Ο Chris Birch στην Ελλάδα - Hellas Rally

Το Hellas Rally 2017 συγκεντρώνει τις παγκόσμιες παρουσίες του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/5/2017

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε νωρίτερα με υψηλές γνωριμίες, με πρωινό καφέ παρέα με τον Chris Birch και οικοδεσπότη το KTM Racing Center 500! Το «υψηλές» είναι κυριολεκτικό, καθώς ο Birch είναι πάνω από ένα και ενενήντα…

Τον Νεοζηλανδό τον ξέρετε όλοι από τα video που τον έχουν κάνει διάσημο, ίσως όχι με το όνομά του, αλλά σίγουρα τον αναγνωρίζετε από την μοτοσυκλέτα του, είναι εκείνος ο τύπος που πρώτος συμπεριφέρθηκε σε ένα KTM 1190 Adventure σαν γνήσιο enduro, αυτό είναι από τα πιο διάσημά του video:

 

Ο Chris κατάφερε να γίνει παγκοσμίως γνωστός, αφού πρώτα έκανε την διαφορά σε μία πολύ μακρινή χώρα, τραβώντας τα βλέμματα του κόσμου, φτάνοντας στο τέλος να αλλάξει επάγγελμα..

Βρίσκεται στην Ελλάδα για να πάρει μέρος στο Hellas Rally μ’ ένα 1090 Adventure R που έρχεται απευθείας από την Αυστρία και θα αποτελέσει την μοτοσυκλέτα του για το φετινό Red Bull Romaniacs!

Δείτε τον εδώ να προετοιμάζεται για το ελληνικό Dakar, όπως λέει, το Hellas Rally:

Όπως γράφαμε εδώ, φέτος το Red Bull Romaniacs θα γίνει πεδίο μάχης ανάμεσα σε KTM και BMW, καθώς ο Chris αποφάσισε να αγωνιστεί με το 1090R και η BMW ανακοίνωσε αμέσως μετά πως θα απαντήσει με τον Gerhard Foster που θα οδηγήσει ένα BMW R nineT προετοιμασμένο από την Touratech με την κωδική ονομασία (R9X7)! Ο Chris επιβεβαίωσε επίσης την υπόθεση που είχαμε κάνει, πως θα τρέξουν στην ειδική –τουριστική- κατηγορία που έχει θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια και διεξάγεται σε διαφορετική διαδρομή, αποφεύγοντας τον Πρόλογο. Βέβαια επειδή ο Chris είναι… τρελός (με την καλή έννοια) όταν τον ρώτησα συγκεκριμένα μου αποκάλυψε την πρόθεσή του: Το έχει βάλει σκοπό να το δοκιμάσει με το 1090R και για όσους δεν ξέρουν να πούμε ότι είναι άθλος να περνάς τον Πρόλογο με τα πόδια. Πρόκειται για μία ειδική διαδρομή στην εκκίνηση, φτιαγμένη με πέτρες, ξύλα, λάστιχα και κορμούς, αποτελώντας έναν στίβο που μονάχα οι κορυφαίοι καλοί αναβάτες τον περνούν γρήγορα. Θα είναι η πρώτη φορά που μία τέτοια μοτοσυκλέτα θα περάσει από εκεί, αν βέβαια περάσει. Ο Chris θα πάρει την απόφαση το πρωί, όταν δει την διαδρομή που θα έχει φτιάξει η διοργάνωση και θα εκτιμήσει την δυσκολία της. Επίσης, επειδή είναι «κότα» (δικά του λόγια, εννοώντας ότι εγκαταλείπει την μοτοσυκλέτα αν δει ότι πάει να πέσει) το πολύ – πολύ να σύρει το Adventure εκτός διαδρομής χάνοντας λίγο χρόνο και να συνεχίσει να κυνηγά τον Foster που στοιχηματίσαμε και οι δύο ότι δεν θα δοκιμάσει τον Πρόλογο με το ΜπεμβεδοΤούρατεκ, θα το δούμε!

Στην Ελλάδα έρχεται για το Hellas Rally και το αντιμετωπίζει ως μέρος της προπόνησής του για το Red Bull Romaniacs! Το Hellas Rally ήταν από την πρώτη στιγμή ένα από τα καλύτερα οργανωμένα Rally, προσελκύοντας το ενδιαφέρον αναβατών με παγκόσμια υπόσταση, ιδιαίτερα φέτος, όπως διαβάζετε εδώ.

Με διαδρομές που εκτείνονται σαν μία μαργαρίτα γύρω από την Ναύπακτο, το bivouac του Hellas Rally θα είναι το σπίτι του Chris για τις επόμενες μέρες και η ίδια η Ναύπακτος το σπίτι της υπόλοιπης οικογένειας του Νεοζηλανδού, που τον ακολούθησαν για να δουν όσο προλάβουν την Ελλάδα, και όσο προλάβουν και τον ίδιο, καθώς αμέσως μετά αναχωρεί για Καναδά και προπονείται εντατικά μέχρι να επιστρέψει στην Ευρώπη και στο Red Bull Romaniacs! Η Ελλάδα έχει ξεχωριστή θέση για τον Chris και την οικογένειά του, καθώς αγαπούν την χώρα μας και την ιστορία της, και βάφτισαν την κόρη τους «Ζωή» ακριβώς για αυτό το λόγο…

Ο 36χρονος Chris, δεν είχε γρήγορη εξέλιξη στο εικονικό βάθρο των αναβατών με την παγκόσμια φήμη, όπως εξιστορεί ο ίδιος:

«Μου πήρε πολλά χρόνια για να φτάσω στο σημείο να αγωνίζομαι χωρίς να πρέπει να πληρώνω και μία δεκαετία μετά από αυτό, για να βγάζω λεφτά από τους αγώνες! Για να σου απαντήσω και στην άλλη ερώτηση που μου έκανες: Θεωρώ ότι το σημείο που έγινε η αλλαγή πορείας, το breakthrough όπως λέμε, ήταν η πρώτη νίκη στο Red Bull Romaniacs. Γύρισα πίσω στο συνεργείο που δούλευα, το αφεντικό μου έσφιξε το χέρι, μου έδωσε συγχαρητήρια και μου λέει «ΟΚ τώρα πρέπει να κάνουμε αυτό κι εκείνο κτλ..» όχι όμως σαν να μην τρέχει τίποτα, αισθανόμουν ότι κάτι είχε αλλάξει και άρχισα γρήγορα να το βλέπω καθώς οι προτάσεις ερχόντουσαν με ρυθμό η μία πίσω από την άλλη και στο Red Bull Romaniacs την επόμενη χρονιά θεωρούσα ήδη τον εαυτό μου επαγγελματία αναβάτη. Για δέκα χρόνια οι χορηγοί που είχα, απλά μου εξασφάλιζαν τα έξοδα και πίστευα ότι αυτό ήθελα, εκείνο ήταν το όριο που είχα θέσει. Έκανα την πλάκα μου, το χόμπι μου χωρίς να ξοδεύω το τεράστιο ποσό που απαιτεί ένα τέτοιο χόμπι».

«…. Η καλύτερη στιγμή μου στο Red Bull Romaniacs ήταν όταν έκοψα την κορδέλα, λίγο πριν ανέβω για πρώτη φορά στο βάθρο, από τις 7 φορές συνολικά που το έχω κερδίσει». «…Όχι δεν το λέω για την άνοδο που είχα μετά, αλλά και για την στιγμή εκείνη που την έχω στο μυαλό μου συνέχεια, την στιγμή που έκοβα την κορδέλα με πολλαπλές πρωτιές, του καλύτερα πρωτοεμφανιζόμενου αναβάτη, του ταχύτερου, του μεγάλου νικητή. Βλέπεις εκείνη την στιγμή κατέρρεαν όλα όσα είχα ακούσει πριν τον αγώνα, το δεν έχεις ελπίδες, το έχεις μεγάλη ιδέα για εσένα και ένα σωρό ακόμη που με έκαναν να πεισμώσω και τελικά να κερδίσω τον αγώνα!»

«Από πολύ αρχή είχα σχεδόν πάντα KTM μοτοσυκλέτες, ταίριαξα με αυτές. Σαν παιδί, μιας και έκανα enduro από τεσσάρων χρονών, είχα Kawasaki και έκανα κι ένα διάλειμμα με Husqvarna, το 2003, που κράτησε ένα μόλις χρόνο γιατί δεν με βόλεψε καθόλου η μοτοσυκλέτα, κυριολεκτικά μία μέρα την παράτησα με κλάματα από τα νεύρα μου, γύρισα στα KTM και έμεινα εκεί».

«… Ναι υπήρξε φορά που θα παρατούσα τις μοτοσυκλέτες τελείως. Ήταν εκείνη την περίοδο της ισορροπίας όπως είπες (την δεκαετία που οι χορηγίες κάλυπταν τα έξοδα) και θα το έκανα για να κάνω καριέρα στο mountain bike, που είναι η μεγάλη μου αγάπη. Το ποδήλατο είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της γυμναστικής μου. Το πρωί μόλις σηκωθώ κάνω γιόγκα για περίπου μισή ώρα, για να δουλέψουν οι κλειδώσεις και μετά, αν είναι αυτή η περίοδος και καλός ο καιρός, ανεβαίνω στο ποδήλατο».

