Ρεκόρ ταχύτητας στο νερό: 104Km/h με Honda CRF 450 [VIDEO]

Εύκολη δουλειά για τον Colombo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2019

Με την υποστήριξη της Red Moto, ο καταξιωμένος μηχανικός και τελευταία, αναβάτης του νερού, ο Ιταλός Luca Colombo, έθεσε το ρεκόρ ταχύτητας σε γλυκό νερό για μοτοσυκλέτα με πλωτήρες. Ο Colombo είχε καλέσει το περασμένο Σάββατο τον κόσμο να δει από κοντά την απόπειρά του για νέο ρεκόρ ταχύτητας στα ήρεμα νερά της λίμνης Κόμο. Ο στόχος του ήταν να πάρει το ρεκόρ από τα χέρια του Madisson που πίσω στο 2017 και στα πλαίσια της στροφής του προς παραπλήσιες ενέργειες όπως το Pipe Dream, είχε καταφέρει να φτάσει τα 93,3 Km/h.

Αυτή την φορά ο Colombo κατάφερε να ανέβει σε τριψήφιο αριθμό, φτάνοντας τα 104Km/h και ολοκληρώνοντας την προσπάθειά του, όχι όμως απροβλημάτιστα. Μόλις έφτασε στα 64Km/h το σωσίβιο της μοτοσυκλέτας ενεργοποιήθηκε, και ενώ δεν του έκοψε ταχύτητα, τον ανάγκασε να οδηγεί αγκαλιά με έναν τεράστιο όγκο. Ο ίδιος φορούσε στο χέρι ένα «Kingii Wearable» ένα μικρό σωσίβιο που ευτυχώς δεν ενεργοποιήθηκε γιατί θα του τραβούσε με δύναμη το χέρι πίσω και σίγουρα θα τον δυσκόλευε περισσότερο από το αρκετά μεγαλύτερο της μοτοσυκλέτας, που πήρε ξαφνικά στην αγκαλιά του.

Πριν από δύο χρόνια ο Colombo πραγματοποίησε την διάσχιση της λίμνης με ένα Suzuki RMZ και φέτος έβαλε στόχο να καταρρίψει το άτυπο ρεκόρ, μιας και δεν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός.

Συνηθίζεται σε κάθε είδηση μοτοσυκλέτας σε νερό, να αναφέρουμε και τον Έλληνα που ασχολείται με το εγχείρημα, τον Παναγιώτη Ντεντάκη από την Κρήτη, αν και πάντα θα υπάρχει εκείνος ο ένας που δεν θα σχολιάσει χωρίς να έχει διαβάσει το κείμενο, σχετικά με το γεγονός πως υπάρχει κάποιος στην Ελλάδα που ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλέτας σε νερό…

Έπρεπε να ασχοληθεί ο Robbie Madisson για να βρει αυτό το πράγμα μιμητές και να ανέβει επίπεδο. Διαφορετικά οι ρίζες του είναι πολύ παλιότερες και κρατούν στο “pod skiiming” που γινόταν με κανονικές μοτοσυκλέτες χωρίς πλωτήρες. Σε αυτοσχέδιες πίστες και σε διάφορες κόντρες με motocross μοτοσυκλέτες που δίπλα υπήρχε κάποια από τις πολλές λιμνούλες – ταμιευτήρες νερού, που συναντάς παντού στις ΗΠΑ, η μόδα εξελίχθηκε στην ένταξη του πλαναρίσματος στην επιφάνειά τους σε συνηθισμένη πρακτική. Ο Pastrana έχει αμέτρητες φωτογραφίες και video.

Ο Madisson πήγε το ζήτημα αυτό ένα βήμα, ή μάλλον πολλά βήματα πιο κάτω, όταν έφτασε σε σημείο να σερφάρει στην Χαβάη, ενώ ακόμη περιμένουμε τα αποτελέσματα από το πρόσφατο γύρισμα που είχε στην Μύκονο.

Τώρα το ρεκόρ ταχύτητας το έχει πλέον ο Colombo ενώ θα είναι πιο δύσκολο για κάποιον να το καταρρίψει αν δεν έχει ήρεμα γλυκά νερά στην διαθέσή του. Αυτό σημαίνει πως σε μία αντίστοιχη προσπάθεια ο Ντεντάκης θα είχε πολύ δυσκολότερη δουλειά, μιας και είναι δύσκολο να βρεις στην Ελλάδα μία φυσική λίμνη, δίχως ρεύματα από φράγματα κτλ, με αρκετά μήκος για να κάνεις κάτι τέτοιο. Εκτός κι αν διαχωρίσουμε τα ρεκόρ σε γλυκού νερού και ανοικτής θαλάσσης…

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.