Piaggio Group - Το σχέδιο απεξάρτησης του Ομίλου από τον άνθρακα

Ακολουθώντας τις απαιτήσεις της νέας εποχής, θέλοντας να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. για το “net zero”
motomagPiaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

20/12/2023

Στα πλαίσια της συνάντησης του Piaggio Group με τον Υπουργό Επιχειρήσεων και προιόντων "Made in Italy", Adolfo Urso, παρουσιάστηκαν σε αυτόν τα αναπτυξιακά σχέδια της εταιρείας που περιλαμβάνουν την απεξάρτηση από τον άνθρακα (“Decarbonisation Plan”), με την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. για το κλίμα.

O Όμιλος Piaggio (PIA.MI) αποτελεί έναν από τους ηγέτες στην παγκόσμια αγορά σκούτερ και μοτοσυκλετών, ενώ ήταν ανέκαθεν ευαισθητοποιημένος γύρω από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, κοιτάζοντας πάντα στη μείωση των εκπομπών ρύπων των εργοστασίων και των οχημάτων που κατασκευάζει. Σε διάστημα 24 ετών, μεταξύ του 1998 και του 2022, το εργοστάσιο του Ομίλου στην Pontedera κατάφερε να μειώσει τους ρύπους κατηγορίας Scope 1 κατά 56,2%, χάρη στις επενδύσεις για καλύτερη ενεργειακή απόδοση. Ταυτόχρονα, οι βελτιώσεις που έχουν γίνει στους σύγχρονους κινητήρες 125 κυβικών που χρησιμοποιεί η Vespa, έχουν μειώσει κατά 29,4% τις εκπομπές άνθρακα κατηγορίας Scope 3 -κάτι ακόμα πιο δύσκολο να επιτευχθεί- από το 2008 μέχρι το 2022.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τι αντιπροσωπεύουν τώρα αυτά τα Scope και για ποιο λόγο είναι πιο δύσκολο το 3 από το 1. Οι κατηγορίες Scope -τρεις στο σύνολο- αποτελούν ουσιαστικά ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των ρύπων με βάση την προέλευση τους. Στο Scope 1 εντάσσονται όλες οι εκπομπές που προέρχονται από πηγές ιδιοκτησίας του εκάστοτε οργανισμού και τις οποίες μπορεί να ελέγχει ολοκληρωτικά ο ίδιος. Αντίθετα, το Scope 2 αφορά τους ρύπους που η επιχείρηση δεν ελέγχει αλλά παράγει έμμεσα, ανάλογα με το πώς αποκτά την ενέργεια που χρησιμοποιεί. Τέλος, στο Scope 3, που είναι και από τα πιο δύσκολα να ελεγχθούν, υπάγονται  οι ρύποι που δημιουργεί η εκάστοτε επιχείρηση, που ωστόσο μπορεί ελάχιστα να ελέγξει. Ένα παράδειγμα είναι όταν εμείς αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε και απορρίπτουμε στον κάδο ένα προϊόν, με την εταιρεία να μην μπορεί να ορίσει ούτε το πόσο ακριβώς πετάξαμε, αλλά ούτε και αν αποθέσαμε στον κάδο ανακύκλωσης όσα κομμάτια μπορούσαν να υποβληθούν σε αυτή την διαδικασία. Αυτός είναι και ο λόγος που το Scope 3 αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία για τη μείωση των ρύπων, αλλά ταυτόχρονα και από τα πιο δύσκολα στον έλεγχο του.

