Πατέντα για ξύστρες με ρουλεμάν!

Για καλύτερη αίσθηση στο "γόνατα κάτω"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/9/2020

Το να ακουμπάνε τα γόνατα κάτω είναι πλέον η συνηθισμένη τεχνική, όχι μόνο στις πίστες αλλά και στο δρόμο, για να έχει ο αναβάτης την πληροφόρηση την ώρα που στρίβει, αλλά και για την μεταφορά του κέντρου βάρους προκειμένου να μπορέσει να στρίψει με περισσότερα χιλιόμετρα, σε μια χοντρική προσέγγιση για την συγκεκριμένη τεχνική.

Υπάρχουν όμως και πολλοί που είτε επιλέγουν να μην την χρησιμοποιήσουν, είτε γιατί δεν αισθάνονται άνετοι και ασφαλείς για να το κάνουν. Αν ανήκετε στην δεύτερη κατηγορία, τότε ίσως βρείτε την λύση σε μια πατέντα που κατέθεσε ένας Καλιφορνέζος εφευρέτης στις Η.Π.Α.

Ο Kevin Leon Henderson, θεωρεί ότι υπάρχει ένα πρόβλημα όταν ακουμπάς γόνατα ή αγκώνες –όπως βλέπουμε πλέον στα MotoGP- την ώρα που στρίβεις. Οι αγωνιστικές δερμάτινες φόρμες, έχουν φυσικά στα συγκεκριμένα σημεία ξύστρες (ή γλίστρες όπως είναι ο πιο δόκιμος όρος), αλλά ο Hendrson υποστηρίζει ότι έχουν μεγάλη αντίσταση στην πρώτη επαφή με την άσφαλτο, με αποτέλεσμα να σε επιβραδύνουν την ώρα που προσπαθείς να πάρεις μια στροφή όσο πιο ομαλά μπορείς.

Αυτό που προτείνει είναι μια πατέντα που την ονομάζει "γλίστρα μοτοσυκλέτας για τον βραχίονα και την κνήμη". Αποτελείται από ένα εύκαμπτο υλικό ως βάση, που προσαρμόζεται στον αγκώνα ή το πόδι του αναβάτη, με ένα περίβλημα ανθεκτικό στην τριβή από την εξωτερική μεριά, το οποίο έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο. Εσωτερικά θα υπάρχει ένα σετ από κεραμικά ρουλεμάν. Ο Henderson πιστεύει πως με την χρήση του χαμηλής αντίστασης κεραμικού υλικού, θα μειωθεί η τριβή όταν ακουμπάς στην άσφαλτο την ώρα που στρίβεις.

Το ερώτημα αν όντως αυτή η πατέντα αποτελεί μια εξέλιξη της κλασικής "ξύστρας" ή είναι μια αχρείαστη και πιο περίπλοκη εφαρμογή σε κάτι που μέχρι στιγμής αποδίδει μια χαρά; Σίγουρα θα υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα τέτοιο σύστημα θα προσθέτει έστω και λίγο εξτρά βάρος, ενώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε και για το αν θα χρειαστεί επιπλέον ενίσχυση στο εσωτερικό μιας φόρμας σε εκείνο το σημείο, για την περίπτωση που υπάρξει πτώση και προσγειωθεί ο αναβάτης πάνω στα ρουλεμάν.

Σίγουρα ένα τέτοιο σύστημα είναι ικανό να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση περί ασφάλειας…

 

 

Zayn Sofuoglu: Ο 7χρονος που οδηγεί Kawasaki H2R και BMW M 1000 RR

Ο μικρός γιος του Kenan Sofuoglu κλέβει τις εντυπώσεις
Zayn Sofuoglu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο μόλις επτά ετών Zayn Sofuoglu γίνεται ξανά viral, καθώς εμφανίστηκε να οδηγεί δύο από τις πιο ισχυρές μοτοσυκλέτες παραγωγής και όχι μόνο, την BMW M 1000 RR και την υπερτροφοδοτούμενη Kawasaki Ninja H2R.

Ο γιος του πέντε φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Supersport, Kenan Sofuoglu, από πολύ μικρή ηλικία βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Η πρώτη εντύπωση έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών, όταν οδηγούσε Ferrari στην ιδιωτική πίστα καρτ του πατέρα του στην Τουρκία.

Zayn Sofuoglu

Έκτοτε, η πορεία του είναι… εντυπωσιακή. Σε ηλικία πέντε ετών, φέρεται να ξεπέρασε τα 320 km/h οδηγώντας Lamborghini, ενώ έχει ήδη κατακτήσει και τίτλο σε εγχώριο πρωτάθλημα supermoto.

Zayn Sofuoglu

Παράλληλα, έχει εμφανιστεί να προπονείται με τον τρεις φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSBK, Toprak Razgatlioglu, στην πίστα του πατέρα του.

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό και ίσως πιο αμφιλεγόμενο στιγμιότυπο, μέχρι σήμερα είναι η οδήγηση της H2R. Με ισχύ που φτάνει τους 321 ίππους, η συγκεκριμένη είναι μια μοτοσυκλέτα τέρας, μόνο για πίστα. Στο σχετικό βίντεο, ο μικρός Zayn δέχεται βοήθεια στην εκκίνηση από τον πατέρα του, πριν πραγματοποιήσει μια σύντομη επιτάχυνση.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Zayn Sofuoğlu🇹🇷🇳🇱🇩🇿 (@zaynsofuoglu)

Αντίστοιχα, η BMW M 1000 RR, μία από τις ισχυρότερες superbike δρόμου, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς να δει στα χέρια ενός παιδιού 23 κιλών, βάρος που έχει ο μικρός αναβάτης κατά τον πατέρα του.

Το φαινόμενο Zayn Sofuoglu συνεχίζει να διχάζει: από τη μία πλευρά, εντυπωσιάζει με το ταλέντο και την εξοικείωσή του με την ταχύτητα από την άλλη, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τα όρια, την ασφάλεια και το κατά πόσο τέτοιες εικόνες αποτελούν έμπνευση ή υπερβολή.

Το μόνο σίγουρο είναι ένα όνομά του θα συνεχίσει να μας απασχολεί τα επόμενα χρόνια.