Paulo Goncalves - Άγαλμα στη μνήμη του, από χιλιάδες εξαρτήματα μοτοσυκλέτας - [VIDEO]

Η ευφάνταστη δημιουργία θα κοσμεί τη γενέτειρα του, Esposende, στην Πορτογαλία

motomagPaulo Goncalves – Άγαλμα στην μνήμη του από χιλιάδες εξαρτήματα μοτοσυκλέτας

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/2/2024

Σε μία τελετή που διοργανώθηκε το Σάββατο 10/2, ο δήμαρχος της πόλης Esposende της Πορτογαλίας, παρουσίασε το άγαλμα που δημιουργήθηκε εις μνήμην του Paulo Goncalves που έχασε την ζωή του στο Rally Dakar 2020, άγαλμα που αποτελείται από χιλιάδες εξαρτήματα μοτοσυκλέτας.

Τα αποκαλυπτήρια έγιναν σε έντονο συγκινησιακό κλίμα, με τη γενέτειρά του να έχει ως στόχο να τιμήσει την ιστορία που άφησε πίσω του, στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, τόσο για την ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και για ολόκληρη την Πορτογαλία. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της πόλης, Benjamin Pereira, ο Paulo Goncalves υπήρξε πολλά περισσότερα από έναν ταλαντούχο αναβάτη. Πέρα από τους αγώνες, με την εμπλοκή του σε διάφορες κοινωνικές, αθλητικές και περιβαλλοντικές δράσεις, ο Goncalves κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στην πόλη, την οποία γεννήθηκε.

Paulo Goncalves – Άγαλμα στην μνήμη του από χιλιάδες εξαρτήματα μοτοσυκλέτας

Το επιβλητικό έργο τέχνης ξεπερνάει τα 5 μέτρα σε ύψος και ζυγίζει οχτώ τόνους! Για την δημιουργία του χρησιμοποιήθηκαν 27.600 εξαρτήματα μοτοσυκλέτας, που περιλαμβάνουν γρανάζια, δίσκους συμπλέκτη, αλυσίδες κ.α., τα οποία προήλθαν από διαφορετικούς ανθρώπους. Δημιουργός είναι ο φωτογράφος και φίλος του αείμνηστου αναβάτη, Paulo Maria, με χρηματοδότη τον Δήμο που ανήκει η πόλη. Το άγαλμα απεικονίζει τον Πορτογάλο αναβάτη πάνω στη Rally μοτοσυκλέτα του, με τον ένα τροχό στον αέρα, συχνή εικόνα για τον Goncalves στους αμμόλοφους της Σαουδικής Αραβίας, εκεί όπου έμελλε να χάσει την ζωή του στις 12 Ιανουαρίου 2020 στα πλαίσια του Rally Dakar.

Το γλυπτό έχει τοποθετηθεί στην ανατολική πλευρά της πόλης, κοντά στον Αυτοκινητόδρομο 13 και αποτελεί τμήμα ενός νέου αστικού πάρκου, το οποίο δημιούργησε ο δήμαρχος της πόλης. Από το σημείο περνάνε χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά, ιδιαίτερα μοτοσυκλετιστές, με το πάρκο να έχει πολλά ακόμα στοιχεία που θα άρεσαν στον Paulo. Σύμφωνα με τον δήμαρχο, Pereira, αυτός είναι ένας τρόπος να τιμήσει η πόλη την μνήμη του Paulo Goncalves και να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για τους νέους.

Ο Paulo Goncalves ξεχώρισε ως αναβάτης στους αγώνες rally, έχοντας συγκεντρώσει 23 τίτλους σε motocross, supercross και enduro. Αγωνίστηκε για πολλές ομάδες, ενώ συμμετείχε 7 φορές στο Rally Dakar, φτάνοντας μέχρι τη δεύτερη θέση. Το 2013 αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Rally, ενώ το 2014 ήρθε δεύτερος.

Για τη δημιουργία του αγάλματος χρειάστηκε ένας χρόνος. Το ψηλότερο από 5 μέτρα και βάρους 8 τόνων έργο τέχνης χυτεύτηκε και μορφοποιήθηκε σε μία εταιρεία στην Costancia του Santarem. Στα αποκαλυπτήρια το Σάββατο 10/2 το παρών έδωσαν πέρα από την οικογένειά του και την δημοτική αρχή, πλήθος κόσμου που θέλησε να τιμήσει τον Goncalves με την παρουσία του.

Ετικέτες

rally

rally dakar

goncalves

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.