REOC International Rally 2023: Η γιορτή της Royal Enfield στην Ελλάδα

Το ΜΟΤΟ ήταν εκεί, παρέα με το long-term test Royal Enfield HNTR 350
REOC 2023
Από το

motomag

13/6/2023

Βρεθήκαμε στην Παλαιά Επίδαυρο για να λάβουμε μέρος στην παγκόσμια συνάντηση των αναβατών της βρετανικής εταιρείας που έλαβε χώρα 2-4 Ιουνίου 2023, ενώ ταυτόχρονα είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον ιστορικό της Royal Enfield, Gordon May ο οποίος μας χάρισε μια αποκλειστικότητα που μόνο στο ΜΟΤΟ θα διαβάσετε.

Στις αρχές Ιουνίου η Παλαιά Επίδαυρος φιλοξένησε την παγκόσμια συνάντηση των μελών της Royal Enfield και φυσικά εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία να ζήσουμε από κοντά την εν λόγω γιορτή της βρετανικής εταιρείας. Με συντροφιά την long term μοτοσυκλέτα του περιοδικού μας Royal Enfield HNTR 350, εκδράμαμε μέχρι την Παλαιά Επίδαυρο ώστε να σας μεταφέρουμε την ατμόσφαιρα του REOC International Rally 2023.

Φτάνοντας στο Camping Nicolas 1, οι άνθρωποι του παραρτήματος του REOC UK στην Ελλάδα μας καλωσόρισαν κάνοντας μας να νιώσουμε οικεία από το πρώτο λεπτό. Εμείς με τη σειρά μας σταθμεύσαμε το HNTR 350 δίπλα στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της Royal Enfield και μπήκαμε αμέσως στο κλίμα της εκδήλωσης.

Αφού συνομιλήσαμε με αρκετούς παρευρισκόμενους ξεναγηθήκαμε στον καλαίσθητο χώρο του camping όπου σε διάφορα σημεία του είχαν τοποθετηθεί λογότυπα καθώς και διάφορες σημαίες της βρετανικής εταιρείας. Κατά τη διάρκεια του REOC International Rally 2023, οι 100 και πλέον συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν διάφορες δραστηριότητες οι οποίες είχαν ως στόχο να τους ψυχαγωγήσουν, ενώ οι ημερήσιες βόλτες που διοργανώθηκαν όλο το τριήμερο στις τριγύρω περιοχές ανέδειξαν τις ομορφιές του τόπου οι οποίες ταίριαξαν γάντι με τον χαρακτήρα των μοτοσυκλετών της Royal Enfield.

Καλλιστεία

Λίγο αργότερα θα βλέπαμε τα καλλιστεία των μοτοσυκλετών των συμμετεχόντων. Μοντέλα Royal Enfield διάφορων χρονολογιών παρατάχτηκαν στην είσοδο του camping για να αποφασίσουν οι κριτές ποιο ήταν το ομορφότερο.

Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους βρισκόταν και ο ιστορικός της Royal Enfield, Gordon May που βρέθηκε στην Παλαιά Επίδαυρο οδικώς από το Μάντσεστερ της Αγγλίας με ένα ολοκαίνουργιο Royal Enfield Super Meteor 650. Εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία και συνομιλήσαμε μαζί του για τις δύο μεγάλες του αγάπες, τη Royal Enfield και τη συγγραφή βιβλίων, ενώ ο ίδιος μας χάρισε και μια αποκλειστικότητα που θα διαβάσετε παρακάτω.

