Σημαντική άνοδος της μοτοσυκλέτας στην Γερμανία - Τα 50 πιο εμπορικά μοντέλα

Μέσα στην πανδημία οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/1/2021

Η περίπτωση της Γερμανίας μας απασχολεί ως παράδειγμα γιατί μέσα στο 2020 οι πωλήσεις μοτοσυκλετών αυξήθηκαν +17% ενώ συνολικά τα δίκυκλα εκτοξεύτηκαν +32%!

Τους δύο σημαντικούς μήνες, Μάρτιο και Απρίλιο 2020 που θα έπρεπε να ξεκινήσει η σεζόν στην Γερμανία, μία σεζόν πολύ πιο περιορισμένη εξαιτίας του καιρού συγκριτικά με εμάς εδώ, η Γερμανία όπως τόσες και τόσες χώρες επέβαλλε περιορισμό κυκλοφορίας και κλείδωσε τα καταστήματα και τις εκθέσεις τους. Θα περίμενε κανείς όπως και οι ίδιοι οι καταστηματάρχες, ότι η αγορά μοτοσυκλέτας θα κατέρρεε, κι όμως από τον Μάιο και μετά τα νούμερα εκτοξεύθηκαν προσπερνώντας και το 2019 και το 2018 ιδιαίτερα για τις μικρές μοτοσυκλέτες και τα μικρά σκούτερ που εμπεριέχονται στο συνολικό +32% για τα δίκυκλα. Δεν ξεχνάμε πως εκτός από το κατά κεφαλή εισόδημα, η φορολογία των οχημάτων, η δανειοδότηση, η γραφειοκρατία κτλ δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα, ενώ επιπρόσθετα στην Γερμανία οδηγείς 125 χωρίς να δώσεις εξετάσεις αν έχεις δίπλωμα αυτοκινήτου για πέντε χρόνια, κάνοντας 9 μαθήματα. Αρκετός κόσμος που δεν είχε δίκυκλο και κυκλοφορούσε με αυτοκίνητο και συγκοινωνία, στράφηκε σε μικρά σκούτερ μετά το πρώτο lockdown. Αντίθετα στην Ελλάδα για ένα μεγάλο διάστημα φτάσαμε να μην μπορείς να δώσεις ακόμη κι εξετάσεις. Επιπρόσθετα στην Γερμανία όπως και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης εκτός της Ελλάδας, επιτρέπεται να οδηγείς μοτοποδήλατο κατηγορίας ΑΜ <45km/h χωρίς καμία προϋπόθεση, χωρίς εξετάσεις, μαθήματα κτλ. Θα μπορούσε να πει κανείς πως συγκεκριμένα για την Ελλάδα θα έπρεπε όχι μόνο να υπάρχουν εξετάσεις αλλά να δέρνουν και τους νέους οδηγούς προκαταβολικά αν δώσεις βάση σε αυτά που γράφτηκαν στα κοινωνικά δίκτυα για την επικείμενη αλλαγή στα διπλώματα. Όταν στην πράξη το θέμα της κατηγορίας ΑΜ έφτασε να διαφέρει στην χώρα μας γιατί απλά ξεχάστηκε μία ημέρα στην ανανέωση της νομοθεσίας. Χωρίς σχέδιο, χωρίς μελέτη λοιπόν, απλά μια μέρα άλλαξε…

Ας δούμε όμως τι συνέβη με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες στην Γερμανία. Καταρχήν τα νούμερα είναι φουσκωμένα γιατί έγιναν πολλές προ-ταξινομήσεις Euro4 μοτοσυκλετών ώστε να μπορούν νόμιμα να κυκλοφορήσουν το 2021, σε σημείο που ο Δεκέμβριος 2020 ήταν 327% μεγαλύτερος σε πωλήσεις από τον Δεκέμβριο 2019 για τις μοτοσυκλέτες άνω των 500 κυβικών και 450% για κάτω των 500ων κυβικών. Αντίστοιχα στα σκούτερ η αύξηση ήταν 216% ενώ στα μικρά μεγαλύτερη φτάνοντας το 436% τον Δεκέμβριο. Παρόλο λοιπόν που μέσα στα παρακάτω νούμερα εμπεριέχεται και η ταξινόμηση του στοκ, η πραγματική αύξηση πωλήσεων μοτοσυκλετών στην Γερμανία ήταν και πάλι αρκετά μεγάλη.

Στην κορυφή είναι, φυσικά, το GS της BMW όμως από εκεί και πέρα ξανασυναντάς μοτοσυκλέτα της BMW στην 14η θέση. Το Z900 της Kawasaki κερδίζει την δεύτερη θέση ενώ συνολικά οι Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες έρχονται ψηλά σε πωλήσεις.

