Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Tiger Sport 800 Tour 2026 - Νέα έκδοση έτοιμη για ταξίδι 

Πλούσιος εξοπλισμός με στάνταρ, χούφτες, τριβάλιτσο, comfort σέλα κ.α. 
Triumph Tiger Sport 800 Tour 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/12/2025

Η Tiger Sport 800 Tour είναι η νέα έκδοση που παρουσίασε η Triumph για την sport touring μοτοσυκλέτα της, που δίνει περισσότερη έμφασή στο ταξίδι και την προστασία του αναβάτη.

Θα μπορούσε κανείς να τα προσθέσει όλα από τον κατάλογο μες τα επίσημα αξεσουάρ της Tiger Sport 800 όμως η Triumph το κάνει πιο εύκολο και οικονομικό για τον αναβάτη με την παρουσίαση της έκδοσης Tour.

Η Tiger Sport 800 Tour έρχεται να προσθέσει στον καλό στάνταρ εξοπλισμό της βασικής έκδοσης όλα τα απαραίτητα για δικάβαλο ταξίδι με πρώτο και καλύτερο το τριβάλιτσο που προσφέρει συνολικά 106 λίτρα αποθηκευτικού χώρου. Στάνταρ είναι επίσης οι χούφτες στο τιμόνι, όπως και τα θερμαινόμενα γκριπ, η σέλα Comfort (835 χλστ. απόσταση από το έδαφος) για αναβάτη και συνεπιβάτη αλλά και το κεντρικό σταντ.

Triumph Tiger Sport 800 Tour 2026

Μία ακόμη διαφορά με τη στάνταρ Tiger Sport 800 είναι τα δύο αποκλειστικά ματ χρώματα της έκδοσης, το μπλε-μαύρο Matt Cobalt και το κόκκινο-μαύρο Carnival Red, και τα δύο με χρυσά φιλέτα και λεπτομέρειες, ενώ τους χρωματικούς συνδυασμούς ακολουθεί και το τριβάλιτσο. Ο έξτρα εξοπλισμός -μαζί με το τριβάλιτσο- ανεβάζει το ανακοινώσιμο βάρος στα 232 κιλά με γεμάτο το ρεζερβουάρ των 18,6 λίτρων - 214 η βασική έκδοση, την οποία εμείς είχαμε ζυγίσει 215,1 κιλά.

Στα μηχανικά μέρη δεν υπάρχουν αλλαγές με τον πολύ καλό σε απόδοση τρικύλινδρο κινητήρα των 798 κ.εκ. και 113,4 ίππων να παραμένει ως είχε, όπως και η μέγιστη ροπή των 8,56 kg.m που κάνει την εμφάνισή της στις 8.500 σ.α.λ. όμως το 90% αποδίδεται ήδη από το μεσαίο φάσμα λειτουργίας.

Ο έλεγχος των τροχών παραμένει στη Showa με το ανεστραμμένο πιρούνι των 41 χλστ. να ρυθμίζεται ως προς τις αποσβέσεις του και το αμορτισέρ να φέρει ρύθμιση για την απόσβεση επαναφοράς αλλά και την προφόρτιση του ελατηρίου που γίνεται υδραυλικά και πανεύκολα. Οι διαδρομές και στα δύο άκρα βρίσκονται στα 150 χλστ. 

Triumph Tiger Sport 800 Tour 2026

Αλλαγές δεν έχουμε ούτε στα φρένα με ακτινικής τοποθέτησης 4πίστονες δαγκάνες να συνεργάζονται με δίσκους 310 χλστ. και τον πίσω τροχό να φέρει μονοπίστονη δαγκάνα και δίσκο 255 χλστ.

Επιπλέον στοιχείο που έρχεται να προστεθεί στον εξοπλισμό είναι το σύστημα παρακολούθησης πίεσης των ελαστικών ενώ από τη βασική έκδοση παραμένουν η ρυθμιζόμενη σε ύψος ζελατίνα,, το cruise control, το quickshifter δύο κατευθύνσεων αλλά και η συνδεσιμότητα του πίνακα πληροφοριών με κινητό για πλοήγηση στροφή-στροφή, διαχείριση μηνυμάτων και τηλεφωνικών κλήσεων και μουσικής.

Τη δοκιμή της Tiger Sport 800 μπορείτε να τη βρείτε στο τεύχος #669.