Συνεπής στην στρατηγική που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα ο Όμιλος Piaggio, το πλάνο απεξάρτησης από τον άνθρακα, το οποίο πλαισιώθηκε με την συμβουλευτική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) και συμφωνεί με το πλαίσιο PATH της ΕΙΒ, αλλά και την υποστήριξη της συμβουλευτικής εταιρείας EY (την οποία έχει προσλάβει η EIB), θα διευκολύνουν τον Όμιλο για περεταίρω μείωση των αποτυπωμάτων του και στις τρεις κατηγορίες Scope. Αυτό πρόκειται να συμβεί σε δύο διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες, με τον πρώτο να είναι το 2030 και τον δεύτερο 20 χρόνια αργότερα, το 2050. Το Πλάνο του Ομίλου έλαβε την έγκριση της Επιτροπής Ελέγχου Κινδύνων και Βιωσιμότητας στις 6 Δεκεμβρίου 2023, με τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, στις 14 Δεκεμβρίου 2023, να την επικυρώνει. Πιο συγκεκριμένα όσον αφορά το 2030, ο Όμιλος αναλαμβάνει την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές ρύπων του κατά 42%, σε σύγκριση με το 2022. Η εκτίμηση του ποσοστού θα γίνει αξιοποιώντας τη μέθοδο της πρωτοβουλίας Science-Based Targets και σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού, από την οποία μάλιστα προέκυψε και το πλαίσιο PATH της EIB με στόχο τη διευκόλυνση των εταιρειών στο να εκπληρώσουν αυτούς τους όρους.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία Sciance-Based Targets αποτελεί μία συνεργασία μεταξύ του ΜΚΟ CDP, του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Πόρων και του Παγκόσμιου Ταμείου για την Φύση. Από το 2015, πάνω από 1.000 εταιρείας έχουν ενταχθεί στην πρωτοβουλία αυτή, με στόχο τον καθορισμό ενός κλιματικού στόχου, επιστημονικά τεκμηριωμένου.

Ο φιλόδοξος στόχος του Ομίλου θα επιτευχθεί μέσα από μία σειρά πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν:

  • Την αναδιάρθρωση της παραγωγικής μονάδας στο Mandello del Lario, με βάση τα σύγχρονα κριτήρια βιωσιμότητας
  • Την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις εγκαταστάσεις σε Pontedera και Mandello del Lario
  • Τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου βαφής στο Βιετνάμ που θα μπορεί να υποστηρίξει τη λειτουργία με υγραέριο (LPG), αντί για πετρέλαιο
  • Την αγορά καθαρής ενέργειας για τα εργοστάσια του Ομίλου σε Ιταλία, Ινδία, Βιετνάμ και Ινδονησία
  • Την αντικατάσταση των εταιρικών αυτοκινήτων με άλλα, πιο αποδοτικών σε ενέργεια, μοντέλα.
Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Ο Όμιλος Piaggio θέλει επίσης να μειώσει ακόμα περισσότερο τις εκπομπές ρύπων κατηγορίας Scope 3, μέσω της αύξησης των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων, της βελτίωσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης, της εξέλιξης στον σχεδιασμό προϊόντων με την υιοθέτηση εναλλακτικών καυσίμων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες που τοποθετεί στα οχήματά του ο Όμιλος Piaggio. Για τον σκοπό αυτό, έχει ήδη προχωρήσει στην παρουσίαση αρκετών νέων προϊόντων. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι ηλεκτρικές Vespa Primavera και Spint που είδαμε πρόσφατα, ενώ έχει ανακοινώσει και την έλευση της ηλεκτρικής έκδοσης του επαγγελματικού οχήματος Porter NP6.

Το Piaggio Group κινείται στη σωστή γραμμή, όσον αφορά τον στόχο της μείωσης των εκπομπών ρύπων κατά 90% μέχρι το 2050. Όπως μας ενημερώνει, σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια θα παίξει η χρήση διαφόρων τεχνολογιών, όπως είναι τα βιοκαύσιμα και τα e-fuel, η διεύρυνση χρήσης των ηλεκτρικών οχημάτων, η πλήρης αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ο εξηλεκτρισμός των συστημάτων θέρμανσης, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εφοδιαστική αλυσίδα συνολικά και η κυκλική οικονομία των προϊόντων με αξιοποίηση ανακυκλωμένων υλικών. Περισσότερες πληροφορίες, γύρω από το πλάνο ανεξαρτητοποίησης από τον άνθρακα θα δημοσιευτούν τον Απριλιο του 2024 στο τμήμα “Μη Χρηματοοικονομικής Γνωστοποίησης” που περιλαμβάνεται στην Ετήσια Έκθεση του Ομίλου για το 2023.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τέλος, τα μέλη της συνεδρίασης της 14ης Δεκεμβρίου 2023, ενέκριναν δωρεά ύψους 250.000€ στο “Fresh Start Fund”(“Ταμείο Νέας Αρχής”), το οποίο ιδρύθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Pontedera για την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών που δημιούργησαν η καταρρακτώδης βροχή και οι πλημμύρες στην περιοχή, στις 2 Νοεμβρίου 2023. Σκοπός του “Fresh Start Fund” είναι η εκταμίευση επιχορηγήσεων σε ιδιώτες, εμπορικές, βιοτεχνικές και δημοσίου ενδιαφέροντος επιχειρήσεις αλλά και φορείς του εθελοντικού τομέα που επλήγησαν από τις πλημμύρες. Μέσω της δωρεάς αυτής ο Όμιλος Piaggio θέλει να δείξει την στήριξή του στην Pontedera και τους κατοίκους της, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά της εταιρείας.