Μην σας κάνουν εντύπωση τα σχεδόν 2.500 KTM 690 SMC, διότι στην Γερμανία υπάρχει μία ολόκληρη κουλτούρα γύρω από τις Supermoto συνολικά και ειδικά για τις KTM, ακόμη κι αν αρκετά από αυτά τα 2.500 690, χρησιμοποιούνται από ανθρώπους που δεν κάνουν συνέχεια σούζες. Όπως άλλωστε μου είχε δηλώσει παλαιότερα άνθρωπος της KTM στην Αυστρία, υπεύθυνος πωλήσεων για τις γερμανόφωνες χώρες, είναι γιατί στην σέλα ενός 690 SMC δηλώνεις στους γύρω σου πως είσαι αθλητικός και γρήγορος, χωρίς απαραίτητα να παραβιάζεις κάθε λίγο τον ΚΟΚ. Του είπα πως καταλαβαίνω, έχουμε κάτι αντίστοιχο κι εμείς εδώ, τόσο με τις GS, όσο και με άλλες μοτοσυκλέτες… Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μεγαλύτερη συγκέντρωση SMC σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι γιατί χρησιμοποιούνται τα Σαββατοκύριακα στον ελεύθερο χρόνο και οδηγούνται και στα άκρα, στους επαρχιακούς δρόμους. Η μοτοσυκλέτα έτσι και αλλιώς έχει εκεί άλλο χαρακτήρα από ότι στην Μεσογειακή Ευρώπη και το παιχνιδιάρικο SMC είναι μια καλή επιλογή για τον σκοπό αυτό.

Στα 50 πρώτα μοντέλα στην μεγάλη και σημαντική αγορά της Γερμανίας, δεν θα βρείτε καμία κινεζική μοτοσυκλέτα, ενώ καλύτερο στα 500άρια είναι το Honda Rebel! Πολύ καλά πήγε όμως και η Royal Enfield με δύο μοντέλα στην 50άδα ενώ απουσιάζει ολότελα από τα πρώτα 50 η Multistrada χωρίς αυτό να δηλώνει την απήχηση αυτού του μοντέλου, καθώς όλοι περίμεναν, και περιμένουν, το V4. Απόδειξη για αυτό τα 1.007(!) Streetfighter V4 που πωλήθηκαν μόλις έγινε διαθέσιμο. Γενικότερα όμως, σύμφωνα με την Kawasaki Deutschland που είχαμε πρόσφατη επικοινωνία, αρκετός κόσμος συγκρατήθηκε περιμένοντας νεότερα μοντέλα. Από την μία οι προ-ταξινομήσεις του Δεκεμβρίου ανεβάζουν το συνολικό νούμερο, αλλά από την άλλη η αύξηση ήρθε παρόλο την αυτοσυγκράτηση και την προσμονή. Στο μεταξύ η Kawasaki έχει την δεύτερη θέση με το Z900 και ιδιαίτερα υψηλό νούμερο που συνολικά στην Ευρώπη είναι και μικρό! Γιατί στην άλλη σημαντική αγορά της Ευρώπης, την Γαλλία, το Z900 έχει πουλήσει ακόμη περισσότερες μονάδες!

Η αγορά μοτοσυκλέτας της Γερμανίας είναι από τις πιο υγιείς της Ευρώπης, με ενημερωμένους καταναλωτές από σωστές πηγές που κάνουν συνειδητές επιλογές. Από την άλλη είναι και μία αγορά που δεν την έχει χτυπήσει η οικονομική ύφεση, φέρνοντας στην επιφάνεια παθογένειες…

 

Κατάταξη
Μοτοσυκλέτα
Πωλήσεις 2020
1
BMW R 1250 GS
9,228
2
Kawasaki Z 900
3,853
3
Yamaha MT-07
3.226
4
Kawasaki Z 650
3,086
5
KTM 690 SMC
2,492
6
KTM 790 Duke
2,418
7
Yamaha Ténéré 700
2,394
8
KTM 390 Duke
2,277
9
Suzuki GSX-S 750
2,178
10
Honda CMX 500 Rebel
2,037
11
Honda CRF 1100 L Africa Twin
1,867
12
Honda CB 650 R
1,786
13
Suzuki SV 650
1,711
14
BMW S 1000 XR
1,704
15
BMW F 900 R
1,654
16
BMW R 1250 RS
1,515
17
KTM 790 Adventure
1,428
18
Honda NC 750 X
1,409
19
Yamaha MT-09
1,393
20
KTM 1290 Super Duke R
1,353
21
BMW R 1250 R
1,339
22
BMW F 900 XR
1,337
23
KTM 1290 Super Adventure
1.312
24
Yamaha Tracer 900
1,307
25
BMW S 1000 RR
1,296
26
Kawasaki Ninja 650
1,270
27
Husqvarna 701 Supermoto
1,235
28
Harley-Davidson Sportster XL 1200 X
1,220
29
Honda CB 500 F
1,201
30
Kawasaki Vulcan S
1,119
31
Kawasaki Z 900 RS
1,111
32
Harley-Davidson Street Bob
1,079
33
BMW F 750 GS
1,067
34
Suzuki V-Strom 650
1,060
35
Ducati Streetfighter V4
1.007
36
Moto Guzzi V85 TT
982
37
Honda CBR 650 R
972
38
BMW R 1250 RT
964
39
Royal Enfield Bullet Electra 500
935
40
Honda CB 1000 R
879
41
Honda CBR 500 R
870
42
KTM 300 EXC
833
43
Royal Enfield Interceptor / Continetal GT 650
828
44
BMW F 850 ​​GS
825
45
Triumph Rocket 3
791
46
Honda NC 750 S
790
47
KTM 890 Duke
741
48
Suzuki GSX-S 1000
740
49
Harley-Davidson Sport Glide
737
50
BMW S 1000 R
716

 

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.