Piaggio Group - Το σχέδιο απεξάρτησης του Ομίλου από τον άνθρακα

Ακολουθώντας τις απαιτήσεις της νέας εποχής, θέλοντας να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. για το “net zero”

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

20/12/2023

Στα πλαίσια της συνάντησης του Piaggio Group με τον Υπουργό Επιχειρήσεων και προιόντων "Made in Italy", Adolfo Urso, παρουσιάστηκαν σε αυτόν τα αναπτυξιακά σχέδια της εταιρείας που περιλαμβάνουν την απεξάρτηση από τον άνθρακα (“Decarbonisation Plan”), με την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. για το κλίμα.

O Όμιλος Piaggio (PIA.MI) αποτελεί έναν από τους ηγέτες στην παγκόσμια αγορά σκούτερ και μοτοσυκλετών, ενώ ήταν ανέκαθεν ευαισθητοποιημένος γύρω από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, κοιτάζοντας πάντα στη μείωση των εκπομπών ρύπων των εργοστασίων και των οχημάτων που κατασκευάζει. Σε διάστημα 24 ετών, μεταξύ του 1998 και του 2022, το εργοστάσιο του Ομίλου στην Pontedera κατάφερε να μειώσει τους ρύπους κατηγορίας Scope 1 κατά 56,2%, χάρη στις επενδύσεις για καλύτερη ενεργειακή απόδοση. Ταυτόχρονα, οι βελτιώσεις που έχουν γίνει στους σύγχρονους κινητήρες 125 κυβικών που χρησιμοποιεί η Vespa, έχουν μειώσει κατά 29,4% τις εκπομπές άνθρακα κατηγορίας Scope 3 -κάτι ακόμα πιο δύσκολο να επιτευχθεί- από το 2008 μέχρι το 2022.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τι αντιπροσωπεύουν τώρα αυτά τα Scope και για ποιο λόγο είναι πιο δύσκολο το 3 από το 1. Οι κατηγορίες Scope -τρεις στο σύνολο- αποτελούν ουσιαστικά ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των ρύπων με βάση την προέλευση τους. Στο Scope 1 εντάσσονται όλες οι εκπομπές που προέρχονται από πηγές ιδιοκτησίας του εκάστοτε οργανισμού και τις οποίες μπορεί να ελέγχει ολοκληρωτικά ο ίδιος. Αντίθετα, το Scope 2 αφορά τους ρύπους που η επιχείρηση δεν ελέγχει αλλά παράγει έμμεσα, ανάλογα με το πώς αποκτά την ενέργεια που χρησιμοποιεί. Τέλος, στο Scope 3, που είναι και από τα πιο δύσκολα να ελεγχθούν, υπάγονται οι ρύποι που δημιουργεί η εκάστοτε επιχείρηση, που ωστόσο μπορεί ελάχιστα να ελέγξει. Ένα παράδειγμα είναι όταν εμείς αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε και απορρίπτουμε στον κάδο ένα προϊόν, με την εταιρεία να μην μπορεί να ορίσει ούτε το πόσο ακριβώς πετάξαμε, αλλά ούτε και αν αποθέσαμε στον κάδο ανακύκλωσης όσα κομμάτια μπορούσαν να υποβληθούν σε αυτή την διαδικασία. Αυτός είναι και ο λόγος που το Scope 3 αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία για τη μείωση των ρύπων, αλλά ταυτόχρονα και από τα πιο δύσκολα στον έλεγχο του.

Συνεπής στην στρατηγική που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα ο Όμιλος Piaggio, το πλάνο απεξάρτησης από τον άνθρακα, το οποίο πλαισιώθηκε με την συμβουλευτική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) και συμφωνεί με το πλαίσιο PATH της ΕΙΒ, αλλά και την υποστήριξη της συμβουλευτικής εταιρείας EY (την οποία έχει προσλάβει η EIB), θα διευκολύνουν τον Όμιλο για περεταίρω μείωση των αποτυπωμάτων του και στις τρεις κατηγορίες Scope. Αυτό πρόκειται να συμβεί σε δύο διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες, με τον πρώτο να είναι το 2030 και τον δεύτερο 20 χρόνια αργότερα, το 2050. Το Πλάνο του Ομίλου έλαβε την έγκριση της Επιτροπής Ελέγχου Κινδύνων και Βιωσιμότητας στις 6 Δεκεμβρίου 2023, με τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, στις 14 Δεκεμβρίου 2023, να την επικυρώνει. Πιο συγκεκριμένα όσον αφορά το 2030, ο Όμιλος αναλαμβάνει την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές ρύπων του κατά 42%, σε σύγκριση με το 2022. Η εκτίμηση του ποσοστού θα γίνει αξιοποιώντας τη μέθοδο της πρωτοβουλίας Science-Based Targets και σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού, από την οποία μάλιστα προέκυψε και το πλαίσιο PATH της EIB με στόχο τη διευκόλυνση των εταιρειών στο να εκπληρώσουν αυτούς τους όρους.

Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία Sciance-Based Targets αποτελεί μία συνεργασία μεταξύ του ΜΚΟ CDP, του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Πόρων και του Παγκόσμιου Ταμείου για την Φύση. Από το 2015, πάνω από 1.000 εταιρείας έχουν ενταχθεί στην πρωτοβουλία αυτή, με στόχο τον καθορισμό ενός κλιματικού στόχου, επιστημονικά τεκμηριωμένου.

Ο φιλόδοξος στόχος του Ομίλου θα επιτευχθεί μέσα από μία σειρά πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν:

Την αναδιάρθρωση της παραγωγικής μονάδας στο Mandello del Lario, με βάση τα σύγχρονα κριτήρια βιωσιμότητας
Την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις εγκαταστάσεις σε Pontedera και Mandello del Lario
Τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου βαφής στο Βιετνάμ που θα μπορεί να υποστηρίξει τη λειτουργία με υγραέριο (LPG), αντί για πετρέλαιο
Την αγορά καθαρής ενέργειας για τα εργοστάσια του Ομίλου σε Ιταλία, Ινδία, Βιετνάμ και Ινδονησία
Την αντικατάσταση των εταιρικών αυτοκινήτων με άλλα, πιο αποδοτικών σε ενέργεια, μοντέλα.

Ο Όμιλος Piaggio θέλει επίσης να μειώσει ακόμα περισσότερο τις εκπομπές ρύπων κατηγορίας Scope 3, μέσω της αύξησης των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων, της βελτίωσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης, της εξέλιξης στον σχεδιασμό προϊόντων με την υιοθέτηση εναλλακτικών καυσίμων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες που τοποθετεί στα οχήματά του ο Όμιλος Piaggio. Για τον σκοπό αυτό, έχει ήδη προχωρήσει στην παρουσίαση αρκετών νέων προϊόντων. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι ηλεκτρικές Vespa Primavera και Spint που είδαμε πρόσφατα, ενώ έχει ανακοινώσει και την έλευση της ηλεκτρικής έκδοσης του επαγγελματικού οχήματος Porter NP6.

Το Piaggio Group κινείται στη σωστή γραμμή, όσον αφορά τον στόχο της μείωσης των εκπομπών ρύπων κατά 90% μέχρι το 2050. Όπως μας ενημερώνει, σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια θα παίξει η χρήση διαφόρων τεχνολογιών, όπως είναι τα βιοκαύσιμα και τα e-fuel, η διεύρυνση χρήσης των ηλεκτρικών οχημάτων, η πλήρης αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ο εξηλεκτρισμός των συστημάτων θέρμανσης, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εφοδιαστική αλυσίδα συνολικά και η κυκλική οικονομία των προϊόντων με αξιοποίηση ανακυκλωμένων υλικών. Περισσότερες πληροφορίες, γύρω από το πλάνο ανεξαρτητοποίησης από τον άνθρακα θα δημοσιευτούν τον Απριλιο του 2024 στο τμήμα “Μη Χρηματοοικονομικής Γνωστοποίησης” που περιλαμβάνεται στην Ετήσια Έκθεση του Ομίλου για το 2023.

Τέλος, τα μέλη της συνεδρίασης της 14ης Δεκεμβρίου 2023, ενέκριναν δωρεά ύψους 250.000€ στο “Fresh Start Fund”(“Ταμείο Νέας Αρχής”), το οποίο ιδρύθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Pontedera για την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών που δημιούργησαν η καταρρακτώδης βροχή και οι πλημμύρες στην περιοχή, στις 2 Νοεμβρίου 2023. Σκοπός του “Fresh Start Fund” είναι η εκταμίευση επιχορηγήσεων σε ιδιώτες, εμπορικές, βιοτεχνικές και δημοσίου ενδιαφέροντος επιχειρήσεις αλλά και φορείς του εθελοντικού τομέα που επλήγησαν από τις πλημμύρες. Μέσω της δωρεάς αυτής ο Όμιλος Piaggio θέλει να δείξει την στήριξή του στην Pontedera και τους κατοίκους της, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά της εταιρείας.

Ετικέτες

piaggio group

εξηλεκτρισμός

πράσινη μετάβαση

Ευρωπαϊκή Ένωση

εε

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates — Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn — Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.

https://bit.ly/MOTO_680