Piaggio VVT - Σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για σκούτερ

Για βελτιωμένη απόδοση σε όλο το φάσμα στροφών, και χαμηλότερους ρύπους
Piaggio μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων
Από το

motomag

18/9/2023

Σύμφωνα με σχέδια που δημοσίευσε το αμερικανικό μέσο ειδικού τύπου, Cycle World, η Piaggio φαίνεται να δουλεύει πάνω σε ένα μηχανικό σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων (VVT) για μικρού κυβισμού μονοκύλινδρους κινητήρες με 1ΕΕΚ, που χρησιμοποιεί στα σκούτερ της.

Όλο και περισσότερες εταιρείες επιλέγουν την υιοθέτηση συστημάτων μεταβλητού χρονισμού, τόσο για να βελτιώσουν την απόδοση των κινητήρων του, όσο και για πιο εύκολη και οικονομική συμμόρφωση με τους όλο και αυστηρότερους κανονισμούς ρύπων. Αυτό που ουσιαστικά κάνει το σύστημα αυτό είναι να ρυθμίζει το “overlap” των βαλβίδων, δηλαδή τον χρόνο που μένουν ανοιχτές ταυτόχρονα οι βαλβίδες εισαγωγής και οι εξαγωγής. Στις χαμηλές στροφές το μεγάλο βύθισμα και ο παρατεταμένος χρόνος που μένουν ανοιχτές οι βαλβίδες, δημιουργεί κομπιάσματα και ασταθές ρελαντί, αφήνοντας αρκετό άκαυστο μείγμα να διαφεύγει από τη εξάτμιση, αυξάνοντας έτσι και τους ρύπους. Από την άλλη, στις υψηλές στροφές, προσφέρει βελτιωμένη απόδοση, καθώς εκεί μας ενδιαφέρει η όσο το δυνατόν ταχύτερη πλήρωση του θαλάμου καύσης, με την υποπίεση που δημιουργεί η έξοδος των καυσαερίων να βοηθάει στην γρήγορη εισροή μείγματος αέρα/καυσίμου στον θάλαμο καύσης.

Οι περισσότεροι κατασκευαστές επιλέγουν να εφαρμόσουν αυτό το σύστημα, με διάφορες παραλλαγές, κυρίως στους μεγάλου κυβισμού κινητήρες της γκάμας τους, όπου το κόστος κατασκευής δεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα. Μάλιστα, πριν από κάποιους μήνες, η Aprilia, μέλος του Piaggio Group, είχε δημοσιεύσει κάποια σχέδια για μία πατέντα μηχανικού μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για το RSV4.

Τώρα, ακολουθώντας τα βήματα της Yamaha, η οποία το 2019 ήταν η πρώτη που τοποθέτησε VVT σύστημα στις premium μοτοσυκλέτες 125 κυβικών και αργότερα σε σκούτερ και παπιά -που δεν εισάγονται στην Ελλάδα-, η Piaggio σκέφτεται να εφαρμόσει το ίδιο σύστημα στα σκούτερ της. Μιλάμε για μοντέλα τα οποία έχουν κατασκευαστεί με κύριο γνώμονα το χαμηλό κόστος απόκτησης και χρήσης, όπου οι αναβάτες τους ψάχνουν απλότητα, χωρίς πολλά κινούμενα μέρη, για μεγαλύτερη αξιοπιστία.

Piaggio μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων

Με μια πρώτη ματιά το σύστημα της Piaggio μοιάζει αρκετά στο “VVA” της Yamaha, καθώς και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούνται δύο διαφορετικά προφίλ στους λοβούς του εκκεντροφόρου εισαγωγής, οι οποίοι επενεργούν πάνω σε ένα διχαλωτό βραχίονα, που μεταφέρει την κίνηση του εκάστοτε λοβού στα κοκοράκια και στη συνέχεια στις δύο βαλβίδες εισαγωγής. Επίσης, και στις δύο περιπτώσεις, χρησιμοποιείται ένας πείρος σε μία προέκταση πάνω από το κύριο τμήμα του βραχίονα, για να συνδέει ή να αποσυνδέει τον λοβό με το πιο “άγριο” προφίλ για τις υψηλές στροφές. Ανάλογα με την πίεση του λαδιού, ο πείρος ενεργοποιεί τον λοβό του εκκεντροφόρου για τις υψηλές στροφές, ενώ με ένα ελατήριο επιστρέφει στην θέση, όταν οι στροφές πέσουν -και μαζί και η πίεση λαδιού.

Η βασικότερη διαφορά από τη Yamaha είναι ότι η Piaggio χρησιμοποιεί τρία στοιχεία για την λειτουργία των βαλβίδων. Το πρώτο αποτελείται από δύο βραχίονες σε σχήμα Υ, που εδράζονται πάνω στα κοκοράκια, που λειτουργούν μέσω του εκκεντροφόρου, έχοντας μία προέκταση από πάνω τους που φιλοξενεί τον μηχανισμό του πείρου,. Έτσι, ο πείρος κινείται γλιστρώντας δεξιά-αριστερά, σύμφωνα με την πίεση του λαδιού, ενεργοποιώντας είτε τον λοβό για τις χαμηλές είτε αυτόν για τις υψηλές στροφές, αναλόγως την περίσταση.

Piaggio μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων

Το χαρακτηριστικό αυτό, δίνει το πλεονέκτημα στην Piaggio, έναντι της Yamaha, καθώς με το σύστημα της ιταλικής εταιρείας, σημαίνει ότι μπορεί να αλλάξει τόσο η βύθιση όσο και η διάρκεια, όσον αφορά τον χρονισμό των βαλβίδων. Το σύστημα της Yamaha μπορεί να εναλλάσσει μόνο μεταξύ ενός λοβού χαμηλής βύθισης/μικρής διάρκειας κι ενός μεγάλης βύθισης/μεγάλης διάρκειας, χωρίς να αποσυνδέεται κανένας από τους δύο πλήρως από την κίνηση των βαλβίδων. Αντιθέτως, ο σχεδιασμός της Piaggio αποσυνδέει πλήρως τους δύο λοβούς μεταξύ τους. Έτσι, εκτός από διαφορετικό προφίλ, ο λοβός του εκκεντροφόρου, μπορεί να ρυθμιστεί έτσι ώστε ο χρονισμός να κρατάει περισσότερη ώρα ανοιχτές τις βαλβίδες εισαγωγής, στις υψηλές στροφές.

Piaggio μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων

Η πατέντα φαίνεται να κάνει χρήση του κινητήρα των 278 κυβικών εκατοστών, που μεταξύ άλλων βρίσκει εφαρμογή τόσο στη Vespa GTS 300 όσο και στο MP3 της Piaggio, επομένως είναι πιθανό να το δούμε σε κάποια επόμενη ανανέωση των δύο μοντέλων, εν όψει των Euro5+ προδιαγραφών, που θα τεθούν σε ισχύ από το 2024 και έπειτα.

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 85% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…