Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.

Καύσιμα: H κυβέρνηση σχεδιάζει πάλι επιδόματα – Ούτε κουβέντα για ΕΦΚ και ΦΠΑ, αν και υπάρχει η δυνατότητα

Το ράλι τιμών των καυσίμων παίζει χωρίς αντίπαλο στην Ελλάδα
oil
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

21/9/2026

Με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή να επιδεινώνεται αντί να βελτιώνεται, η τιμή του αργού πετρελαίου Μπρεντ χτύπησε κόκκινο την εβδομάδα 13-20 Σεπτεμβρίου φτάνοντας κοντά στα 110 δολάρια το βαρέλι. Σήμερα, Δευτέρα 21/9 η τιμή έχει υποχωρήσει κοντά στα 102 δολάρια, ωστόσο οι τιμές των καυσίμων έχουν ήδη εκτοξευτεί σε όλη την Ευρώπη και οι αιτίες παραμένουν απειλώντας με νέα επιδείνωση.

Στην Ελλάδα σήμερα, Δευτέρα 21/9, η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης κυμαίνεται γύρω από τα 2,20 ευρώ/λίτρο, με ακραίες τιμές να εμφανίζονται στην επαρχία, όπως είναι λ.χ. τα 2,619 που καταγράφονται στην Αλόννησο, αλλά και σχεδόν τυπική ταρίφα τα 2,3-2,4 στα περισσότερα νησιά.

Απέναντι σε αυτό το πρόβλημα η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέτασε διάφορα μέτρα, ωστόσο στο τέλος δεν υιοθέτησε κανένα, ενόσω η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula Von Der Leyen, στην πρόσφατη ετήσια ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης (State of the Union) επέλεξε συνειδητότατα να πετάξει τη μπάλα εκτός γηπέδου.

Η Γερμανίδα είδε την κρίση ως ευκαιρία να κουνήσει το δάκτυλο εξηγώντας πως αυτή είναι μια ευκαιρία να αντιληφθούμε την ανάγκη για εξηλεκτρισμό και απαγκίστρωση από τα ορυκτά καύσιμα. Εκτός τόπου και χρόνου δηλαδή, την ώρα που όλη η Ευρώπη αντιμετωπίζει κατακόρυφη πτώση της κατανάλωσης και προετοιμάζεται για ακόμη χειρότερα, με αρκετούς αναλυτές να προβλέπουν πως η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης μπορεί να φτάσει ως τα 3 ευρώ ανά λίτρο!

Στο μεταξύ στην Ελλάδα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να απαντήσει στην επιδείνωση της ενεργειακής αγοράς με νέα δέσμη μέτρων, καθώς η όλη κατάσταση έχει φορτωθεί ένα ακόμη μεγάλο αγκάθι: το πετρέλαιο θέρμανσης, το οποίο πέρυσι είχε 1,13/λίτρο και φέτος ακούμε τον πρωθυπουργό να πανηγυρίζει που θα το κρατήσει κάτω από το 1,75.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει ως τώρα, η κυβέρνηση αναμένεται να στηριχτεί στο πλαφόν στα κέρδη των πρατηρίων και το επίδομα θέρμανσης, ενώ θα συνεχίσει την επιδότηση του πετρελαίου κίνησης με 15 λεπτά το λίτρο. Αυτά ακούγονται, αλλά δεν είναι ακόμη τα επίσημα μέτρα, τα οποία αναμένονται σύντομα.

“Σε περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέψει έκτακτες εθνικές παρεμβάσεις, χωρίς αυτές να προσμετρώνται στα όρια δαπανών, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε και την προσωρινή μείωση της φορολογίας στα καύσιμα,” δήλωσε ο πρωθυπουργός την Κυριακή 20/9, έχοντας προφανώς αντιληφθεί πως ο ελληνικός λαός ολοένα και περισσότερο αντιλαμβάνεται το παιχνίδι που παίζεται με τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν απαγορεύει τη μείωση του ΕΦΚ, ούτε του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ). Η σχετική οδηγία της ΕΕ ορίζει κατώτατο επιτρεπτό ΕΦΚ στη βενζίνη τα 359 ευρώ ανά 1000 λίτρα (330 στο ντίζελ), την ώρα που η Ελλάδα χρεώνει τους καταναλωτές 700 ευρώ ΕΦΚ ανά 1000 λίτρα βενζίνης. Μιλάμε για σχεδόν τον διπλό φόρο, 0,70 ευρώ ανά λίτρο είναι μόνο ο ΕΦΚ, αντί να αντιμετωπιστεί ως αυτό που είναι, θρασεία αισχροκέρδεια εις βάρος του λαού.

Ακόμη περισσότερο, η αναφορά στα όρια δαπανών μοιάζει με μια ακόμη δόση στάχτης στα μάτια, μιας και ο κανονισμός της ΕΕ που τα ορίζει διαχωρίζει από τον υπολογισμό τους τα προσωρινά ή έκτακτα μέτρα. Συζητάμε δηλαδή αν θα μας επιτραπεί να εξαιρεθεί αυτό που εξαιρείται εξ ορισμού;

Ομοίως ισχύει και για τον ΦΠΑ, με την Ελλάδα να έχει έναν από τους υψηλότερους συντελεστές της Ευρώπης (24%), χωρίς βέβαια αυτός να της έχει επιβληθεί άνωθεν. Και εδώ η ΕΕ ορίζει έναν ελάχιστο επιτρεπτό συντελεστή ΦΠΑ 15% και αφήνει στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους-μέλους την τελική του τιμή. Έλληνες ήταν και είναι οι καλοθελητές που τον απογειώνουν στα ουράνια της Ευρώπης.

Εν ολίγοις, περιθώριο μείωσης υπάρχει από την ΕΕ και μάλιστα άφθονο, είτε μιλάμε για μόνιμα ή για περιορισμένο διάστημα λόγω έκτακτων συνθηκών, απλά η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να μην το χρησιμοποιεί, την ώρα που Ισπανία και Γερμανία (δύο πολύ πρόσφατα παραδείγματα) έχουν ήδη ανακοινώσει μειώσεις στους φόρους των καυσίμων, αντί να μοιράσουν κι αυτές μερικά fuel pass για τα μάτια του κόσμου. Μακάρι να διαψευστούμε.