Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών: Λήγει το θρίλερ

Ορίστηκε η τοποθεσία για την 36η Παν. Συγκέντρωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2017

Μετά από πολλά πισωγυρίσματα, αρκετές αλλαγές στην τοποθεσία και ένα μικρό θρίλερ με διαπραγματεύσεις, τελικά η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών έκλεισε τοποθεσία διεξαγωγής για τα Λουτρά Νέας Απολλωνίας.

Είχε προηγηθεί η Καλαμπάκα με μεγάλη βεβαιότητα, η Ηγουμενίτσα και τόσα άλλα μέρη, όμως τελικά μετά από ακυρώσεις και νέες διαπραγματεύσεις, για πρώτη φορά με τόσο μεγάλη καθυστέρηση, η Παν. Συγκ. Μοτοσυκλετιστών θα γίνει στα Λουτρά Βόλβης ή αλλιώς Λουτρά Νέας Απολλωνίας.

Πρόκειται για την δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας, με ιαματικά λουτρά ξακουστά από την αρχαιότητα. Το μικρό χωριό έχει ελάχιστους κατοίκους και τα τελευταία χρόνια γνωρίζει τον τουρισμό με επισκέπτες από τα Βαλκάνια, όταν πριν την κρίση συμπλήρωνε πληρότητα από ντόπιους. Η τοποθεσία έχει τεράστια ποσότητα γεωθερμίας, που κατά καιρούς έχει συζητηθεί ακόμα και η δημιουργία βιομηχανικής ζώνης για να βρει τρόπο εκμετάλλευσης η τεράστια αυτή ποσότητα ενέργειας. Μεμονωμένα ως μέρος, αξίζει μία επίσκεψη έτσι κι αλλιώς, ιδιαίτερα για τα ιαματικά λουτρά. Τι γίνεται με την Πανελλήνια όμως;

Η Πανελλήνια Συγκέντρωση θα έπρεπε να γίνει είτε στην Ν. Ελλάδα είτε κάπου πιο κεντρικά, με δεδομένο ότι έχει μονοπωλήσει την Β. Ελλάδα με ελάχιστα διαλείμματα τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός αυτό όμως δεν είναι θέμα επιλογής. Τα σωματεία και οι λέσχες που απαρτίζουν την ΜΟΤ.Ο.Ε. αναλαμβάνουν αντίστοιχα να βοηθήσουν στην διοργάνωση και την διεξαγωγή. Κινητικότητα και διάθεση για αυτό, δεν δείχνουν κάθε φορά νέοι άνθρωποι αν και τους προτείνεται. Φτάνουμε έτσι την τελευταία στιγμή κάθε φορά, και φέτος το περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, να συζητείται στο τέλος η Β. Ελλάδα.

Η δυσκολία στην διαπραγμάτευση και στην επιλογή της τοποθεσίας, υπάρχει γιατί η Πανελλήνια χρειάζεται μία σειρά από μέτρα (βλ. έξοδα) από την μεριά του Δήμου που την φιλοξενεί, τα οποία δεν είναι και βέβαιο ότι θα αποσβεστούν από την κίνηση των ντόπιων επιχειρήσεων, μέσα από την επισκεψημότητα. Δεύτερος λόγος είναι η ασφάλεια και η ανησυχία των ντόπιων που γνωρίζουν ότι η Πανελλήνια συνοδεύεται – δυστυχώς – και από ατυχήματα. Τα τελευταία χρόνια, η πιο άμεση αντιμετώπιση της Τροχαίας έγινε στην Καστοριά. Με το Νεστόριο να φιλοξενεί την Πανελλήνια, ο κύριος όγκος των επισκεπτών βρισκόταν στην πόλη της Καστοριάς, που μετά την επίθεση σε περιπολικό το πρώτο βράδυ, η τροχαία έφερε διμοιρία των ΜΑΤ το επόμενο και χωρίς να επέμβει άμεσα χαλώντας το σκηνικό που είχε στηθεί, μοίραζε κλίσεις μέχρι το ξημέρωμα προχωρώντας και σε κατασχέσεις μοτοσυκλετών. Πριν από αυτό, κι από τότε, δεν έχουμε δει τόσο καλή αστυνόμευση...

Φέτος η τοποθεσία που έχει επιλεγεί, θα θέσει τους τοπικούς δήμους στα όριά τους. Με δεδομένο ότι το μικρό χωριό δεν προσφέρει «ζωή» εκτός του κάμπινγκ, οι μοτοσυκλέτες θα μετακινούνται αρκετά χιλιόμετρα μακρύτερα εκατέρωθεν ενός δρόμου που αποτελείται από μεγάλες ευθείες. Αυτό είναι το επόμενο πρόβλημα για την Πανελλήνια Συγκέντρωση και όλα τα σκηνικά που θα στηθούν από τα ίδια άτομα. Εδώ η ευθύνη θα πέσει, για άλλη μία φορά, στην τοπική αστυνομία και τροχαία, που είναι αμφίβολο αν θα έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να ελέγξουν τον κόσμο και να περιορίσουν τα φαινόμενα της Πανελλήνιας και κατ’ επέκταση τα ατυχήματα. Ευχόμαστε να μην είναι αυτή η περίπτωση και να μην συμβεί το παραμικρό!

Ήδη, σε άλλη συγκέντρωση / μοτοπορεία, πρόσφατα στην Β. Ελλάδα, ερευνάται ένα τραγικό δυστύχημα, για το οποίο αναμένουμε την ενημέρωση από την Τροχαία Σερρών πριν επεκταθούμε.

Με μία δόση υπερβολής, αλλά και κοντά στην πραγματικότητα, την ταχύτητα των μοτοσυκλετών ίσως ανακόψει το αέρινο τοίχος από μυγάκια / ζουζούνια κτλ που θα περιβάλλει την παλιά εθνική οδό. Την άνοιξη είναι αδύνατο να βγάλεις όλο τον δρόμο, αν δεν σταματήσεις για να καθαρίσεις ζελατίνα, έχοντας μερικά κιλά μαμούνια επάνω σου. Το πρόβλημα είναι πολλαπλά μικρότερο τον Ιούνιο, όμως φέτος τόσο οι βροχές που έχουν τραβήξει σε διάρκεια, όσο και οι λιγότεροι ψεκασμοί στην περιοχή, ίσως να παίξουν τον ρόλο τους. Για το κάμπινγκ ας προετοιμαστούν όλοι με τον καλύτερο τρόπο, για το χειρότερο σμήνος…

Ευχόμαστε λοιπόν, για ακόμα μία φορά, την επιτυχή διοργάνωση της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης με μηδενικά ατυχήματα και στο καλύτερο δυνατό κλίμα. Τις επόμενες μέρες η ΜΟΤ.Ο.Ε. θα ενημερώσει και για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες