Πρόεδρος της WIMA και πρέσβης του WRWR για την Ελλάδα η Άντρια Ψωμά της Andeli Mototouring

Οι γυναίκες επαναφέρουν τον μοτοσυκλετισμό
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/3/2019

Δύο σημαντικές διακρίσεις και ταυτόχρονα θέσεις ευθύνης, πέτυχε και ανέλαβε η κα Άντρια Ψωμά, που είναι η κινητήρια δύναμη της Andeni Mototouring. Η δραστήρια ελληνίδα επιχειρηματίας, επιλέχτηκε από την Woman International Motorcycle Association World να αναλάβει τα καθήκοντα της προέδρου για την χώρα μας. Η WIMA είναι μια παγκόσμιας εμβέλειας γυναικεία οργάνωση, που από το 1950 υποστηρίζει σε όλους τους τομείς τις γυναίκες μοτοσυκλετίστριες σε όλο τον κόσμο. Όλα αυτά τα χρόνια της λειτουργίας του, έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο δίκτυο αμφίδρομης επικοινωνίας μεταξύ των γυναικών σε 25 χώρες. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια γυναικεία οργάνωση, οι δραστηριότητές της δεν ακολουθούν τη λογική της εσωστρέφειας και της γκετοποίησης. Αντιθέτως, ο βασικός στόχος είναι η ενσωμάτωση των γυναικών μέσα στο ευρύτερο μοτοσυκλετισμό.

Μέσα από την δεξαμενή της WIMA δημιουργήθηκε και η ιδέα του WRWR. Εμπνευστής του Women’s Riding Word Relay είναι η Hayley Bell από τη Σκωτία.

Όπως η ίδια λέει, στόχος της είναι να δείξει στις βιομηχανίες κατασκευής μοτοσυκλετών, πως οι γυναίκες είναι αληθινοί μοτοσυκλετιστές και πως θα πρέπει να τις λάβουν υπόψη τους, ξεφεύγοντας από τα στερεότητα των ροζ χρωμάτων.

Τι είναι όμως το WRWR; Πρόκειται για μια σκυταλοδρομία που θα διεξαχθεί σε 100 χώρες και θα συμμετέχουν πάνω από 10.000 μοτοσικλετίστριες. Στις 27 Φεβρουαρίου η σκυτάλη ξεκίνησε από τη Σκωτία και ήδη έχει διασχίσει την Ιρλανδία, φτάνοντας στις 9 Μαρτίου στο Ace Cafe του Λονδίνου. Από εκεί θα περάσει απέναντι στη Γαλλία και περνώντας από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης θα καταλήξει στην Ελλάδα τον Ιούνιο μέσω Βουλγαρίας, όπου η Άντρια Ψωμά ως Πρέσβης του WRWR θα την μεταφέρει στην Τουρκία. Η σκυτάλη θα καταλήξει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τον Ιανουάριο του 2020, αφού πρώτα έχει διασχίσει την Ασία, την Αυστραλία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και όλες σχεδόν τις χώρες της Λατινικής Αμερικής!

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.