Πιρούνι BMW R1200GS - Η ιστορία του Τ. Γεωργίου

Τεχνική ενέργεια για όλα τα GS
Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/6/2017

Η ιστορία του Τόνυ Γεωργίου...

...κι ενός BMW R1200GS Adventure

 

Ο Τόνυ Γεωργίου είναι Νοτιοαφρικανός, Ελληνικής προφανώς καταγωγής, 59 ετών και χρόνια αναβάτης μοτοσυκλέτας. Την ιστορία του ατυχήματός του μας αφηγείται πρώτα η κόρη του Gillian, και μετά ο ίδιος.

Gillian Fraser: “Στις 30 Ιουλίου του 2016 έλαβα ένα τηλεφώνημα από την μητέρα μου, από αυτά που κανείς ποτέ δεν θέλει να λάβει… "Gill, ο πατέρας σου είχε ένα ατύχημα. Πήγε εκδρομή με το BMW club στα βουνά Sutherland και κάτι έπαθε η μοτοσυκλέτα του. Έπεσε και τώρα είναι σε κρίσιμη κατάσταση" "Θα γίνει καλά;;;" "Δεν είμαι σίγουρη – μόλις με πήρε από δορυφορικό τηλέφωνο ένας άλλος αναβάτης..."

Αυτή ήταν η αρχή μιας τηλεφωνικής συνομιλίας που μου έκανε την καρδιά μαύρη. Επιτρέψτε μου να σας πω μια μικρή ιστορία εδώ…

Του πατέρα μου πάντα του άρεσε το BMW club. Οδηγεί μοτοσυκλέτες BMW πολλά χρόνια τώρα, κι είναι πιστός υποστηρικτής τους, συμμετέχει σε πολλές βόλτες μαζί τους κι έχει κάνει ακόμα και ταξίδια στο εξωτερικό, στην Ισπανία και την Γαλλία, όπου και είχα το προνόμιο να είμαι μαζί του. Πέρυσι αγόρασε ένα καινούργιο BMW R1200 GS Adventure του 2016 για να αντικαταστήσει το 2014 που είχε. Ήταν ενθουσιασμένος με την μοτοσυκλέτα, μέχρι που πήγε με το BMW club στην βόλτα στα βουνά Sutherland Mountains, όπου θα πέρναγαν και χωματόδρομους.

Το πιρούνι της μοτοσυκλέτας κατέρρευσε όταν πέρασε ένα μικρό νεροφάγωμα στο χωματόδρομο, ενώ ήταν με ένα γκρουπ δέκα ακόμα αναβατών. Όταν συνέβη, κινούνταν με μια ταχύτητα 45 χιλιομέτρων την ώρα. Λάδι από το πιρούνι πετάχτηκε παντού πάνω στην προστατευτική στολή του κι έπεσε από την μοτοσυκλέτα, σπάζοντας δέκα πλευρά, τρυπώντας τον πνεύμονά του και σπάζοντας τον ώμο του. Καθημερινά ευχαριστώ τον Θεό γιατί φορούσε και το neck brace του και όλα τα προστατευτικά, ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε αν δεν τα φόραγε…

Τελικά, μετά από 12 ώρες ο πατέρας μου έφτασε στο νοσοκομείο Worcester Medi Clinic, όπου μπήκε κατ’ ευθείαν στην εντατική. Οι γιατροί αμέσως άρχισαν ακτινογραφίες και αξονικές, και βρήκαν πως είχε τρύπιο πνεύμονα. Η επέμβαση έγινε μόλις μπόρεσαν να αδειάσουν τα υγρά από τον πνεύμονα, και ήταν επιτυχημένη.  

Ένα χρόνο μετά, ο πατέρας μου είναι υγιής και δραστήριος πάλι, αλλά ακόμη κάνει εντατικές φυσιοθεραπείες αποκατάστασης για τους τραυματισμούς στον ώμο του.

Ο πατέρας μου είναι δίκαιος άνθρωπος, και απαίτησε από την BMW να κάνει μια επίσημη έρευνα για την βλάβη της μοτοσυκλέτας. Τα εξαρτήματα στάλθηκαν στην Γερμανία κι έμειναν εκεί για αρκετούς μήνες.

