Ο Guy Martin σπάει το αγγλικό ρεκόρ με Hayabusa Turbo: 435,97km/h!

Ήταν πρόβα με στόχο τα 460km/h!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/9/2019

Η «UK Timing Association» δημοσιεύει την προσπάθεια του Guy Martin να σπάσει το ρεκόρ ταχύτητας για τις «straightliners» μοτοσυκλέτες πάνω σε μία Hayabusa Turbo που έχει προετοιμάσει κατάλληλα η Holeshot Racing. Το ρεκόρ αυτό είναι συγκεκριμένο, αφορά μοτοσυκλέτες που ο αναβάτης τους δεν περικλείεται από το φαίρινγκ κι απλά καλύπτεται από αυτό, δεν έχουν αεροδυναμικά βοηθήματα που τις καθηλώνουν κάτω, ενώ η απόσταση είναι δεδομένη, σε αντίθεση με την έρημο Bonneville για παράδειγμα.

Η συνεργασία του Guy Martin με την Holeshot Racing είναι καινούρια σε ότι αφορά την προσπάθεια για την κατάκτηση του ρεκόρ και εξελίχθηκε πέρα από τις προσδοκίες και των δύο στην αρχική αυτή προσπάθεια, φτάνοντας τα 270,9mp/h. Στόχος τους ήταν να έχουν δεδομένα για το ερχόμενο Σαββατοκύριακο και συγκεκριμένα για τις 21 Σεπτεμβρίου, όπου θα προσπαθήσουν να σπάσουν το ρεκόρ, αν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Που σημαίνει πως όχι μόνο δεν πρέπει να βρέχει, αλλά ο αέρας, η θερμοκρασία και η υγρασία ακόμη, να είναι σε ικανοποιητικά επίπεδα.

Ωστόσο στο αεροδρόμιο Elvington που έγινε η προσπάθεια, στα πλαίσια του «Straightliner Event», ο Martin τα πήγε τόσο καλά που έθεσαν νέο ρεκόρ Αγγλίας. Οι συνθήκες δεν ήταν και οι καλύτερες. Ο συν παρουσιαστής του Top Gear είχε μία σφοδρή πτώση από την οποία δεν τραυματίστηκε, ενώ γενικά το Top Gear έχει κακό παρελθόν με τον δημοφιλή αυτό διάδρομο που γίνονται πολλές προσπάθειες για ρεκόρ ταχύτητας, μιας και εδώ ήταν που το 2006 παραλίγο να χάσει την ζωή του ο Hammond.

Η Holeshot δεν είναι τυχαία και η προετοιμασία της τουρμπάτης Hayabusa έγινε με εξαιρετική προσοχή. Ο κατάλληλα φορτισμένος εμπρός τροχός και η προσθόβαρη κατανομή, μελετήθηκαν στο έπακρο με βάση τα κιλά και το στιλ οδήγησης του Martin, ώστε ούτε ο πίσω τροχός να «αδειάζει», ούτε μπροστά να υπάρχει περίπτωση να ελαφρύνει!

Το αγγλικό ρεκόρ του Martin, παρόλο που είναι πιστοποιημένο, αναμένεται να επαναληφθεί το ερχόμενο Σάββατο παρουσία εκπροσώπων της FIM. Εκεί ο Martin και η Holeshot θα προσπαθήσουν να φτάσουν τα 280mph ή ακόμη καλύτερα τα 290mph, αν όλα κυλήσουν ομαλά. Τόσο η ομάδα όσο και ο Martin, είναι πολύ ευχαριστημένοι με όσα είδαν στο προπονητικό σκέλος της εκδήλωσης και περιμένουν πως θα τα καταφέρουν ενώπιον της FIM!

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες