Οι Ινδοί αγοράζουν Pierer: Ένεση εκατομμυρίων στην KTM από την Bajaj!

Η λύτρωση των Αυστριακών έρχεται από την Ινδία
Οι Ινδοί αγοράζουν Pierer: Ένεση εκατομμυρίων στην KTM από την Bajaj!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/2/2025

Η πρώτη πράξη προς την οριστική λύση του προβλήματος της KTM έγινε σήμερα με ένεση 50 εκατ. ευρώ στην Pierer Bajaj AG από την Bajaj Auto. Στην πράξη ο Rajiv Bajaj ελέγχει το 37,4% της εταιρείας του Pierer με την εξής διαδρομή:

Έχει το 49,9% της Pierer Bajaj AG (PBAG) που με την σειρά της ελέγχει το 74,94% της Pierer Mobility AG (PMAG).

Τα ποσοστά αυτά ίσχυαν τουλάχιστον μέχρι πριν από δύο εβδομάδες όταν και πραγματοποιήθηκε αύξηση κεφαλαίου με 16,5 εκατομμύρια μετοχές, ορισμένες από τις οποίες πήγαν σίγουρα στα χέρια του Rajiv Bajaj.

Σε κάθε περίπτωση τα 50 εκατ. ευρώ που δόθηκαν ως τριετές δάνειο από την Bajaj Auto είναι μόλις το πρώτο μαξιλάρι από μία επένδυση που σύμφωνα με την ανακοίνωση στις οικονομικές εφημερίδες της Ινδίας, θα ξεπεράσει τα 150 εκατ. ευρώ.

Ακόμη όμως και αυτό το νούμερο είναι μικρό, δεν θα υπήρχε κλυδωνισμός της KTM AG με ένα τόσο μικρό νούμερο για το οικονομικό της μέγεθος. Για αυτό και πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως παρακολουθούμε τον πρώτο κύκλο μίας μακράς χρηματοδότησης στο τέλος της οποίας θα καταλήξει με τον Rajiv Bajaj να ελέγχει ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό των KTM, GASGAS και Husqvarna.

Θυμίζω εδώ πως ο υιός Bajaj που έχει σχετικά πρόσφατα αναλάβει τα ηνία του τεράστιου ομίλου, έχει υψηλό ποσοστό στην Triumph και ευθύνεται 100% στην στροφή της εταιρείας προς τις off-road μοτοσυκλέτες από τις οποίες απείχε δεκαετίες ολόκληρες. Είχαμε τότε καλύψει το γεγονός πως ξεκινούσε ένα πολυετές μπράντεφερ με τον Pierer σε μία συνεργασία που είχε ταυτόχρονα και ανταγωνιστική σχέση καθώς και η KTM άνοιγε την πόρτα της Ευρώπης στην CFMOTO με στόχο να πάρει κομμάτι της τεράστιας και ανερχόμενης αγοράς της Κίνας.

Φαίνεται πως το μπράντεφερ αυτό θα ολοκληρωθεί τώρα με νίκη του Rajiv Bajaj που ενίσχυσε σήμερα οικονομικά την κοινοπραξία τους και αναμένεται τις επόμενες ώρες να ανακοινωθούν λίγα περισσότερα από τα επόμενα βήματα που έχουν προγραμματιστεί ήδη.

Θα πρέπει επίσης να θεωρείται δεδομένο πως το σχέδιο αυτό αναδιάρθρωσης που ο Pierer προετοιμάζει από τον Δεκέμβριο του 2023 και πρώτη εικόνα πως κάτι συμβαίνει υπήρξε τον Ιούλιο με ανακοίνωση τελικά τον περασμένο Νοέμβριο, προχωρά σαν να είναι σε ράγες τραίνου δίχως αποκλίσεις. Αναμένεται να συνεχίσει βάση προγράμματος και με τις άμεσες εξελίξεις, τις επόμενες ώρες.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»