Gordon May

Ο Βρετανός Gordon May ασχολείται με τις κλασικές μοτοσυκλέτες για παραπάνω από 35 χρόνια. Το 1988 ταξίδεψε στην Ινδία και το Νεπάλ για έξι μήνες με μια Bullet και από τότε ξεκίνησε πιο ενεργά να ταξιδεύει με μοντέλα της Royal Enfield ανά τον κόσμο. Επιπρόσθετα το πάθος του Gordon για την RE τον οδήγησε στη δημιουργία του περιοδικού The Bullet-In το 2001. Αυτή η μικρή έκδοση έγινε γρήγορα το “ευαγγέλιο” για όλους τους λάτρεις της Royal Enfield Bullet, καθώς εκεί υπήρχαν τα πάντα όσον αφορά στο εν λόγω μοντέλο. Η επιτυχία του περιοδικού οδήγησε τον Gordon στη συγγραφή του πρώτου βιβλίου για το Royal Enfield Indian Bullet με τίτλο Made in India. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα βιβλία Made in Redditch -ένα εικονογραφικό αρχείο της Royal Enfield στη Βρετανία-, το By Miles The Best -παρουσιάζει κάθε Royal Enfield εικονογραφημένη ανά έτος, από το 1930 έως το 1970-, το coffee table book, Royal Enfield - The Legend Rides On -βιβλίο εορτασμού για τα 50 χρόνια παραγωγής της Bullet στην Ινδία-, το Overland to India -ταξιδιωτικό βιβλίο το οποίο παρουσιάζει το ταξίδι του Gordon από το Μάντσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου στο εργοστάσιο της Royal Enfield στο Τσενάι της Ινδίας με τη μοτοσυκλέτα Royal Enfield Bullet 500 1953- και το Overland to India -είναι δύο βιβλία που αφηγούνται τα ταξίδια του Gordon στην Αίγυπτο με μια RE BSA Bantam και στο Βιετνάμ με μια RE Matchless G3L-, μετά από όλα αυτά δικαίως ο Βρετανός έχει αποκτήσει τον τίτλο του ιστορικού της Royal Enfield.

REOC 2023

Στα μέρη μας και συγκεκριμένα στην Παλαιά Επίδαυρο ο Gordon May έφτασε οδικώς από το Μάντσεστερ όπου και ζει, με ένα ολοκαίνουργιο Royal Enfield Super Meteor 650. Ο ίδιος μας ανέφερε πως το μοντέλο της βρετανικής εταιρείας αποτελεί τη νέα του μοτοσυκλέτα για περιπέτειες αν και ο ίδιος αγαπά την Bullet με την οποία έχουν μοιραστεί τόσα χιλιόμετρα και τόσες αναμνήσεις. Τον ρωτήσαμε γιατί δεν προτίμησε σε κάποιο από τα ταξίδια του να έχει μία πιο σύγχρονη μοτοσυκλέτα της βρετανικής εταιρείας, με τον May να απαντά πως το “παλιό” έχει τη δική του χάρη, και πως αν καταφέρεις και υλοποιήσεις έναν στόχο με αυτό, αποκτά άλλη αξία, ωστόσο κάποιες φορές ο ίδιος θα ήθελε να έχει γλυτώσει κάποιες αναποδιές που συνέβησαν. Όπως ήταν αναμενόμενο τον ρωτήσαμε για τις εντυπώσεις του σχετικά με το φετινό REOC International Rally το οποίο διοργανώνεται από τους ανθρώπους του παραρτήματος του REOC UK στην Ελλάδα. Ο May μας είπε πως είναι πολύ εντυπωσιασμένος τόσο από την οργάνωση όσο και από τη φιλοξενία των ανθρώπων. Είναι η πρώτη φορά που έρχεται στο συγκεκριμένο μέρος -Παλαιά Επίδαυρος- και έχει μαγευτεί από τις ομορφιές του τόπου, ενώ οι εκδρομές που έχει κάνει με το Super Meteor 650 δεν θέλει να τελειώσουν. Επόμενη μας ερώτηση ήταν για τα μελλοντικά του σχέδια αν έχει κάποιο νέο ταξίδι ή κάποιο νέο βιβλίο στα σκαριά. Ο May χαμογελώντας μας είπε πως υπάρχει κάτι ξεχωριστό που ετοιμάζει η Royal Enfield και ο ίδιος θα έχει την χαρά και την τιμή να είναι μέρος αυτού του πλάνου. Πιο συγκεκριμένα η βρετανική εταιρεία θα παράξει ξανά την πρώτη μοτοσυκλέτα που βγήκε από τo εργοστάσιο το 1901 η οποία σχεδιάστηκε από τον Bob Walker Smith και τον Γάλλο Jules Gobiet και παρουσιάστηκε στο Stanley Cycle Show στο Λονδίνο. Η εν λόγω μοτοσυκλέτα θα παραχθεί σε ένα μοναδικό αντίτυπο, ενώ στη συνέχεια θα βρεθεί σε διάφορες εκθέσεις σε όλο τον κόσμο ώστε να αναδείξει εκ νέου την ιστορία της Royal Enfield, σε κάποιες από αυτές τις εκδηλώσεις ο ίδιος ο Gordon May θα βρίσκεται εκεί ως ομιλητής αλλά και ως αναβάτης της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας. Έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μας αυτά που μας είπε ο Gordon May ξεκινάμε το ταξίδι της επιστροφής με το HNTR 350, το οποίο με τη σειρά του μας πρόσφερε μία σύντομη αλλά όμορφη ταξιδιωτική εμπειρία.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.