Η BMW δεν κάλυψε κανένα ιατρικό έξοδο, ενώ ο λογαριασμός ανήλθε σε εκατοντάδες χιλιάδες… Η BMW δεν αντικατέστησε την μοτοσυκλέτα του πατέρα μου, που την είχε αγοράσει πάνω από 250.000 rand καινούργια... Η BMW δεν έχει δώσει στον πατέρα μου ούτε ένα σεντ για τους μήνες που αναγκάστηκε να μείνει στο σπίτι, με βαριά επίπτωση στην ποιότητα ζωής του... Και το χειρότερο απ’ όλα, είναι πως η BMW δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την βλάβη της μοτοσυκλέτας της.

Η επίσημή τους έκθεση δηλώνει πως η μοτοσυκλέτα ΔΕΝ είναι υπεύθυνη για το ατύχημα, και πως "η μοτοσυκλέτα πρέπει να έχει υποστεί μια από τις πιο ισχυρές προσκρούσεις για να  παρουσιάσει τέτοια ζημιά..." Όπως μπορείτε να δείτε και στο video ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ! ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ. Το νεροφάγωμα που πέρασε ήταν μικρό, και πήγαινε με 45km/h, κι έχουμε και την καταγραφή των στοιχείων του GPS που το αποδεικνύει.

Κι αν αυτό ήταν το μοναδικό τέτοιου είδους ατύχημα, τότε η BMW θα μπορούσε ίσως να υποστηρίξει την θέση της, αλλά έχουν υπάρξει ΠΟΛΛΕΣ αναφορές παρόμοιων περιστατικών ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ! Δεν έχει χαθεί καμία ζωή ακόμη, αλλά η BMW θα πρέπει να ανακαλέσει αυτή την μοτοσυκλέτα πριν αθώοι άνθρωποι αρχίσουν να πεθαίνουν ως αποτέλεσμα κατασκευαστικού λάθους…

Ακόμα χειρότερα, τρεις μέρες πριν ξεκινήσουν την εκδρομή τους, η μοτοσυκλέτα πήγε σε εξουσιοδοτημένο dealer ΒΜW για να μπουν τα offroad λάστιχα. H ΒΜW έλεγξε την μοτοσυκλέτα και βρήκε πως τα πάντα ήταν εντάξει.

Έχουμε φτιάξει μια σελίδα στο FB και ένα website για να μαζέψουμε όλες τις αναφορές σε αντίστοιχα περιστατικά, όπως και μια καμπάνια για να αναλάβει τις ευθύνες της η BMW. Παρακαλώ να την υπογράψετε εδώ: http://bmwfatalflaw.com/#petition

 

 

 

 

Ακολουθεί κείμενο του Tony Georgiou:

“ Στις 30 Ιουλίου του 2016 συμμετείχα στην ετήσια χειμωνιάτικη εκδρομή του BMW Club στο Sutherland. Έντεκα από μας επέλεξαν να κάνουν μια διαδρομή σε χωματόδρομους, και συνήθως οδηγούσαμε μαζί σε κονβόι. Αφού ανεβήκαμε στο διάσελο του Ouberg Pass κάναμε ένα σύντομο διάλειμμα και μετά ξεκινήσαμε προς το Sutherland. Οι συνθήκες ήταν φανταστικές κι εκτός από λίγα επιφανειακά νερά ο δρόμος ήταν πολύ καλός. Υπάρχουν βιντεάκια από GoPro που δείχνουν την κατάσταση του δρόμου. Περίπου 14 λεπτά μετά την στάση μας το μπροστινό της μοτοσυκλέτας μου κατέρρευσε και έσκασα κάτω με φόρα. Είχα ανοιχτό το GPS μου και η καταγραφή δείχνει πως πήγαινα με 45 km/h όταν κατέρρευσε το μπροστινό. Οι υπόλοιποι αναβάτες μαζεύτηκαν γύρω μου αλλά δεν έπρεπε να μετακινηθώ μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο, 90 λεπτά αργότερα. Η μοτοσυκλέτα φορτώθηκε σε τρέιλερ (που συνόδευε το κυρίως γκρουπ στην ασφάλτινη διαδρομή) κι εγώ μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο.  

Είχα δέκα σπασμένα πλευρά, σπασμένο ώμο και τρύπα στον πνεύμονα. Έμεινα μια βδομάδα στο νοσοκομείο (ένα μέρος αυτής της εβδομάδας στην εντατική).

Όταν έγινε το ατύχημα, η μοτοσυκλέτα μου ήταν 7 μηνών και είχε κάνει περίπου 14.000 χιλιόμετρα. Την Τετάρτη 27 Ιουλίου είχα φορέσει λάστιχα TKC, και η μοτοσυκλέτα ελέγχθηκε και οδηγήθηκε από τον dealer Donford πριν την εκδρομή, που ξεκίνησε το Σάββατο.

