Οι σκληρές δοκιμές των ινδικών μοτοσυκλετών

Ειδικά εξελιγμένες για την Ελλάδα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/12/2017

Η ινδική αγορά δικύκλων είναι επίσημα από το 2016 η μεγαλύτερη του κόσμου, ξεπερνώντας την Κίνα. ταυτόχρονα οι ινδικές εταιρείες κατασκευής μοτοσυκλετών και scooter είναι από τις πιο ισχυρές οικονομικά με την κερδοφορία τους στα ύψη και πολλά εκατομμύρια ζεστού χρήματος στα ταμεία τους για να εξαγοράζουν ιστορικές βιομηχανίες της δύσης. Ήδη πολλοί ευρωπαίοι κατασκευαστές συνεργάζονται στενά μαζί τους για την κατασκευή μικρών μοτοσυκλετών, κυρίως για τις αγορές της Ασίας, αλλά και με προοπτικές για εξαγωγή στις δυτικές αγορές. Το ερώτημα είναι αν τα ινδικά αυτά δίκυκλα έχουν την ποιότητα και την εξέλιξη που χρειάζεται για να καλύψουν τις ανάγκες των δυτικών.

Η Ινδία ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας

Εμείς ψάξαμε και βρήκαμε φωτογραφικό υλικό από τις δοκιμές εξέλιξης των πρωτότυπων πριν βγουν στην παραγωγή και ανακαλύψαμε ότι τα ινδικά δίκυκλα είναι ειδικά εξελιγμένα για την Ελληνική αγορά και τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές!

 

Αεροδυναμική δοκιμή κράνους των 10 ευρώ σε λάθος νούμερο

Εδώ βλέπουμε τον Ινδό δοκιμαστή να ελέγχει την αεροδυναμική συμπεριφορά του φαίρινγκ, όταν ο αναβάτης φοράει κράνος που έχει αγοράσει από supermarket ή βρήκε σε προσφορά στο Alibaba.com.

 

Δοκιμή εντυπωσιασμού γκόμενας έξω από το σχολείο/φροντιστήριο

Σεβόμενος τις ανάγκες των νέων κατά την εξέλιξη αυτού του scooter, ο δοκιμαστής προσπαθεί να δει αν το σχήμα της σέλας επιτρέπει ακροβατικά, με τα οποία ένα 16 ετών αγόρι θα προκαλέσει ερωτική επιθυμία στα κορίτσια της ηλικίας του

 

Δοκιμή άνεσης στη διαδρομή σπίτι γυμναστήριο και σπίτι-προπόνηση μπάσκετ

Εδώ βλέπουμε πως η ινδική βιομηχανία μοτοσυκλετών λαμβάνει σοβαρά υπόψη της στα νέα μοντέλα τις αθλητικές δραστηριότητες των πελατών της. Οι δοκιμαστές φοράνε αθλητικές φόρμες και πουπουλένια μπουφάν για να δουν αν τα νέα μοντέλα τους μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές τις δραστηριότητες

 

Δοκιμή καθηγήτριας αγγλικών

Οι νεαρές γυναίκες αποτελούν ένα μεγάλο ποσοστό των πελατών scooter και στην Ινδία τα εργοστάσια έχουν προσλάβει καθηγήτριες αγγλικών για να δοκιμάζουν τα νέα μοντέλα. Φυσικά το κράνος είναι one size fits all…

 

Δοκιμή πακιστανού μετανάστη

Η Ελλάδα είναι μια φιλόξενη χώρα με ανοιχτά σύνορα για όλους. Ως εκ τούτου, μοτοσυκλέτες που είναι σχεδιασμένες κατάλληλα για αυτή την μερίδα πελατών που θέλουν να περιηγηθούν στα όμορφα τοπία της πατρίδας μας είναι απαραίτητες

Η δοκιμή του κυρ Θανάση

Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα όπου τα παραδοσιακά καφενεία έχουν εκλείψει και το θρησκευτικό αίσθημα έχει παρακμάσει. Στα Ελληνικά χωριά κάθε Κυριακή ο κόσμος συνεχίζει να πηγαίνει στην Εκκλησία και μετά στο καφενείο. Το ξεκάλτσωτο σκαρπίνι είναι η παραδοσιακή ενδυμασία αυτής της δραστηριότητας και οι δοκιμαστές κάνουν εξαντλητικές δοκιμές ντυμένοι αναλόγως

 

Καλοκαιρινή δοκιμή για μπάνιο στην παραλία

Ίσως η πιο σημαντική δοκιμασία που κάνουν ΜΟΝΟ τα ινδικά εργοστάσια και αφορά τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές. Πρόκειται για την δοκιμασία οδήγησης δικάβαλο με σαγιονάρα και σακίδιο στην πλάτη με τις πετσέτες για την παραλία.

 

Η δοκιμή του πάτερ-φαμίλια

Η οικογένεια είναι ιερό πράγμα και όσοι έχουν παντρευτεί 18 χρονών, έχουν κάνει τρία παιδιά έως τα 21 και δουλεύουν σε δύο δουλειές για να μην λείψει τίποτα στα παιδιά τους αξίζουν τον σεβασμό μας. Αυτό κάνουν και οι δοκιμαστές στην Ινδία όπου οδηγούν τετρακάβαλο, ώστε να είναι σίγουροι ότι ο Έλληνας πάτερ-φαμίλια θα μπορεί με απόλυτη ασφάλεια να κάνει με το scooter διανομή των παιδιών του στα σχολεία κάθε πρωί.

 

Και για όσους δεν κατάλαβαν...

 

Στην Ινδία ζουν μερικά δισεκατομμύρια άνθρωποι και προφανώς δεν τους νοιάζει αν σκοτωθούν στους δρόμους κάποιες χιλιάδες. Στην Ελλάδα όμως που είμαστε με το ζόρι μερικά εκατομμύρια και οι νέοι άνθρωποι είναι πλέον μειοψηφία του πληθυσμού, μήπως πρέπει να ξεφύγουμε λίγο από την ασιατική κουλτούρα που μας μαστίζει; Διότι όποιος γέλασε με αυτές τις φωτογραφίες, τότε γέλασε και με μια μεγάλη ομάδα Ελλήνων μοτοσυκλετιστών

 

     

Έξυπνες κάμερες: Αναβλήθηκε για δεύτερη φορά ο διαγωνισμός για την προμήθειά τους – Ξανά προσφυγές για τον ίδιο λόγο!

Η προμήθεια 1.000 καμερών από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αρχίζει να μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας από τότε που το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης επαναπροκήρυξε τον διαγωνισμό για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.”, δηλαδή των περίφημων 1.000 έξυπνων καμερών που θα τοποθετούνταν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Την πρώτη φορά ο διαγωνισμός ματαιώθηκε μετά από προδικαστικές προσφυγές εταιρειών που ήθελαν να συμμετάσχουν, θεωρώντας πως είναι ασαφείς οι προδιαγραφές του, ενώ προέκυψαν υπόνοιες πως πρόκειται για φωτογραφικό διαγωνισμό που οδηγούσε σε συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Η εκ νέου προκήρυξή του είχε ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών την 27η Ιουλίου 2026, ωστόσο ούτε αυτή η προθεσμία πρόκειται να τηρηθεί, καθώς ξανά κατατέθηκαν δύο προσφυγές από εταιρείες που ήθελαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό.

Η απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) για τις εν λόγω νέες προσφυγές ήταν πως είναι βάσιμες και κατά συνέπεια προέβη σε αναστολή διενέργειάς του έως ότου εκδοθεί η οριστική απόφαση επί των προσφυγών.

Απ’ ότι φαίνεται και στη νέα προκήρυξη δεν άλλαξαν και πολλά από την πρώτη στο τεχνικό της σκέλος, γεγονός που οδήγησε τις εταιρείες Maycon και Aktor Κατασκευές στο να προσφύγουν εναντίον του και να δικαιωθούν από την ΕΑΔΗΣΥ που έκρινε πως, “α) οι υπό κρίση προσφυγές δεν παρίστανται προδήλως απαράδεκτες, β) ενδέχεται να υφίσταται βλάβη των προσφευγουσών από την προσβαλλόμενη διακήρυξη και τους όρους αυτής και γ) οι λόγοι των υπό κρίση προσφυγών δεν παρίστανται καταρχήν προδήλως αβάσιμοι, δεδομένου ότι η οριστική απόφαση περί της βασιμότητας των προσφυγών χρήζει περαιτέρω εξέτασης.”

Έχουμε γράψει πολλά για το θέμα και πιθανότατα δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε όταν το υπουργείο δείχνει κάθε καλή διάθεση να επιβεβαιώσει κάθε κακή σκέψη που μπορεί κάποιος να κάνει για την ιστορία αυτή.

Εδώ ως Κράτος δεν μπορούμε επί χρόνια να ολοκληρώσουμε έναν διαγωνισμό για πινακίδες κυκλοφορίας, σε αυτό το τόσο περίπλοκο και ακριβότερο ζήτημα περιμέναμε αποτελέσματα;