Λευτέρης Αυγενάκης: Τρία χρόνια μετά ξαναμιλά για πίστα MotoGP στην Κρήτη – Τώρα κρατάμε ακόμη πιο μικρό καλάθι

Προεκλογικές υποσχέσεις ή μήπως υπάρχει ουσία πίσω από τη δήλωση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης;
avgenakis
Ο υπουργός καβάλα σε Ducati Streetfighter στην πίστα των Μεγάρων το 2020
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/11/2026

Με δηλώσεις σε ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης, δηλαδή της εκλογικής του περιφέρειας, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Λευτέρης Αυγενάκης αναβιώνει μια ιστορία που ο ίδιος είχε ξεκινήσει το 2023.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αξιοποίηση του χώρου που σήμερα φιλοξενεί το αεροδρόμιο “Νίκος Καζαντζάκης” στην περιοχή της Αλικαρνασσού. Καθώς έχει ήδη δρομολογηθεί η μεταφορά του σε νέα τοποθεσία στο Καστέλλι, ο χώρος που θα απελευθερωθεί μετατρέπεται σε αντικείμενο μεγάλου ενδιαφέροντος και ο υπουργός έχει μια άποψη επ’ αυτού.

“Mε τη μεταφορά του αεροδρομίου στο Καστέλλι, ανοίγει η συζήτηση για την αξιοποίηση του σημερινού αεροδρομίου του Ηρακλείου,” λέει ο κ. Αυγενάκης στην ανακοίνωση που εξέδωσε μέσω κοινωνικών δικτύων. “Επαναφέρω στη δημόσια συζήτηση την πρόταση που έχω ήδη καταθέσει για τη δημιουργία μιας πίστας που θα μπορεί να φιλοξενεί διεθνείς αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλετών και αγώνες επιλεγμένων κατηγοριών αυτοκινήτου.

“Το επόμενο βήμα είναι να προχωρήσουμε στη μελέτη και στον σχεδιασμό. Να δούμε ποιες υποδομές του αεροδρομίου μπορούν να αξιοποιηθούν, πόσο μπορούν να μειώσουν το κόστος κατασκευής και τι χρειάζεται για να φτάσουμε στη λειτουργία της πίστας.

“Σκεφτείτε τι θα σήμαινε για την Κρήτη μια διεθνής διοργάνωση σε μια περίοδο χαμηλής τουριστικής κίνησης. Επισκέπτες από όλο τον κόσμο, περισσότερη δουλειά για τα ξενοδοχεία, την εστίαση και τις τοπικές επιχειρήσεις, σε μήνες που η κίνηση είναι περιορισμένη. Με το νέο διεθνές αεροδρόμιο στο Καστέλλι και τον ΒΟΑΚ [σ.σ. Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης], η Κρήτη μπορεί να διεκδικήσει μια κομβική θέση στον χάρτη του μηχανοκίνητου αθλητισμού.”

Σε πρώτο άκουσμα η είδηση δείχνει θετικότατη. Ένας μεγάλος ανοικτός χώρος όπως το νυν αεροδρόμιο του Ηρακλείου θα μπορούσε να μετατραπεί σε πίστα ταχύτητας και όντως έχει όλα τα φόντα να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις ενός αγώνα MotoGP: διεθνές αεροδρόμιο και λιμάνι, άφθονες ξενοδοχειακές υποδομές υψηλού επιπέδου και καλό κλίμα για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.

Έχουμε ωστόσο πολλάκις τονίσει πως αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα δεν είναι MotoGP και WSBK, αλλά ένας χώρος με κόστος πρόσβασης που να μην είναι απαγορευτικό για τον καθημερινό μοτοσυκλετιστή. Σε μια χώρα που μετά βίας έχει δικό της πρωτάθλημα ταχύτητας, το να κοιτάμε ως πρώτο βήμα το κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ακούγεται τουλάχιστον υπερφίαλο.

Μιλάμε για μια εγκατάσταση μεγάλου κόστους που τα έσοδα από έναν-δυο αγώνες παγκοσμίων τον χρόνο δεν αρκούν για να συντηρηθεί. Υπάρχει επαρκές κοινό στην Κρήτη για να τη στηρίξει σε βάθος χρόνου; Μπορεί η πρόσβαση σε μια πολυτελή και ακριβή πίστα να έχει λογικές τιμές ώστε να προσελκύει αντί να διώχνει εκδηλώσεις λεσχών, εταιρειών και ιδιωτικές επισκέψεις;

Αν θέλουμε να μιλήσουμε για αθλητική ανάπτυξη σε μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο, ας κοιτάξουμε πρώτα να φτιάξουμε κάτι σε προδιαγραφές ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, να μπούμε στον αγωνιστικό χάρτη και μετά κάνουμε και όνειρα για το κάτι παραπάνω. Βήμα-βήμα γίνεται η πρόοδος, από εύηχες υπερβολές έχουμε χορτάσει χρόνια τώρα και ειδικά από πλάκες θεμελίωσης που στήριξαν μεγαλόσχημες εξαγγελίες πριν θαφτούν οριστικά στα ξερόχορτα, βλέπε Ορχομενός και Χαλανδρίτσα.

Ούτως ή άλλως, μια πίστα κορυφαίων προδιαγραφών δεν υπηρετεί τις ανάγκες της χώρας μας, ούτε στην Κρήτη ούτε οπουδήποτε αλλού. Η μεγάλη πληγή είναι η απουσία μιας πίστας στην Αττική, εκεί που βρίσκεται η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου που στηρίζει (με σημαντικό κόστος κάθε φορά) το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών. Η Κρήτη δεν είναι ούτε πιο κοντά, ούτε πιο οικονομική ως προορισμός.

Επίσης, προκύπτει μια απορία ως προς τον ρεαλισμό της σκέψης Αυγενάκη. Τους τελευταίους μήνες έχει αρχίσει να σιγοβράζει μια διαμάχη μεταξύ κυβέρνησης και Δήμου Ηρακλείου για την επόμενη χρήση του αεροδρομίου. Ο Δήμος ισχυρίζεται πως από τα περίπου 1.740 στρέμματα που απασχολεί σήμερα το αεροδρόμιο, τα 200 είναι ιδιοκτησίας του και σε περίπου άλλα 1.000 έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας. Οι άλλοι ιδιοκτήτες της γης αυτής φέρονται ως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και αυτόν τον καιρό όλες οι πλευρές ακονίζουν τα μαχαίρια τους διεκδικώντας το μερίδιό τους στην αξιοποίηση του φιλέτου  – μιλάμε για το παραλιακό μέτωπο του Ηρακλείου.

Στο μεταξύ έχουν εμφανιστεί σχέδια που περιλαμβάνουν εμπορικές χρήσεις και πολυτελείς κατοικίες, ενώ ο Δήμος οραματίζεται πάρκα και χώρους πρασίνου. Δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε πού ακριβώς και πώς χωρά μια πίστα στα σχέδια αυτά.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε τους κατοίκους της περιοχής. Όταν φτιάχτηκε το αεροδρόμιο “Νίκος Καζαντζάκης” η περιοχή ήταν αραιοκατοικημένη και “έξω” από το Ηράκλειο. Σήμερα η Αλικαρνασσός είναι πυκνοκατοικημένο προάστιο της πόλης και η μεταφορά του αεροδρομίου σε νέα τοποθεσία αποφασίστηκε και με γνώμονα το γεγονός πως πλέον ήταν μέσα στον αστικό ιστό, δημιουργώντας έντονη όχληση και γεννώντας κινδύνους σε περίπτωση ατυχήματος. Πόσο εύκολο είναι να φτιαχτεί εκεί μια πίστα που, αν μη τι άλλο, θα παράγει άφθονο θόρυβο κατά τη χρήση της;

Δεν βρίσκουμε και πολύ ρεαλισμό στις δηλώσεις του κ. Αυγενάκη, όπως ακριβώς δεν βλέπουμε καμιά πραγματική προοπτική για δημιουργία πίστας. Τα ίδια λέγαμε το 2023 και στην ίδια άποψη εμμένουμε και σήμερα: πίστα στην Κρήτη πολύ δύσκολα θα δούμε, όχι στο κοντινό μέλλον τουλάχιστον.