Ρεπορτάζ: CityART – Καλύτερος και ασφαλέστερος αναβάτης σε έξι ώρες. Κι όμως γίνεται!

Επισκεφθήκαμε την πίστα καρτ Μεγάρων για να παρακολουθήσουμε τη σχολή οδήγησης μοτοσυκλέτας City’s ART.
City's ART
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

To City’s ART είναι μια παρουσίαση με απλό και κατανοητό τρόπο των βασικών αρχών οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας/scooter, με θεωρητικό και πρακτικό σκέλος μέσω της μεθοδολογίας και της τεχνικής κατάρτισης που διδάσκει το California Superbike School τα τελευταία 41 χρόνια σε όλο το κόσμο. Το επισκεφτήκαμε και είδαμε και εμείς στην πράξη όλα τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κανείς από την παρακολούθησή του και να γίνει συνολικά καλύτερος αναβάτης -και ασφαλέστερος για τον ίδιο και τους άλλους- σε μόλις μισή μέρα!

Λίγο μετά την έξοδο της εθνικής προς Πάχη/Μέγαρα υπάρχει άνθρωπος της διοργάνωσης με διακριτικά και σημαία για να κατευθύνει τους συμμετέχοντες προς την πίστα, κάτι που κάνει πολύ εύκολη την εύρεση της για όσους δεν την έχουν επισκεφτεί ποτέ -πολύ σημαντικό αφού πολλοί από εκείνους που το παρακολουθούν είναι αρχάριοι και κάνουν το σωστό βήμα, τη σωστή στιγμή, τώρα δηλαδή που είναι η αρχή της σχέσης τους με τους δύο τροχούς. 

Μέχρι να συγκεντρωθούν οι ενδιαφερόμενοι αναβάτες και μοτοσυκλέτες και όσο εμείς απολαμβάναμε έναν καφέ στο κυλικείο της πίστας, οι άνθρωποι της διοργάνωσης ελέγχουν τις μοτοσυκλέτες και καλύπτουν τόσο καθρέπτες όσο και όργανα για να ελαχιστοποιήσουν τις αποσπάσεις κατά τις οδηγικές μας ασκήσεις ενώ παράλληλα αριθμούν τις μοτοσυκλέτες και τις χωρίζουν σε δύο χρωματικά γκρουπ.

City's ART

Ξεκινάμε με τις απαραίτητες συστάσεις με τους εκπαιδευτές και έναν πρόλογο για τις καταβολές του προγράμματος -δομήθηκε ύστερα από αίτημα του υπουργείου αμύνης των ΗΠΑ, προς το California Superbike School με στόχο την μείωση των μοτοσυκλετιστικών ατυχημάτων των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων- πριν γίνει εμφατικά η απαραίτητη ενημέρωση για τους κανόνες ασφαλείας που εξασφαλίζουν την ακεραιότητα όλων μας και διέπουν όλη την ημερίδα κατά την διάρκεια της παρουσίας μας εντός της πίστας. Ενημερωνόμαστε και για την λογική του συστήματος σημαιών που είναι το μέσο επικοινωνίας των ανθρώπων της διοργάνωσης με τους αναβάτες.

Ακολουθεί “συζήτηση” καθώς ο κύριος εκπαιδευτής μας, Σπύρος Κούτρας, έχοντας πολυετή εμπειρία από την διοργάνωση και διεξαγωγή του California Superbike School σε Ελλάδα και εξωτερικό μας παρασύρει σε έναν διάλογο, όπου βήμα-βήμα εντοπίζουμε μαζί τα προβλήματα και τις ανασφάλειες μας, γύρω από τη μοτοσυκλέτα και την οδήγησή της και τα αποδομούμε θεωρητικά θέτοντας τους επί μέρους στόχους μας πριν βγούμε στην πίστα.

City's ART

Μέσα από μία αλληλουχία ασκήσεων στην πίστα με συγκεκριμένους κάθε φορά περιορισμούς και στην συνέχεια θεωρητικών αναλύσεων των “προβλημάτων ” και ”δυσκολιών” που εντοπίζουμε κατά την εκτέλεση τους, ακολουθείται η αντίστροφη διαδικασία, επίλυσης και βηματικής δόμησης, της ορθής πλέον διαδικασίας οδήγησης της μοτοσυκλέτας δοκιμάζοντας, κατακτώντας και συγχρονίζοντας τις δεξιότητές που απαιτούνται για να διαπραγματευτούμε οποιαδήποτε στροφή μέσα στο ασφαλές περιβάλλον της πίστας με την καθοδήγηση των εκπαιδευτών που επισημαίνουν τα λάθη και μας παροτρύνουν να εφαρμόσουμε τις τεχνικές που μόλις διδαχθήκαμε.

Η επισήμανση των λαθών μας είναι μόνο η αρχή καθώς οι εκπαιδευτές δεν επικεντρώνονται τόσο εκεί αλλά μας κατευθύνουν με προτάσεις καλύτερης προσέγγισης των σκελών που δυσκολεύουν τον καθένα ατομικά. Είχαμε τον χρόνο έτσι να δουλέψουμε προς μια πιο ουδέτερη στάση πάνω στη μοτοσυκλέτα, τόσο συγχρονίζοντας, όσο και ελαχιστοποιώντας την κίνηση του σώματος μαζί και την "ταραχή" που αυτή δημιουργεί στο πίσω μέρος της. Γιατί το περισσότερο δεν είναι πάντα καλύτερο.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του City’s ART ολοκληρώνεται σε μισή ημέρα με διάρκεια τις περίπου 5:30 ώρες. Αποχωρούμε λοιπόν το μεσημέρι από τα Μέγαρα με περισσότερη αυτοπεποίθηση και ασφάλεια έχοντας ενσωματώσει και συγχρονίσει τα στοιχεία που μας δίνουν πραγματικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας: έλεγχο γκαζιού, αλλαγή κατεύθυνσης, επιλογή γραμμής, στάση σώματος, τοποθέτηση μοτοσυκλέτας στην επιθυμητή γραμμή και αποφυγή εμποδίου.

Η σχολή οδήγησης City’s ART είναι ένα πολύτιμο εφόδιο τόσο για νέους όσο και έμπειρους οδηγούς που επιθυμούν να θέσουν μια σωστή βάση στην τεχνική και λογική οδήγησης της μοτοσυκλέτας τους με μοναδικό προαπαιτούμενο ένα ανοιχτό μυαλό, πράγμα που όπως φάνηκε κατά την διάρκεια της εμπειρίας στο μικρό group αναβατών μας, δυστυχώς δεν είναι πάντα δεδομένο. Είναι ήδη πραγματικά δύσκολο για τους έμπειρους αναβάτες να αποβάλουν λάθη και τεχνικές που έχουν αποκρυσταλλώσει, πολλές φορές στην διάρκεια δεκαετιών. Ακόμα πιο δύσκολο όταν αντί να υπάρχει διάθεση αξιολόγησης των επισημάνσεων και προσπάθεια να αποβάλουμε τα λάθη αυτά, επιλέγουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο, την μοτοσυκλέτα ή/και την πίστα.

Tο επόμενο σχολείο είναι 21 Ιουνίου Σάββατο, στη πίστα kart Μεγάρων. Περισσότερες πληροφορίες και προγραμματισμένα σχολεία μπορείτε να βρείτε στο Site, Instagram και Facebook του City’s ART ή να επικοινωνήσετε απευθείας μέσω e-mail.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες