Όμιλος Kawasaki: Ανεξάρτητες πλέον οι μοτοσυκλέτες

Χωρίζουν οι δρόμοι με τη μητρική εταιρεία

Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/11/2020

Η είδηση πως η KHI (Kawasaki Heavy Industries) αποφάσισε να “σπάσει” σε μικρότερα κομμάτια τις εταιρείες του ομίλου, ανεξαρτητοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, έχει πολλές αναγνώσεις και μπορούμε να κάνουμε πολλές υποθέσεις. Τεχνικά η διαδικασία αποκαλείται (spin-off) και στην πράξη δεν είναι τίποτα περισσότερο από την “αποκοπή” μιας εταιρείας ή μιας δραστηριότητας ενός ομίλου εταιρειών σε επίπεδο μετοχικής σύνθεσης και όχι απλά σε επίπεδο διοίκησης.

Οι λόγοι που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση, μπορεί να είναι πάρα πολλοί, όμως ο πιο συνηθισμένος είναι η επίτευξη υψηλότερης τιμής σε μια διαδικασία πώλησης. Έτσι, οι κουβέντες πως η μητρική KHI αποφάσισε να πουλήσει τον κλάδο μοτοσυκλετών έχουν αρχίσει να φουντώνουν μετά την επίσημη ανακοίνωση πως την 1^η Οκτώβρη του 2021, το τμήμα μοτοσυκλετών και κινητήρων θα αποτελεί ξεχωριστή εταιρεία.

Αυτό ανάγκασε τον πρόεδρο της Kawasaki USA να στείλει επιστολή στον Τύπο των ΗΠΑ, λέγοντας πως η κίνηση αυτή στοχεύει στην μεγαλύτερη ευελιξία του τμήματος μοτοσυκλετών και είναι απλώς μέρος της αναδιάρθρωσης του ομίλου. Πράγματι σε κάποιες περιπτώσεις, το γεγονός πως μια εταιρεία είναι υπό την κηδεμονία ενός μεγάλου ομίλου, δημιουργεί προβλήματα, τα οποία δεν θα είχε αν ήταν ανεξάρτητη. Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται κυρίως όταν μια εταιρεία-δραστηριότητα έχει “ωριμάσει” και δεν υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης στο άμεσο μέλλον αν διατηρήσει την παρούσα μορφή και το υπάρχον επιχειρηματικό πλάνο. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την υπόθεση πώλησης Ducati.

Στην δική μας περίπτωση, είναι σαφές πως ο κλάδος της βιομηχανίας οχημάτων θα αλλάξει ριζικά μέσα στην επόμενη δεκαετία. Αυτό μπορεί να αποτελέσει χρυσή ευκαιρία για ανάπτυξη ή για την απόλυτη… καταστροφή, διότι κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα. Είναι βέβαιο πως θα χρειαστεί να παρθούν πολλές αποφάσεις σε μικρό χρονικό διάστημα για να προσαρμοστεί η εταιρεία στα νέα δεδομένα και οι μεγάλοι όμιλοι δεν φημίζονται για την ταχύτητα και την τόλμη στη λήψη αποφάσεων. Υπό αυτή την έννοια, η ανεξαρτητοποίηση του κλάδου των μοτοσυκλετών είναι καλό νέο.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.