Rally Dakar: 3η-4η μέρα – Η αντεπίθεση της Honda

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/1/2016

Την αρχική επικράτηση των KTM-Husqvarna, προσπάθησε η Honda να ανακόψει με, πρώτο τον Ισπανό Barreda που προκρίθηκε στην πετσοκομμένη ειδική. Έχουμε πει ότι μέχρι το τέλος του αγώνα ο καιρός, και πιο συγκεκριμένα το φαινόμενο El Niño, θα ανατρέπει συνεχώς τον προγραμματισμό, αν και η οργάνωση έχει ετοιμαστεί από πολύ νωρίς για αυτό ακριβώς και είναι άλλωστε ο βασικός λόγος που έχει αποφύγει και το Περού.

Οπότε και η τρίτη μέρα είχε αλλαγές στην διαδρομή, που όμως βοήθησαν τους αναβάτες καθώς η πλοήγησή τους ήταν πανεύκολη και κανείς δεν είχε θέματα προσανατολισμού. Ο Berreda μάλιστα δήλωσε ικανοποιημένος που δεν ξεκίνησε πρώτος, και έτσι δεν χρειαζόταν να ανοίγει τον δρόμο, αλλά να συντονίσει την επίθεσή του, πράγμα πολύ πιο εύκολο για τον αγώνα. Ωστόσο η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο καλή για εκείνον γιατί δέχτηκε ποινή ενός λεπτού, για δεύτερη φορά, που τον έριξε στην πέμπτη θέση της μέρας και τρίτης συνολικά. Έτσι ανέβηκε o Svitko της KTM στην πρώτη θέση της γενικής κατάταξης την τρίτη μέρα, που είχε δείξει από την πρώτη ειδική ότι είναι σε πάρα πολύ καλό σημείο να ανταγωνιστεί ακόμα και για την πρώτη θέση. Η μέρα έκλεισε χωρίς σημαντικά επεισόδια, πέρα από μικρές πτώσεις με πιο σημαντική ίσως εκείνη του Ιταλού Botturi που του χάρισε πρόβλημα στον καρπό και τις ασθένειες των αναβατών της Yamaha με τον Rodrigues να οδηγεί έχοντας πυρετό, κάνοντας έτσι τον δικό του Γολγοθά.

Η μέρα έκλεισε με πρώτο τον Benavides που κάποιος τον «μάτιασε» και είχε πτώση την επόμενη αλλά συνέχισε αμέσως, την στιγμή που η κυκλική διαδρομή των 420 χιλιομέτρων σηματοδοτεί και την έναρξη του μαραθωνίου, που σημαίνει ότι οι μηχανικοί δεν επεμβαίνουν στις μοτοσυκλέτες μέχρι και σήμερα το βράδυ. Οπότε κάθε πτώση μπορεί να αποβεί καθοριστική για την συνέχεια.

Ο Berreta εντωμεταξύ έχει αρχίσει να σημειώνει σε μπλοκάκι τα υποκοριστικά που ακούει για τον ίδιο, μερικά από τα οποία δεν είναι κολακευτικά… γιατί χρεώθηκε με άλλη μία ποινή για ταχύτητα! Ενώ ήταν και πάλι πρώτος έδωσε το προβάδισμα σε άλλον, αυτή τη φορά στον Gonçalves. Η KTM συνεχίζει να είναι πολύ δυνατή, αν και με την αντεπίθεση της Honda δεν μονοπωλεί τις πρώτες θέσεις. Ο Σλοβένος αποδεικνύεται ο καλύτερος αναβάτης της μέχρι στιγμής. Η Husqvarna υπολογίζει στον εκπληκτικό Faria αλλά είδε τον Renet να εγκαταλείπει, έπειτα από σοβαρή πτώση που τον άφησε αναίσθητο. Πολύ σημαντικό ότι ήταν η Laia Sanz της KTM που σταμάτησε να βοηθήσει τον Renet, κάλεσε βοήθεια και έμεινε μαζί του μέχρι να τον παραλάβουν. Η διοργάνωση της αφαίρεσε τον χρόνο που έχασε και αυτή είναι μία πολύ σωστή κίνηση, που ακολουθείται εδώ και καιρό, ώστε πάνω στον πυρετό του ανταγωνισμού οι αναβάτες να μην παραμελούν να βοηθούν ο ένας τον άλλο, σε τόσο κρίσιμες στιγμές. Η Yamaha συνέχισε να έχει πρόβλημα με την υγεία των αναβατών της, μία μεγάλη ατυχία για την ομάδα που φέτος υπολόγιζε σε μία καλή παρουσία.

Γενική Κατάταξη μέχρι αυτή την ώρα για το 2016 Dakar Rally:

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	GONCALVES	PRT	HONDA	10:17:27	–	–
2	BENAVIDES	ARG	HONDA	10:21:53	00:04:26	–
3	BARREDA BORT	ESP	HONDA	10:22:53	00:05:26	00:06:00
4	SVITKO	SVK	KTM	10:25:35	00:08:08	00:01:00
5	FARIA	PRT	HUSQVARNA	10:25:42	00:08:15	00:01:00
6	WALKNER	AUT	KTM	10:26:40	00:09:13	–
7	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	10:28:02	00:10:35	00:01:00
8	PRICE	AUS	KTM	10:28:10	00:10:43	–
9	MEO	FRA	KTM	10:30:51	00:13:24	–
10	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	10:31:28	00:14:01	–

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!