«…Μπορεί να μην έχω υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς, πέρα από τα χτυπήματα στην πλάτη, αλλά χρειάζεται χρόνος το πρωί, το καλό είναι πως από το σπίτι μου η ζούγκλα είναι μόλις πέντε λεπτά!». «…Ζούγκλα το λέμε όλοι γιατί είναι ακριβώς αυτό, στενά μονοπάτια σε απάτητα δάση με βατσινιές και τόσο πυκνή βλάστηση που την κόβεις με το μαχαίρι. Όχι δεν είναι όπως στην Ευρώπη ή τον Καναδά ή την Ν. Αφρική, μπορώ να πάω όπου θέλω με τους φίλους, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό και κανείς δεν θα μας πει κάτι. Υπάρχουν σερίφηδες, όμως φαντάσου ότι πριν λίγο καιρό για παράδειγμα, ήρθαν να μας μιλήσουν για το αν κάνουμε enduro την στιγμή που καθόμασταν πάνω στα μηχανάκια! Με ένα ύφος του στιλ, κάντε ότι θέλετε, απλά προσέχετε και το δάσος, πράγμα που είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε μία ζωή. Υπάρχει κατανόηση λοιπόν.»

«… Το νέο TPI της KTM ανυπομονώ να το δω και εγώ και να το καβαλήσω, δεν έχω καταφέρει ακόμα, με όποιον μίλησα μου λέει ότι είναι εκπληκτικό, μου το επιβεβαιώνεις και εσύ τώρα οπότε ναι περιμένω να το πετύχω στην Ρουμανία. Ανάμεσα σε τετράχρονες και δίχρονες, θα σου πω τις δίχρονες αλλά με τεράστιο αλλά, δηλαδή: Στην καθημερινή μου προπόνηση, και σε ένα πιστάκι είμαι πολύ πιο γρήγορος και πάω καλύτερα με τις τετράχρονες της KTM, στα δύσκολα θέλω δίχρονο EXC. Αν θες να στο βάλω σε νούμερα, με δυσκολότερο το 10 τότε οτιδήποτε μέχρι το 7 είναι με 4T και κάθε κομμάτι με δυσκολία από 7 και πάνω προτιμώ 2T».

«… Στο Hellas Rally έχω μία γλυκιά ανυπομονησία να σου πω την αλήθεια, γιατί έχω δει μόνο video. Τι να περιμένω τι λες;»

«Να περιμένεις μία εκπληκτική οργάνωση από ανθρώπους με μεγάλη εμπειρία και χώματα με μεγάλη ιστορία σε πανέμορφο τοπίο. Μόνο η ζέση θα σε προβληματίσει, άλλα έχεις κερδίσει 3 φορές το Roof of Africa, οπότε το ξεχνάμε».

Τελειώνοντας με τις φωτογραφίες και την συζήτηση, ο 36χρονος Chris παίρνει στους ώμους την Ζωή και αρχίζει τα “banny hops” συνδυάζοντας ποιοτικό χρόνο με το παιδί του και γυμναστική ταυτόχρονα, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο εκείνη την στιγμή. Συζητώντας με την σύζυγό του, που είναι μαζί του 15 χρόνια, το μόνο που έχει επηρεάσει την ζωής τους είναι ότι δεν βλέπονται συχνά, καθώς ο Chris είτε θα ταξιδεύει, είτε θα προπονείται. Φυσικά η αμοιβή είναι καλύτερη, όπως και το σπίτι τους πλέον… Τον ακολουθεί σπάνια στα ταξίδια, αλλά την Ελλάδα δεν θα την έχανε, ακόμα κι αν έχουν πολύ λίγο χρόνο για τα αξιοθέατα στην Αθήνα, θα κοιτάξουν να μην χάσουν το κάστρο στην Ναύπακτο όμως..

Αυτός είναι ο Chris Birch που υποστηριζόμενος από την Red Bull και την KTM, πραγματοποιεί τα πιο εντυπωσιακά video με on-off μοτοσυκλέτα! Το KTM 1090 Adventure R με το οποίο θα τρέξει στο Hellas Rally, έρχεται από την Αυστρία και θα είναι το ίδιο με το οποίο θα αγωνιστεί και στο Red Bull Romaniacs. Οι μόνες αλλαγές είναι εσωτερικά στις αναρτήσεις, revalving στο πιρούνι με πιο σκληρή λειτουργία και μεγαλύτερους ανεμιστήρες για το ψυγείο, ώστε να διατηρείται καλύτερα η θερμοκρασία στα πολύ κλειστά κομμάτια. Πέρα από μία μικρή αναβάθμιση με την σειρά Power Parts, το 1090 Adventure R, είναι κατά βάση μία μοτοσυκλέτα παραγωγής! Ο Chris το προτιμά για αυτό το τόσο απαιτητικό enduro συγκριτικά με το 1290, αλλά τα περισσότερα από όσα κάνει, ισχυρίζεται ότι γίνονται με λίγο παραπάνω κόπο και με την υπερβολικά δυνατή, μεγάλη Adventure… Έτοιμος για το ξακουστό πλέον Hellas Rally, o Chris αναχώρησε το μεσημέρι για Ναύπακτο και περιμένουμε να δούμε τις εντυπωσιακές του φωτογραφίες να καταφτάνουν τις επόμενες μέρες!

 

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha