Έρχεται στην ελληνική αγορά τον Μάιο, με τιμή κάτω από 2.000 ευρώ
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
16/4/2025
Ένα ακόμη σκούτερ φέρνει στην ελληνική αγορά η QJMOTOR με το LTS 125s να χαρακτηρίζεται από την προσιτή τιμή του που βρίσκεται κάτω από τα 2.000 ευρώ.
Στη σχετική ανακοίνωση για την έλευση του LTS 125s η αντιπροσωπεία της QJMOTOR, Γκοργκόλης ΑΕ, κάνει λόγο για ένα σκούτερ που έχει κατασκευαστεί με προσοχή στη λεπτομέρεια και από υψηλής ποιότητας υλικά. Το σίγουρο είναι ότι το σκούτερ με τους 14ρηδες τροχούς και στα δύο άκρα διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα της κινέζικης εταιρείας, ενώ με τιμή στα 1.895 ευρώ παρουσιάζεται και ως πολύ προσιτό και οικονομικό στη χρήση και τη συντήρησή του.
Το LTS 125s έχει compact διαστάσεις και σπορτίφ, αιχμηρή σχεδίαση και βάρος μόλις 109 κιλά, με γεμάτο δοχείο καυσίμου, ενώ η σέλα βρίσκεται χαμηλά στα 750 χλστ. Αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν το κινέζικο σκούτερ να δείχνει πολύ φιλικό προς του μικρόσωμους, τη στιγμή που όλοι οι αναβάτες που κινούνται στο αστικό κέντρο θα εκτιμήσουν το χαμηλό βάρος και το μεταξόνιο των μόλις 1.290 χλστ. που προμηνύει από τώρα για πολύ καλή ευελιξία μαζί με τους τους τροχούς που έχουν χυτές αλουμινένιες ζάντες 14 ιντσών.
Το LTS 125s έχει έναν μικρό κάδο κάτω από τη σέλα που φαίνεται ότι μπορεί να φιλοξενήσει ένα jet κράνος, με τη χρηστικότητα να ενισχύεται από την επίπεδη ποδιά και τους δύο ανοιχτούς αποθηκευτικούς χώρους κάτω από το τιμόνι. Στον στάνταρ εξοπλισμό ανήκει και η θύρα φόρτισης USB, όπως και ο γάντζος στην περιοχή της ποδιάς και οι LED προβολείς, με την οθόνη να είναι ψηφιακή LCD παρουσιάζοντας όλες τις βασικές ενδείξεις όπως ταχύμετρο, ολικό και μερικό χιλιομετρητή, στάθμη καυσίμου και βολτάζ μπαταρίας.
Το LTS 125s διαθέτει δισκόφρενα εμπρός και πίσω και το υποχρεωτικό από τον νόμο συνδυασμένο σύστημα πέδησης CBS -δεν φέρει ABS- που κατανέμει την πέδηση μεταξύ των τροχών, ενισχύοντας τον έλεγχο κατά το φρενάρισμα.
Ρολό στην χαμηλή τιμή του παίζει και ο κινητήρας που είναι αερόψυκτο στα 124 κ.εκ. και αποδίδει 9,27 hp και ένα κιλό ροπής στις 7.000 και 6.000 σ.α.λ. αντίστοιχα. Κατά το πρότυπο WMTC3 παρουσιάζεται και πολύ οικονομικός σε κατανάλωση με 1,9 λτ./100 χλμ.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:
