Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - “Παράξενη” η ποινή πίεσης ελαστικών στην Καταλονία

Η “ελάχιστη παράβαση” που κόστισε στην HRC το πρώτο βάθρο της σεζόν της στα MotoGP.
Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/5/2026

Ο Joan Mir χαρακτήρισε “παράξενη” την ποινή που δέχθηκε μετά το Grand Prix της Καταλονίας, υποστηρίζοντας πως μια ελάχιστη απόκλιση στην πίεση των ελαστικών στέρησε από τη Honda το πρώτο της βάθρο στη σεζόν του 2026.

Ο Ισπανός της Honda πραγματοποίησε έναν από τους καλύτερους αγώνες του τα τελευταία χρόνια, περνώντας μεγάλο μέρος του επανεκκινημένου αγώνα στη δεύτερη θέση.

Ο Mir έχασε προσωρινά τη θέση από τον τελικό νικητή Fabio Di Giannantonio, όμως κατάφερε να περάσει ξανά μπροστά από τον Pedro Acosta στους τελευταίους γύρους και να τερματίσει δεύτερος.

Ωστόσο, μετά τον αγώνα βρέθηκε ανάμεσα στους έξι αναβάτες που τέθηκαν υπό έρευνα για χαμηλή πίεση ελαστικών.

Ο Mir ήταν ο υψηλότερα τοποθετημένος αναβάτης από τους πέντε που τελικά τιμωρήθηκαν με ποινή 16 δευτερολέπτων, ενώ μόνο ο Francesco Bagnaia απέφυγε την τιμωρία λόγω προβλήματος διαρροής στη ζάντα του τροχού.

Ο αναβάτης της HRC αποκάλυψε αργότερα ότι έχασε το απαιτούμενο ποσοστό γύρων πάνω από το ελάχιστο όριο πίεσης για “ελάχιστη διαφορά”.

“Οι βαθμοί του πρωταθλήματος ενδιαφέρονται!” είπε αστειευόμενος όταν ρωτήθηκε πώς αισθάνεται για την ποινή.

“Αλλά εγώ δεν ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα, γιατί έκανα έναν εξαιρετικό αγώνα και έδωσα το 100%.”

Mir

“Ήταν σαν Sprint, αλλά πήρα ποινή κανονικού αγώνα”

Ο Mir στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο αγώνας μειώθηκε σε 12 γύρους μετά τις κόκκινες σημαίες, στην ίδια δηλαδή διάρκεια με τους αγώνες Sprint του Σαββάτου.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς, αν η ίδια παράβαση είχε συμβεί στο Sprint του Σαββάτου, η ποινή θα ήταν 8 δευτερόλεπτα αντί για 16.

“Το μόνο που μου φάνηκε παράξενο ήταν η ποινή, γιατί ουσιαστικά κάναμε έναν αγώνα Sprint και πήρα ποινή κανονικού Grand Prix,” δήλωσε ο Mir.

Όπως εξήγησε, η μικρότερη διάρκεια του αγώνα σήμαινε και μικρότερες διαφορές μεταξύ των αναβατών στον τερματισμό, κάτι που έκανε την ποινή πολύ πιο καταστροφική.

“Σε έναν πλήρη αγώνα οι διαφορές θα ήταν μεγαλύτερες. Πιθανότατα θα ήμουν όγδοος ή ένατος μετά την ποινή. Τώρα βρέθηκα 13ος. Δεν είναι δίκαιο!”

Παράλληλα, ο Mir αναγνώρισε ότι από την άλλη πλευρά απονεμήθηκαν πλήρεις βαθμοί Grand Prix και όχι οι μισοί που δίνονται στους αγώνες Sprint.

Χωρίς την ποινή, ο παγκόσμιος πρωταθλητής θα είχε υπερδιπλασιάσει τη φετινή συγκομιδή βαθμών του.

Αντί γι’ αυτό, ο Mir πηγαίνει πλέον στο Mugello με μόλις 11 βαθμούς και τη 18η θέση στο πρωτάθλημα, την ώρα που ο ίδιος έχει δηλώσει την αποχώρηση του από τη Honda στο τέλος της σεζόν και με τις πληροφορίες να αναφέρουν ως πιθανότερο προορισμό τη Gresini Ducati.