Ο Guy Martin θα απέχει από το φετινό Isle of Man TT

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/1/2016

Με ανάρτησή του εχθές το απόγευμα, ο Guy Marin ενημέρωσε τους οπαδούς του Isle of Man ότι δεν θα αγωνιστεί για το 2016, και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να επιστρέψει για το 2017.

Ο βασικός λόγος, είναι μία κρίση ταυτότητας από αυτές που ξεκινάμε με το «τι κάνω στη ζωή μου». Αυτή η φάση ξεκίνησε μετά από το ατύχημα στο Ulster Grand Prix, που ακόμα και τώρα τον ταλαιπωρεί από πρόβλημα που του άφησε στην σπονδυλική στήλη.  Όπως λέει ο ίδιος έχει πάρα πολλά ενδιαφέροντα, εκτός από το Isle of Man και τις μοτοσυκλέτες, που πρέπει να τους αφιερώσει λίγο χρόνο, κι ένα από αυτά είναι το ποδήλατο.

το ατύχημα που παραλίγο να τον αφήσει ανάπηρο:

 

Εδώ και τρία χρόνια θέλει να πάρει μέρος στον μεγαλύτερο αγώνα αντοχής –με ποδήλατο- του κόσμου, το Tour Divide και φοβάται ότι αν το αφήσει λίγο ακόμα, θα τον «πάρουν τα χρόνια». Όπως λέει χαρακτηριστικά, «με τον ρυθμό που πάω, φοβάμαι ότι θα ανοιγοκλείσω τα μάτια και ξαφνικά θα καταλάβω ότι είμαι 45 χρονών». Ο Guy εξηγεί ότι τα τελευταία 11 χρόνια, το μόνο που κάνει είναι να τρέχει σε αγώνες μοτοσυκλέτας. Με βάση και το ντοκυμαντέρ για την ζωή του, ουσιαστικά αυτό που κάνει από τα 18, είναι μία συνεχή προπόνηση για τον Isle of Man TT, λογικό είναι να θέλει να κάνει μία αλλαγή. Στο Tour Divide θα έχει κάθε ευκαιρία να ξανά βρει τον εαυτό του… λόγω της προσπάθειας!

Ο ποδηλατικός αυτός αγώνας αντοχής, ξεκινά από τον Καναδά και τερματίζει στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, μετά από 4.417 χιλιόμετρα. Διατρέχει τις οροσειρές των ΗΠΑ, σε μία διαδρομή που θεωρείται από τις ομορφότερε του κόσμου, και οι ποδηλάτες είναι τελείως αυτόνομοι. Πέρα από κάποια σημεία της οργάνωσης που απέχουν το λιγότερο εκατό χιλιόμετρα, δεν υπάρχει τίποτα άλλο για τους ποδηλάτες στο ενδιάμεσο, που θα πρέπει να είναι αυτάρκεις. Οπότε είναι απαραίτητο να μεταφέρουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Η οργάνωση έχει επίσης καταγράψει και περιστατικά επιθέσεων άγριων ζώων, όπως αρκούδες και αιλουροειδή –πούμα ή αλλιώς λιοντάρι της Αμερικής- που δίνουν προστιθέμενη αξία στην φήμη του αγώνα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι ο Guy θα έχει όλο το χρόνο να σκεφτεί την πορεία που θα ακολουθήσει στη ζωή του, όπως λέει: «μπορεί να σιχαθώ το ποδήλατο, μπορεί όμως να μην θέλω να κάνω και τίποτα άλλο». Το σίγουρο είναι ότι το Isle of Man TT θα είναι κάπως διαφορετικό, χωρίς αυτόν.

Ετικέτες

Απαγόρευση μοτοσυκλετών στο Nürburgring – Αναβάτης μαζεύει υπογραφές για την άρση της

Έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής 5.200 υπογραφές και 1.300 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Τέτοιον καιρό πέρυσι μαθαίναμε πως οι μοτοσυκλέτες θα απαγορεύονταν στην κλασσική διαδρομή του Nürburgring που ήταν ανοικτή με σύστημα διοδίων, περιορισμένες μόνο σε ημέρες με οργανωμένα trackdays.

Βέβαια όπως είναι λογικό, αυτό το ημίμετρο δεν είναι αρκετό για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές και ένας από αυτούς, ονόματι Ralf Bollinger, ξεκίνησε πριν έναν χρόνο να μαζεύει υπογραφές για να πιέσει προς την αναίρεση της απόφασης αυτής που εξοβελίζει τις μοτοσυκλέτες από τον Nordschleife, τον θρυλικό Βόρειο Γύρο του Nurburgring.

Ένα χρόνο αργότερα, το εγχείρημα έχει συγκεντρώσει 5.200 υπογραφές. Ο Ralf Bollinger έχει απευθυνθεί και σε ένα δικηγορικό γραφείο, με το κόστος της υπόθεσης να υπολογίζεται στα 10.000 ευρώ και τον Ralf να έχει ανοίξει μία σελίδα για χρηματοδότηση από άλλους αναβάτες. Μέχρι στιγμής, τα πράγματα στον τομέα αυτόν δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, αφού 12 μήνες αργότερα έχουν μαζευτεί μόλις 1.300 ευρώ.

MOTO

Ο Ralf  δεν είναι κάποιος τυχαίος, αφού οδηγεί στο Nürburgring τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι πρώτοι γύροι Touristenfahren - οι οποίοι ήταν ανοικτοί σε οποιονδήποτε διέθετε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα με άδεια κυκλοφορίας, ακόμη και τουριστικά λεωφορεία ή αυτοκινούμενα - χρονολογούνται από το 1927.

Το MOTO έχει βρεθεί πολλές φορές στην Γερμανική πίστα και μάλιστα είχαμε προτείνει στους υπεύθυνους ασφαλείας του Nürburgring μια λύση που θα άφηνε τους πάντες ευχαριστημένους και αυτή δεν είναι άλλη από το να χωρίζουν σε ομάδες τις μοτοσυκλέτες που πηγαίνουν κάθε φορά εκεί και να μπαίνουν μόνες τους, με τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μετά από αυτές, απλά περιμένοντας πέντε λεπτά περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μένει να δούμε αν αυτή η ενέργεια μπορεί να φέρει κάποια ανατροπή στην υπόθεση ή η διοίκηση της πίστα θα συνεχίζει να περιφρονεί τους μοτοσυκλετιστές.