Αρκετοί άνθρωποι με κατάλληλες γνώσεις είδαν την μοτοσυκλέτα, και απόρησαν όταν είδαν πως είχε αποκολληθεί η τάπα από το καλάμι, και ως τότε κανείς δεν είχε δει κάτι παρόμοιο. Βρήκα και μερικούς ειδικούς για να δουν την μοτοσυκλέτα και όλοι προβληματίστηκαν και σύστησαν να σταλθεί το πιρούνι για περεταίρω έρευνα. Έχω κάποιες αναφορές σχετικές με τα ευρήματα.

Η αντιπροσωπεία της BMW είπε πως θέλουν να στείλουν το μπροστινό σύστημα στην Γερμανία για να το αναλύσουν, και η μοτοσυκλέτα στάλθηκε στο Johannesburg. Στις 17 Οκτωβρίου, πήγα κι εγώ εκεί αεροπορικώς και βιντεοσκόπησα το λύσιμο του μπροστινού συστήματος, που στάλθηκε στην Γερμανία για ανάλυση.

Μετά από αρκετά email στην BMW ζητώντας τα ευρήματα των ερευνών τους έπαιρνα συνέχεια την απάντηση πως δεν υπήρχαν νέα από την Γερμανία, και πως όταν θα έχουν θα με ειδοποιήσουν. Άρχισα να μαθαίνω και για άλλα περιστατικά αποκόλλησης των καλαμιών, και αυξάνοντας την πίεση προς την BMW, τελικά κατάφερα να τους κάνω να μου απαντήσουν. Έλαβα ένα email από την BMW South Africa στις 12 Ιουνίου 2017, με μια αναφορά που βασικά δηλώνει πως η αποκόλληση του καλαμιού ήταν αποτέλεσμα πρόσκρουσης, και όχι κάτι που οφείλεται στην σχεδίαση ή την κατασκευή του πιρουνιού.  Όλες αυτές οι πληροφορίες συν τις φωτογραφίες υπάρχουν στο site, κι έχω δώσει εντολή στον δικηγόρο μου να εγκαλέσει την BMW.”

 

Ακολουθεί η απάντηση της BMW προς τον Tony Georgiou:

http://bmwfatalflaw.com/wp-content/uploads/2017/06/BMW-Report-Back.pdf

 

Ένα χρονολόγιο ως τώρα:

Απρίλιος 2013: Πρώτη χρονιά πώλησης των νέων GS “LC” (Κ50), και η ΒΜW ανακοινώνει ανάκληση για έλεγχο στο ίδιο σημείο των καλαμιών, καθώς έχει διαπιστώσει πως “σε σπάνιες περιπτώσεις η βιδωτή τάπα του πιρουνιού του Telelever μπορεί να χαλαρώσει. Όταν ένα όχημα καλύψει μεγάλο αριθμό χιλιομέτρων μια χαλαρή τάπα μπορεί να αποκολληθεί τελείως”. Όλες οι μοτοσυκλέτες που ήταν ήδη σε κυκλοφορία ανακαλούνται και ποντάρονται τα καλάμια τους περιμετρικά σε τέσσερα σημεία, ανά 90 μοίρες, όπως κι αυτές που παρήχθησαν από τότε μέχρι τις 18/6/2017.

27/7/2016: To Αdventure του Tony Georgiou ελέγχεται από εξουσιοδοτημένο dealer BMW και όλα είναι εντάξει.

30/7/2016: Ατύχημα, μετά από αποκόλληση των καλαμιών του πιρουνιού.

12/6/2017: Η BMW τον ενημερώνει πως δεν βρήκε καμία πιθανή κατασκευαστική αστοχία στο πιρούνι.

19/6/2017: Από αυτή την ημερομηνία και μετά, όλες οι BMW R1200GS και R1200GS Adventure που κατασκευάζονται θα έχουν την κυκλική εγκοπή ασφάλισης γύρω από το καλάμι.

20/6/2017: Αποστέλλεται από την BMW προς όλους τους αντιπροσώπους της έγγραφο Service Information / Service Campaign με τίτλο “Checking Fixed Fork Tube” που αφορά όλα τα R1200GS (K50, K50/11) και τα R1200GS Adventure (K51). Είναι η δεύτερη φορά που η BMW διαπιστώνει πρόβλημα και αποφασίζει να ασφαλίσει με νέο τρόπο την τάπα στο καλάμι.

φωτογραφίες από το παραπάνω έγγραφο:

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.