Ρεκόρ Guiness Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Tarres κατάφερε να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ και με την Yamaha YZ450 FX η οποία ήταν η “εκπαιδευτική μοτοσυκλέτα” της αποστολής
motomag O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

11/3/2024

Δύο χρόνια αφότου πέτυχε το παγκόσμιο ρεκόρ ανεβαίνοντας σε υψόμετρο 6.157 μέτρων στο Cerro Mercedario στις Άνδεις με το Yamaha Tenere 700, o Pol Tarres αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να καταρρίψει το δικό του ρεκόρ αυτή τη φορά με το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR, ενώ στο πλαίσιο της προσπάθειας ο Ισπανός πέτυχε ακόμη ένα σπουδαίο κατόρθωμα.

Ο στόχος του γιγαντόσωμου Pol Tarres και της ομάδας του ήταν να ανέβει στο Ojos del Salado, το οποίο είναι το ψηλότερο ηφαίστειο στη γη, το δεύτερο ψηλότερο βουνό στις Άνδεις και ταυτόχρονα η ψηλότερη κορυφή της Χιλής. Για να καταφέρει να επιτύχει το συγκεκριμένο ρεκόρ ο Tarres θα έπρεπε να χρησιμοποιεί δύο GPS καθώς και να επαληθευτεί το υψόμετρο από τρεις ανθρώπους οι οποίοι θα ήταν εκεί παρόντες στην προσπάθεια όπως ορίζει το καταστατικό του Guiness World Record.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Η ομάδα της αποστολής στις Άνδεις αποτελούνταν από τους Pol Tarres, Javi Echevarria (υπεύθυνος αποστολής), Miguel Echevarria (κινηματογραφικό συνεργείο), Ahikar Azcona (πρεσβευτής της Yamaha και τεχνική υποστήριξη), Joan Espasa (κινηματογραφικό συνεργείο) και τους οδηγούς βουνού, Gerardo Bauty, Cristian Órdenes, Thomas Caballero και Juan León.

Έχοντας πάρει σημαντικά μαθήματα από την προηγούμενη προσπάθεια, ο Tarres και ολόκληρη η ομάδα της TRECE Racing Society είχαν στη διάθεση τους δύο εβδομάδες για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων καθώς ακόμη και με την φυσική κατάσταση του Tarres τα πράγματα σε αυτό το υψόμετρο δεν είναι καθόλου εύκολα.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Tarres και η ομάδα του χρησιμοποιούσαν ένα Yamaha YZ450 FX στο στάδιο της προετοιμασίας ώστε να δουν πως συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα σε αυτό το υψόμετρο καθώς και πως είναι η μορφολογία του εδάφους πριν κάνουν την τελική τους προσπάθεια με το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR.

Ακόμη ένας σημαντικός παράγοντας όσον αφορά την επίτευξη του στόχου θα έπαιζε ο καιρός. Η ομάδα είχε υπολογίσει πως η προσπάθεια θα γινόταν μετά τις 10 Μαρτίου ωστόσο η ταχύτατη αλλαγή του καιρού άλλαξε τα πλάνα. Η ομάδα αποφάσισε να επισπεύσει τις προσπάθειες καθώς οι ισχυροί άνεμοι και το χιόνι που υπήρχε σε αρκετά σημεία της διαδρομής έκανε την αρχική διαδρομή αδιάβατη. Ο Tarres με την ομάδα του είχαν μία επιλογή να πραγματοποιήσουν δύο προσπάθειες στις 6 και 7 Μαρτίου με την διαδρομή να είναι αυτή προς τον κύριο κρατήρα του ηφαιστείου.

Η στιγμή της αλήθειας είχε φτάσει για τον Pol Tarres και την ομάδα του. Ο Ισπανός καβάλησε το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR το οποίο χρησιμοποιούσε αρκετά από τα εξαρτήματα που μπορεί ο κάθε ένας μας να αγοράσει πλέον από την Yamaha και για τα οποία έχετε διαβάσει στο MOTO. Η αφετηρία του Tarres ήταν το Refugio Murray στα 4.522 μέτρα ενώ το αξιοπερίεργο ήταν πως ο Ισπανός μαζί με την μοτοσυκλέτα του χρειάστηκε μόλις 50 λεπτά για να σημειώσει το νέο ρεκόρ Guiness φτάνοντας στα 6.667 μέτρα. Αυτή τη φορά σε σχέση με το παρελθόν το σημαντικότερο πρόβλημα αυτό της κατανάλωσης είχε λυθεί καθώς το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR ήταν εφοδιασμένο με το διπλό ρεζερβουάρ καυσίμου. Ο Tarres όμως στο δρόμο για το νέο παγκόσμιο ρεκόρ πέτυχε και ένα δεύτερο με την μοτοσυκλέτα προετοιμασίας. Πιο συγκεκριμένα ο αναβάτης της Yamaha σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ για το μεγαλύτερο υψόμετρο που έχει επιτευχθεί ποτέ με μονοκύλινδρη μοτοσικλέτα, ανεβαίνοντας στα 6.756 μέτρα με την Yamaha YZ450 FX.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Pol Tarres μετά την επίτευξη των δύο παγκοσμίων ρεκόρ είπε μερικά λόγια για τα όσα βίωσε στις Άνδεις: "Πάνω από τα 6.000 μέτρα όλα μοιάζουν να πηγαίνουν εξαιρετικά αργά, η σωματική εξάντληση είναι απερίγραπτη και δεν υπάρχει περιθώριο για λάθη. Ακόμα και το περπάτημα είναι πρόκληση, πόσο μάλλον η οδήγηση ενός Tenere σε αυτό το υψόμετρο".

Η TRECE Racing Society και η Yamaha Motor Europe θέλοντας να δώσει στο κοινό την ευκαιρία να βιώσει έστω και μέσα από την οθόνη το ταξίδι του Tarres προς τα τρία παγκόσμια ρεκόρ (2022 και 2024) θα παρουσιάσει ένα ντοκιμαντέρ μέσα στη φετινή χρονιά.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.