήταν ο γνωστός εαυτός του, δεν έδινε στον δημοσιογράφο αποκαλύψεις ή κάτι διαφορετικό. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του ανθρώπου, και αντίθετα με το παράδειγμα του Stefan Bradl, που ήταν κάποτε χαμογελαστός και ομιλητικός, ο Iannone ήταν έτσι πάντα, ακόμα και πριν από τα MotoGP. Στην συνέντευξη που μας είχε δώσει στην Ελλάδα, όταν είχε έρθει με αφορμή την αλλαγή της αντιπροσώπευσης της Ducati, μας είχε δώσει ένα στοιχείο για το πώς θα είναι οι μελλοντικές του συνεντεύξεις. Δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς για το στιλ του. Σε τέτοιες περιπτώσεις απλά χρειάζεται εσύ που κάνεις τις ερωτήσεις, να οδηγείς τον άλλο να σε εμπιστευτεί, για να έχεις την ευκαιρία μιας αποκάλυψης. Δεν έχουν όλοι την ίδια υπομονή. Ο Ισπανός δημοσιογράφος που κάθισε απέναντι από τον Iannone, σίγουρα δεν την είχε. Λαμβάνοντας τετριμμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έκανε, και λίγο με τον εκνευρισμό που φέρνει το φράγμα της γλώσσας, καθώς για κανέναν δεν ήταν εύκολο να ακούει τα αγγλικά του άλλου με την έντονη προφορά, ο Ισπανός δημοσιογράφος άρχισε να κάνει ερωτήσεις που δεν έχουν κανένα νόημα, πέρα από το να ιντριγκάρουν τον συνεντευξιαζόμενο. Και δυστυχώς ο Iannone τσίμπησε το δόλωμα.

 

Πρώτη ερώτηση: «Νιώθεις μειονεκτικά που δεν έχεις κερδίσει πρωτάθλημα;». Αυτή είναι ερώτηση ίντριγκας και τίποτα περισσότερο, και πέτυχε τον σκοπό της: Ο Iannone εκνευρίστηκε και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του είπε: «Έχω κερδίσει αγώνες στο παρελθόν, αγωνίζομαι με τους καλύτερους του κόσμου, μπορεί να μην έχω κερδίσει πρωτάθλημα όπως κι εκείνοι, αλλά έχω πάντα πιθανότητες για μια νίκη»

Ο Ισπανός δημοσιογράφος είχε πάρει κάτι περισσότερο από ένα ξερό «όχι» και βλέποντας τον εκνευρισμό, συνέχισε κτυπώντας απ’ ότι φαίνεται ένα αδύνατο σημείο: «Είναι δύσκολο να είσαι πιλότος των MotoGP στην Ιταλία;»

Και χωρίς να μπερδέψει τα λόγια του ο Iannone απάντησε:

«Ο Rossi έχει κανιβαλίσει τον ιταλικό μοτοσυκλετισμό (εννοεί τον επαγγελματικό αυτού του επιπέδου) σαν το ζιζάνιο που δεν αφήνει το γρασίδι να μεγαλώσει γύρω του»!

 

Ο κύβος ερρίφθη! Ο δημοσιογράφος είχε εξοργίσει τον άνθρωπο απέναντί του, και τον οδήγησε να πει πράγματα που δεν θα έπρεπε… Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν γίνεται να κατηγορήσει κανείς τον Rossi, πως έφτασε εκεί που είναι εξαιτίας γνωριμιών, ή προτίμησης ή ευκαιριών. Είναι μακράν ο καλύτερος αναβάτης, κερδίζοντας με την αξία του. Μπορεί να έχει προτιμήσεις, με ποιους από τους Ιταλούς συμπαίκτες του θα κάνει παρέα, όπως με τον αδικοχαμένο Marco Simoncelli. Μπορεί να έχει καθοδηγήσει την κοινή γνώμη στο παρελθόν κάνοντας σχόλια για άλλον αναβάτη, όπως έγινε με τον Lorenzo, (έχοντας ζητήσει συγνώμη αργότερα), αλλά για κανιβαλισμό δεν γίνεται να κατηγορηθεί. Ούτε ότι έχει εκμεταλλευτεί τον κόσμο.

Αυτό που μάλλον έχει ενοχλήσει τον Iannone, είναι η δημοφιλία του Rossi, που πάντα κλέβει την παράσταση. Όμως αυτό ο Valentino το έχει κερδίσει με τα έργα του και την προσωπικότητά του, δεν το έκλεψε από κανέναν! Το MotoGP είναι το πρωτάθλημα για τους καλύτερος, κι αυτό ισχύει για όλους τους τομείς…

 

Φαίνεται τελικά, ότι πριν μία εβδομάδα ακριβώς, οι ολιγοήμερες διακοπές του Iannone, με την κοπέλα του και τους στενούς φίλους, δεν τον βοήθησαν να ηρεμίσει τελείως!

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες