Πέθανε ο Luigi Termignoni, ιδρυτής της ομώνυμης μάρκας εξατμίσεων

Σε ηλικία 75 ετών…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/11/2019

Ο Luigi Termignoni, άφησε χθες το βράδυ την τελευταία του πνοή σε ηλικία 75 ετών.

Στα 25 του χρόνια, το 1969, είχε κιόλας ξεκινήσει την δική του εταιρεία, ένα συνεργείο Ducati, Kawasaki και Honda που πωλούσε και μοτοσυκλέτες. Πνεύμα ανήσυχο, μπλέχτηκε γρήγορα στα γρανάζια της εποχής που συνάμα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, έκρυβε όμως και μεγάλες ευκαιρίες. Ο Termignoni ξεχώρισε γρήγορα ως βελτιωτής μοτοσυκλετών για τους αγώνες και απέκτησε φήμη ως κατασκευαστής εξατμίσεων ειδικά για αυτή την χρήση. Πολύ γρήγορα, το 1971, επενδύει στην εταιρεία του προς αυτή την κατεύθυνση.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 είχε ξεκινήσει ήδη την περιορισμένη παραγωγή εξατμίσεων ενώ ταυτόχρονα γίνεται τεχνικός διευθυντής στην Bimota που στηρίζει επάνω του την επίβλεψη των μηχανικών της. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας πειραματίζεται όχι μόνο με υλικά, όπως το αλουμίνιο, αλλά και με τελείως διαφορετικό πεδίο από πριν που απαιτεί άλλη προσέγγιση, καθώς κατασκευάζει εξατμίσεις για αγωνιστική χρήση στο Dakar!

Την επόμενη δεκαετία η σχέση του με την Ducati συσφίγγει, μία σχέση που κρατά ως τώρα, χωρίς όμως να χαλάσει -τότε- την επαφή του με τους υπόλοιπους κατασκευαστές, όπως η Honda. Την ίδια εποχή η ενασχόληση με αγωνιστικά τμήματα της Honda μεγαλώνει και αρκετά αργότερα θα έρθει και η πρώτη επιτυχία με την RC30.

Από την αρχή της προηγούμενης δεκαετίας η Termignoni προμηθεύει ομάδες σε μεγάλα παγκόσμια πρωταθλήματα, ασφάλτινα και χωμάτινα, και για πολλούς διαφορετικούς κατασκευαστές!

Μέχρι και το 2015, ο Luigi πιστωνόταν κάθε επιτυχία της εταιρείας του, καθώς εκείνη την χρονιά παρέδωσε την σκυτάλη σε ένα γκρουπ επενδυτών κομμάτι του οποίου είναι και οι ιδιοκτήτες της Ducati, αλλά και το Πανεπιστήμιο της Bologna.

Ο υιός Termignoni ξεκίνησε νέα εταιρεία εξατμίσεων μετά την εξαγορά, την SC Project που -κατά δήλωσή του- έχει ακόμη βήματα να κάνει για να φτάσει στο ίδιο επίπεδο…

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του…

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.