Σκοτώθηκε η γρηγορότερη γυναίκα του κόσμου Jessi Combs

Με 772km/h το ατύχημα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/8/2019

Η Jessi Combs ήταν επισήμως η γρηγορότερη γυναίκα του κόσμου, καθώς είχε πετύχει ρεκόρ μέγιστης ταχύτητας 636,8km/h με το πρωτότυπο τετράτροχο όχημά της.

Αυτή τη φορά στόχος της ήταν να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ των 819,2km/h, που είχε από το 1976 η θρυλική Kitty O’Neil (O’Neil η είχε γεννηθεί κουφή, έπασχε από ασθένεια που προκαλεί παράλυση και είχε υποστεί δύο χημειοθεραπείες για καρκίνο έως τα 28 χρόνια της, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να γίνει πρωταθλήτρια καταδύσεων και κασκαντέρ του Hollywood!)  χρησιμοποιώντας ένα τρίροδο πυραυλοκίνητο όχημα, που στην πραγματικότητα ήταν ένα μεταποιημένο μαχητικό αεροσκάφος F-104 της Lockheed.

Στις προηγούμενες δοκιμές είχε πετύχει 772km/h και τώρα βρισκόταν στην έρημο Alvord του Όρεγκον για να σπάσει το ρεκόρ της Kitty O’Neil. Για να μετρήσει επίσημα ένα ρεκόρ ταχύτητας θα πρέπει να κάνεις την διαδρομή και προς τις δύο κατευθύνσεις, εντός συγκεκριμένου χρονικού περιθωρίου. Αυτό έχει να κάνει με την δύναμη και την κατεύθυνση του ανέμου, που είναι σύμμαχος σου προς τη μία κατεύθυνση και εχθρός σου προς την αντίθετη. Ο μέσος όρος από τις δύο προσπάθειες αποτελεί και την τελική επίδοση. Έτσι αν στη μια κατεύθυνση επιτύχεις 400km/h και στην αντίθετη κατεύθυνση 350km/h, στον πίνακα των ρεκόρ θα γραφτεί 375km/h και όχι τα 400km/h.

 Η Jessi Combs ήταν πολύ γνωστή στις ΗΠΑ, διότι πέρα από το πάθος της για ταχύτητα, ήταν κατασκευαστής custom μοτοσυκλετών και είχε τη δική της τηλεοπτική εκπομπή. Ως αγωνιζόμενη είχε λάβει μέρος στο Baja 1000 και επί τέσσερα χρόνια είχε επίσημη συμμετοχή στο King of the Hammers.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.