Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AUTO MOTO PARK στο Elbasan

Στο μεταξύ θα ακούσουμε ξανά για Χαλανδρίτσα
Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2025

Εντός χρονοδιαγράμματος βρίσκεται η νέα πίστα των Βαλκανίων στο Ελμπασάν που ανακοινώθηκε το 2023 με ορίζοντα εκκίνησης εργασιών το 2025. Η ιστορία της πίστας ξεκινά τον Νοέμβριο του 2021 όταν δόθηκε το πράσινο φως στο εξιδεικευμένο γραφείο σχεδιασμού Apex η μελέτη για κατασκευή πίστας στο Elbasan.

Η Apex, με 180 ενεργές μελέτες κατασκευής ανά τον κόσμο, πήρε εντολή για κατασκευή μίας πίστας δίπλα σε ποτάμι σε χώρο 500 στρεμμάτων με τα εξής χαρακτηριστικά:

FIA Grade 2 και FIM Grade B Circuit, FIA Karting Circuit, FIA Drag Strip, FIA Grade 6R World Rallycross, Off Road, κτήρια διοίκησης, Μουσείο

Η τοποθεσία είναι σωστά μελετημένη από μία σειρά απόψεων καθώς το Elbasan είναι κομβικό σημείο με ολόκληρη την χώρα να μπορεί να το προσεγγίσει εύκολα, όπως και ταξιδιώτες από άλλες χώρες, ιδιαίτερα με την ολοκλήρωση του περιφερειακού των Τυράνων πέρσι το καλοκαίρι και την σταδιακή βελτίωση του οδικού δικτύου.

Πλέον το Auto Moto Park Albania έκανε την εμφάνισή του και στους χάρτες της Google και έπειτα από τις απαραίτητες προετοιμασίες του υπεδάφους που δεν ήταν εύκολη υπόθεση, τα έργα προχωρούν από εδώ και πέρα με πιο γοργό ρυθμό και πλέον φαίνονται και στον απλό περαστικό.

Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
Μία ενδιαφέρουσα χάραξη δίπλα στο Ελμπασάν - Δεν αποτυπώνονται εδώ όλες οι διαδρομές

Οι Αλβανοί έχουν επιλέξει να κατασκευάσουν την πίστα τους κολλητά στην πόλη του Elbasan εκεί όπου ο ποταμός Shkumbin‎‎ (Γενούσος) κάνει μία στροφή δημιουργώντας χώρο.

Μπορεί από την πλευρά της κυβέρνησης να κάνουν λόγο για παγκόσμιες διοργανώσεις F1 κτλ αλλά ευτυχώς δεν έχουν μείνει σε αυτές από πλευράς σχεδιασμού και δημιουργούν μία σειρά από χώρους που με την κατάλληλη διοίκηση μπορούν να λειτουργήσουν όλο τον χρόνο.

Έχω τονίσει πολλές φορές πως σε χώρες με μηδενικό εθνικό προϊόν, όπως είμαστε εμείς εδώ στην Ελλάδα, είναι καταστροφικό να μιλάς για διοργανώσεις παγκοσμίου. Το παράδειγμα της Τουρκίας ακόμη λειτουργεί ως υπενθύμιση όσων για χρόνια γράφουμε ανοικτά: Κόντρα στο παιχνίδι μίζας και υπερκοστολόγησης με στόχο μία διοργάνωση που δεν πρόκειται ποτέ να έρθει αν δεν μπορείς να εγγυηθείς πάνω από 150.000 κόσμου στις κερκίδες, έχουμε τονίσει πως μία πίστα προσιτή στο κοινό της χώρας με εγκαταστάσεις που μπορούν να εξυπηρετήσουν την αυτοκινητοβιομηχανία για δοκιμές, είναι ο μόνος τρόπος για βιωσιμότητα της επένδυσης στα Βαλκάνια. Οι Ισπανικές πίστες γεμίζουν όλο τον χρόνο με Γερμανούς, δεν περιμένουν να ζήσουν από μία διοργάνωση με υψηλό κόστος. Φανταστείτε να μην μπορεί να εγγυηθεί κανείς πως θα γεμίσουν και οι κερκίδες, όταν πρακτικά δεν υπάρχει πρωτάθλημα superbike στην χώρα και για πολλά χρόνια θεατές στις κερκίδες.

Ευτυχώς οι κυβερνητικές εξαγγελίες που στοχεύουν στο κοινό αίσθημα, κατανοητό ως ένα σημείο, δεν λειτούργησαν ως ανάχωμα για τον σωστό σχεδιασμό στην περίπτωση της μεγάλης πίστας της Αλβανίας.

Δημιουργούνται λοιπόν 8 διαφορετικοί χώροι που μπορούν να φιλοξενήσουν 8 διαφορετικά αθλήματα και μάλιστα πολλά από αυτά μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα, πολλαπλασιάζοντας τις ημέρες ενοικίασης που μπορεί να δεχτεί η πίστα.

Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
Η τροποποίηση του σχεδιασμού για την φιλοξενεία δοκιμών και παράλληλων αγώνων ήταν η πιο σωστή κίνηση των Αλβανών!

Πέρα από την πίστα, έχουμε λοιπόν μία κανονική ευθεία για Dragster που θα δώσει την ευκαιρία στους Έλληνες μηχανικούς να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους εκεί, τώρα που και το Αγρίνιο έχει τελειώσει και το Dragster στην χώρα μας έχει αφεθεί να σβήσει.

Ξεχωριστή πίστα καρτ, πίστα Motocross, πίστα Rallycross, πίστα Drift, δημιουργούνται βάση σχεδιασμού εσωτερικά της μεγάλης πίστας σε μία κυκλική διαδρομή 1.200 μέτρων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με 6 διαφορετικούς τρόπους.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι πως δημιουργείται κέντρο ελέγχου δοκιμών, που είναι ακριβώς αυτό που είχαμε πει πως μπορεί να φέρει χρήμα στην πίστα. Δημιουργώντας τις κατάλληλες υποδομές για τους κατασκευαστές που θέλουν να κάνουν δοκιμές πρωτότυπων οχημάτων, προσελκύεις το βασικότερο κομμάτι της βιομηχανίας και εκείνο με την μεγαλύτερη ανάγκη. Οι αγώνες είναι κερασάκι μίας βαριάς σε παντεσπάνι τούρτας, αλλά όλοι κυνηγούν εκείνο, γιατί εκείνο φαίνεται και κυρίως, γιατί αυτό είναι που έχει την μίζα.

Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
'Ενα κέντρο για πολλές παράλληλες διοργανώσεις είναι η σωστή κίνηση και το Auto Moto Park φτιάχνεται έτσι!

Βέβαια στην Αλβανία πιστεύουν πως το 2030 θα έχουν καταφέρει να πάρουν διοργάνωση F1 και από την στιγμή που δεν στοχεύουν μόνο σε αυτό και φτιάχνουν μία πίστα που θα μπορεί να είναι ανοικτή όλο τον χρόνο, τους το ευχόμαστε. Είναι άλλωστε και ένας από τους τρόπους να καθησυχάσουν τις φωνές που ακούγονται εσωτερικά για τα 190 εκατομμύρια που κοστίζει το εγχείρημα.

Η συνολική χάραξη του Auto Moto Park Albania έχει 4,444 χιλιόμετρα με 14 στροφές και καταλαμβάνει 55 από τα 500 στρέμματα.

Δημιουργείται και χώρος εκπαίδευσης για μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα και φορτηγά, χώρος εκκίνησης σε ανωφέρεια καθώς και ξεχωριστό ιατρικό κέντρο, μουσείο, και κτήρια εκδηλώσεων.

Σε μία χώρα που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, που χρειάζεται μεγάλη ποσότητα οδικών έργων απλά για να μετακινείται ο πληθυσμός με ασφάλεια, απαιτείται πολύ θάρρος για να φτιάξεις μία πίστα. Ισχύει και για εμάς και οι Αλβανοί το προχωρούν, ας γίνει παράδειγμα και θυμηθείτε το σε λίγες ημέρες που θα ακούτε εξαγγελίες για την Χαλανδρίτσα, ναι για άλλη μία φορά μετά από 30 χρόνια(!) με την συμμετοχή αυτή την φορά του εφοπλιστή Μάριου Ηλιόπουλου και με μόνο στόχο την F1… ξανά διαβάστε τώρα τα σημεία που εξηγούν γιατί η στόχευση αυτή είναι λάθος και δείχνει πως δεν υπάρχει όραμα για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, μόνο για την σπατάλη χρήματος.

Παράλληλα με την πίστα της Βουλγαρίας που σε λίγους μήνες θα είναι έτοιμη, βλέπουμε την μεγαλύτερη διαφορά με εμάς εδώ:
Οι εξαγγελίες και οι ανακοινώσεις δεν ξεκινούν από το "ΘΑ" αλλά έρχονται με πράξεις...

 

 

 

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”