Μετά την βροχή εμφανίζονται τα σαλιγκάρια, κατά την διάρκεια της βροχής όμως, εμφανίζονται οι ζογκλέρ… Την φωτογραφία έστειλε σε αναγνώστη μας η Κ. από την περιοχή του Φαλήρου, καθώς της έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι ο κύριος της φωτογραφίας κινούταν σβέλτα μέσα στα αυτοκίνητα, με την πολύχρωμη ομπρέλα, χωρίς κράνος ή άλλο εξοπλισμό. Μόνη του προστασία η ομπρέλα λοιπόν.. Το πρόβλημα βέβαια είναι κι άλλο, από την στιγμή που πρόκειται για σκούτερ, αφού δεν έχει πρόσβαση στο πίσω φρένο… Παρόλο που στο φρενάρισμα είναι το εμπρός φρένο που χρειάζεσαι, στην βροχή και σε τέτοιες περιπτώσεις χαμηλής πρόσφυσης, κυρίως με τους μικρούς αυτούς τροχούς, καλό θα ήταν να χρησιμοποιείς και τα δύο φρένα και να έχεις και τα δύο χέρια στο τιμόνι, ιδιαίτερα σε αυτή την κατηγορία των μικρών σκούτερ.
Αυτές τις μέρες οι δρόμοι γλιστρούν περισσότερο από το φυσιολογικό και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, κράνος, μπουφάν, γάντια και μοτοσυκλετιστικό παπούτσι πρέπει να θεωρούνται αναγκαία, καθώς η μοτοσυκλέτα είναι τρόπος ζωής - και τουλάχιστον το κόστος της απόκτησής της (αν αυτό είναι το επιχείρημα για την έλλειψη του εξοπλισμού) θα πρέπει να περιλαμβάνει και όλα τα παραπάνω!
Προσοχή στους δρόμους και πάντα με κράνος λοιπόν!
Από το email μας:
Αγαπητό περιοδικό,
Σας στέλνω μια φωτογραφία που τράβηξε η φίλη μου Καλομοίρα στο Δέλτα Φαλήρου και μου την έστειλε με τρόμο για το μέγεθος της ανθρώπινης βλακείας.
Η συγκεκριμένος αναβάτης-ζογκλέρ, έχει καταφέρει κόντρα σε κάθε νόμο φύσης της λογικής :
1. Να κινείτε επιδέξεια στην δυνατή βροχή με το μικρό σκούτερ (και ομπρέλα όμως..)
2. Να μην έχει ανάγκη το κράνος (γιατί κρατάει ομπρέλα..)
3. Να μην φοράει τα άβολα ρούχα ατομικής προστασίας καιρού και μοτοσυκλέτας (αφού κρατάει ομπρέλα..)
4. Να οδηγεί άνετα με το ένα χέρι (αφού στο άλλο κρατάει την ομπρέλα..)
5. Να κρατάει σφιχτά ομπρέλα υπερνικώντας την αντίσταση της κατά την κίνηση του (γιατί δεν χρειάζεται κράνος, ρούχα προστασίας, δύο χέρια στο τιμόνι... κλπ)
Εύχομαι η φωτογραφία αυτή να μην είναι ένα τελευταίο snapshot για την ζωή του ή κάποιου άλλου.
Λυπάμαι πολύ που η ανθρώπινη βλακεία μπορεί να φτάσει σε τέτοιο σημείο αδιαφορώντας για την ζώη αθώων συνανθρώπων. Γιατί για την δική του ζωή ευτυχώς κρατάει ομπρέλα...
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.
