Sturgis Moto Rally 2020 ΗΠΑ- 460.000 μοτοσυκλέτες: Απολογισμός για την μεγαλύτερη συγκέντρωση εν μέσω πανδημίας

Χωρίς μείωση συμμετοχών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2020

Η πόλη των 7.000 κατοίκων περνά αυτή την στιγμή υποχρεωτική εξέταση κορωνοϊού για όλους τους κατοίκους, ώστε να υπάρχει πλήρη αντιμετώπιση χωρίς να αποκλειστούν στα σπίτια τους μαζικά. Το πρωί της Δευτέρας αποχώρησαν και οι τελευταίοι μοτοσυκλετιστές από τους συνολικά 46.000 που πέρασαν φέτος. Μισό εκατομμύριο μοτοσυκλέτες σε μία εκδήλωση που κράτησε 10 ημέρες, με τις αρχές να εκτιμούν πως καθημερινά στην περιοχή υπήρχαν πάνω από 80.000 καθώς ελάχιστοι ήταν εκείνοι που έμειναν και τις δέκα ημέρες. Οι περισσότεροι πήγαιναν για δύο ημέρες, με την αρχική εκτίμηση να είναι πως φέτος θα επισκεπτούν την εκδήλωση περίπου 250.000 μοτοσυκλέτες.

Με την έκταση που πήρε η αντίδραση για μία τόσο μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων, την μεγαλύτερη στις ΗΠΑ, τις τελευταίες ημέρες υπήρχε κόσμος που πήγαινε στο Surgis Motorcycle Rally απλά και μόνο για να δηλώσει την αντίθεσή του, προς την αντίθεση των υπολοίπων να γίνει η συγκέντρωση… Εμφανίστηκαν λοιπόν οπαδοί του Trump που αντιτίθενται στα μέτρα κατά της πανδημίας και να καλούν σε εγγραφές ενόψει των αμερικανικών εκλογών και στο τέλος ένα κομμάτι της μοτοσυκλετιστικής εκδήλωσης πολιτικοποιήθηκε. Η συνέπεια όλων αυτών ήταν να προγραμματιστούν εκδηλώσεις antifa, πορείες για το black lives matter συγκεντρώνοντας τελικά ακόμη περισσότερο κόσμο!

Στο τέλος η μείωση κατά 50% των συμμετοχών εξαιτίας της πανδημίας δεν έγινε ποτέ και αυτό εν μέρη οφείλεται στις αντιδράσεις μέσα από τα social media όσων έτσι και αλλιώς δεν θα πήγαιναν… η αντίδρασή τους έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα και λίγο έλειψε να οδηγήσει και σε περαιτέρω κλιμάκωση.

Το μόνο θετικό όλων αυτών, ήταν πως η πολιτικοποίηση της εκδήλωσης έγινε προς το τέλος της κι έτσι δεν συνέβησαν παρά λίγα μόνο επεισόδια μεταξύ των παρατάξεων. Θα ήταν και δύσκολο βέβαια να πάρουν έκταση τα επεισόδια καθώς οι ίδιοι οι μοτοσυκλετιστές δεν ανήκουν σε μία και μόνο παράταξη και σίγουρα δεν θέλουν να πάρει πολιτική διάσταση η συγκέντρωσή τους που γίνεται σταθερά εδώ και 80 χρόνια!

Ο όρος Rally στην ονομασία του είναι χαριστικός, ακόμη και όταν ξεκίνησε το 1938 θα του ταίριαζε καλύτερα ο όρος Φεστιβάλ, αν και τότε όλα τα Rally ήταν σαν φεστιβάλ από πλευράς οργάνωσης. Στην πράξη αυτό που συμβαίνει στο Sturgis είναι ένα μουσικό φεστιβάλ για μοτοσυκλετιστές, με πάρα πολλές παράλληλες εκδηλώσεις για εξίσου πολλές διαφορετικές μουσικές σκηνές. Φέτος ένα μεγάλο ποσοστό των προγραμματισμένων εκδηλώσεων είχε ακυρωθεί, μέχρι που τα πράγματα πήραν άλλη τροπή βέβαια και ξαφνικά προστέθηκαν νέες «εκδηλώσεις».

Μετά τα παραπάνω και με την συμμετοχή να φτάνει τελικά τα περσινά νούμερα, το μεγαλύτερο φεστιβάλ μοτοσυκλετιστών της Αμερικής, που ταυτόχρονα αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση ανθρώπων σε καιρό πανδημίας για τις ΗΠΑ, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις παγκοσμίως, έληξε μετρώντας πέντε νεκρούς συνολικά από τους οποίους οι δύο είναι εντός πόλης και σίγουρα συμμετέχοντες στο Rally σε συνολικά 4 θανατηφόρα δυστυχήματα για το σύνολο της περιοχής, αριθμός αυξημένος από πέρσι. Το 2019 έγιναν δύο δυστυχήματα με δύο νεκρούς.

Από εκεί και πέρα σημειώθηκαν 18 ατυχήματα χωρίς τραυματισμό και 31 με τραυματισμούς, μέσα στην πόλη και αντίστοιχα 50 και 56 ατυχήματα για ολόκληρη την περιοχή. Που σημαίνει πως σημειώνονταν ατυχήματα φεύγοντας ή πηγαίνοντας στο Rally αλλά χωρίς να μπορεί η τροχαία αυτή την στιγμή να τα αποδώσει απευθείας σε συμμετέχοντες. Ιδιαίτερα από την στιγμή που υπάρχουν και αρκετοί που ταξιδεύουν με μεγάλα van και αυτοκινούμενα, αντί να καβαλούν τις μοτοσυκλέτες τους.

Η δημοτική αρχή και η διοργάνωση δεν δημοσιεύουν ακριβή νούμερα, ωστόσο ο έλεγχος της κίνησης στους δρόμους που γίνεται από την πολιτεία σε εννέα διαφορετικά σημεία και με τα δεδομένα που ανέλαβε να συλλέξει μία τρίτη εταιρεία, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης των κινητών τηλεφώνων, έδειξαν μία μείωση μόλις 7,5% συγκριτικά με πέρσι.

Έγιναν συνολικά σε όλη την περιοχή 145 συλλήψεις για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και 241 για κατοχή ναρκωτικών με 7 μοτοσυκλέτες να κατάσχονται για παραπτώματα που σχετίζονταν με ναρκωτικά.

Οι κάτοικοι της μικρής αυτής πόλης στην Ν. Ντακότα κοντά στο φημισμένο μνημείο με τα γιγάντια πρόσωπα των προέδρων σκαλιστά στο βράχο, δηλώνουν ευτυχείς που έληξε η συγκέντρωση αν ρωτήσεις εκείνους που το επάγγελμά τους δεν σχετίζεται απευθείας με τα υπέρογκα ποσά που μπαίνουν στα ταμεία όλες αυτές τις ημέρες. Διότι ακόμη και οι δύο τεχνικοί υπολογιστών που υπάρχουν στην πόλη, είχαν αυξημένη δουλειά εξαιτίας της εκδήλωσης, τόσο πριν, όσο και μετά.

Συνολικά 4.000 κλίνες ενοικιάζονται αυτές τις ημέρες, κάποιοι νοικιάζουν ολόκληρα τα σπίτια τους και φεύγουν για δύο εβδομάδες, άλλοι νοικιάζουν δωμάτια, αχυρώνες, ή πρόχειρα καταλύματα στις αυλές τους. Από εκεί και πέρα τεράστια camping στήνονται στα χωράφια και τις ιδιοκτησίες γύρω από την πόλη με αντίστοιχο ενοίκιο ενώ τα εστιατόρια λειτουργούν σε 24ωρη βάση για όλες αυτές τις ημέρες. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σπιτιών έχουν πλέον αναπτύξει προσωπική σχέση με τους συμμετέχοντες στο Rally και δέχονται τους ίδιους κάθε χρόνο με αποτέλεσμα να υπάρχει οικειότητα αλλά και μία κάποια εμπιστοσύνη ώστε να αφήνουν το ίδιο τους το σπίτι για να μείνουν αλλού, συνδυάζοντας τις δικές τους διακοπές με το έσοδο του ενοικίου από την πρώτη τους κατοικία.

Ένας από τους τρόπους που έχει η πολιτεία για να μετρήσει τον αριθμό των επισκεπτών, είναι με βάση τους τόνους σκουπιδιών που αυτές τις ημέρες απομακρύνονται με πρόσθετο προσωπικό και αυξημένο κόστος. Καταλήξουν σε μία χωματερή περίπου 55 χιλιόμετρα μακριά με κόστος μεταφορικών 60 Ευρώ τον τόνο, που καταλήγει στα δημοτικά τέλη. Το κόστος συγκομιδής είναι κατά πολύ μεγαλύτερο.

Ο άμεσος απολογισμός του Sturgis Motorcycle Rally ήταν αυτός για το 2020, οι εξετάσεις που γίνονται αυτή την στιγμή και στους 7.000 κατοίκους, θα δείξουν αν η συγκέντρωση αυτή ήταν το επίκεντρο για μία μαζική εξάπλωση της πανδημίας. Οι κάτοικοι λένε πως η χρήση μάσκας ήταν σπάνια, πέρα από τις παντάνες που έτσι κι αλλιώς αρκετοί φορούν, αλλά μόνο όταν οδηγούν… Τήρηση αποστάσεων δεν υπήρχε, πάντα σύμφωνα μας τους κατοίκους, όπως και βασικών κανόνων υγιεινής, πράγμα που ήταν εκείνο που τους ενοχλούσε περισσότερο. Ο μέσος όρος ηλικίας για τους συμμετέχοντες στο Sturgis Motorcycle Show υπολογίζεται στα 54 έτη.

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”