Suter MMX 500 στην πίστα των Μεγάρων!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2016

Χάρη στην Wolf Racing και την Motul, ο αέρας στην πίστα των Μεγάρων γέμισε με την χαρακτηριστική γλυκιά μυρωδιά του αγωνιστικού διχρονόλαδου και τον οξύ ήχο του χειροποίητου V4 της μοτοσυκλέτας του Suter. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μένουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη σου και τις γράφεις με κεφαλαία γράμματα στο ημερολόγιο της ζωής σου. Η σπανιότητα της μοτοσυκλέτας αρκεί από μόνη της για να την συμπεριλάβεις στα high-light της δημοσιογραφικής σου καριέρας, όταν όμως αυτή η εμπειρία συνοδεύεται από την οδήγησή της, υπό την παρουσία του ίδιου του δημιουργού της, τα πράγματα παίρνουν πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Ελβετός κύριος με το όνομα Eskil Suter πιθανότατα να μην λέει τίποτα στους περισσότερους μοτοσυκλετιστές που δεν γνωρίζουν το παρασκήνιο των GP. Όμως για εκείνους που δεν διαβάζουν μόνο τα αποτελέσματα των αγώνων, γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος κύριος έχει μια εταιρία κατασκευής εξαρτημάτων για μοτοσυκλέτες, η οποία προμηθεύει και κυρίως συνεργάζεται με την αφρόκρεμα των αγωνιστικών ομάδων στα GP από την εποχή που ήταν δίχρονα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Πιο γνωστοί είναι οι συμπλέκτες της, όμως η Suter κατασκευάζει κάθε είδους πρωτότυπο εξάρτημα. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχει ενεργά στην διαδικασία εξέλιξης των αγωνιστικών μοτοσυκλετών και η εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι ένα τεράστιο θησαυροφυλάκιο γνώσεων. Πέρα όμως από την τεχνογνωσία, ο Suter είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πάθος για τις μοτοσυκλέτες και ειδικά για τα δίχρονα V4 τέρατα των GP 500. Με κινητήρια δύναμη αυτό το πάθος και με τις γνώσεις που έχει γύρο από την κατασκευή μοτοσυκλετών για τα GP, ο Suter προσπάθησε να γυρίσει αντίστροφα τους δείκτες του ρολογιού και να φέρει πίσω τον ήχο και την μυρωδιά εκείνων των αγωνιστικών μοτοσυκλετών που στα μάτια όλων μας, μόνο ημίθεοι μπορούσαν να οδηγήσουν. Η MMX 500 δεν είναι ακριβώς μοτοσυκλέτα. Στην πραγματικότητα είναι ένα ερωτικό γράμμα αφιερωμένο σε μια εποχή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά.

Φυσικά και την οδηγήσαμε. Φυσικά και μιλήσαμε με τον ίδιο τον Suter για ώρες, αναλύοντας βίδα-βίδα την μοτοσυκλέτα. Για την ακρίβεια έχει 1045 εξαρτήματα (κομματάκια, βίδες κ.τ.λ.) και μάλιστα κερδίσαμε συλλεκτικό μπλουζάκι επειδή το μαντέψαμε πριν μας το πει. Όμως για όλα αυτά θέλουμε χρόνο και ηρεμία για να βρούμε τις σωστές λέξεις και να τις βάλουμε  στην σωστή σειρά. Είναι δουλειά που μόνο το χαρτί, το έντυπο περιοδικό, μπορεί να προσφέρει στο δημοσιογράφο. Σε ένα από τα επόμενα ΜΟΤΟ που θα κρέμονται στο περίπτερο θα βρείτε μέσα όλα όσα μάθαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα, όλα όσα ψάξαμε και βρήκαμε για τον Eskil, την εταιρεία και τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του και φυσικά που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά στο μέλλον. Γιατί στο περιοδικό και όχι εδώ; Γιατί εδώ στο internet η ταχύτητα και ο όγκος της πληροφορίας σκοτώνουν τις ειδικές γνώσεις και την εις βάθος ανάλυση. Όμως από την άλλη μεριά, η ταχύτητα του internet και η εύκολη πρόσβαση από τον καθένα έχει το χάρισμα και την ζωντάνια της αμεσότητας. Εδώ είναι το σωστό μέρος για να εκφράσουμε την ένταση των συναισθημάτων που μας γέμισε αυτή η μοτοσυκλέτα.

 Έχουν περάσει πάνω από 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που οδηγήσαμε μια τέτοια αγωνιστική δίχρονη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα. Οι μνήμες από το παρελθόν είναι θολές, αλλά το σοκ από το παρόν είναι τεράστιο. Η μοτοσυκλέτα του Suter δεν είναι απλώς ένα δίχρονο, μανιασμένο θηρίο που θα σου ασπρίσει τα μαλλιά. Δηλαδή είναι… αλλά μαζί με αυτό είναι και κάτι περισσότερο. Σίγουρα μπορούμε να ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά την Wolf racing και την Motul που μας έδωσαν την μοναδική ευκαιρία να είμαστε από τους ελάχιστους δημοσιογράφους στον κόσμο που οδηγήσαμε την MMX 500. Όμως πολύ περισσότερο θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον ίδιο τον Suter που μας έδωσε την ευκαιρία να νοιώσουμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το βάρος και το μέγεθος ενός κινητήρα στην κατασκευή και συνολική συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήραμε ως δοκιμαστές/δημοσιογράφοι μοτοσυκλετών. Όσο κι αν γνωρίζεις την θεωρία, η πράξη και τα βιώματα κάνουν τεράστια διαφορά. Όλοι ξέρουμε και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι όσο ελαφρύτερη είναι μια μοτοσυκλέτα, τόσο το καλύτερο και όσο μεγαλύτερη ιπποδύναμη έχει… πάλι τόσο το καλύτερο. Όμως μόνο όταν οδηγήσεις την MMX 500 μπορείς να λες ότι ξέρεις ακριβώς γιατί πράγμα μιλάς. Γι΄αυτό και είναι πολύ εύκολο να γράφεις εδώ χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι αυτή η μοτοσυκλέτα έχει τεράστια διαφορά από οτιδήποτε άλλο έχεις οδηγήσει, όμως είναι πολύ δύσκολο και θέλει χρόνο να πεις το γιατί. Μέχρι να τα βάλουμε όλα στην σωστή σειρά πάνω στο χαρτί, πάρτε μια πρώτη γεύση από ό,τι ζήσαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα…             

 

Πρόωρο Χριστουγεννιάτικο δώρο από την Wolf Racing και την Motul, πώς να μην κάνεις σαν μικρό παιδί!

-----------

Ο Eskil ήταν έτοιμος να απαντήσει στο βομβαρδισμό ερωτήσεων του MOTO με πλήρη ειλικρίνεια 

-----------

Πρώτος μετά τον ίδιο τον Eskil, οδήγησε την mmx500 ο Γιώργος Παρασκευάς - ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα το όνειρο των υπολοίπων φέρνοντας την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα

-----------

 

Για τις ανάγκες της τεχνικής ανάλυσης –όπως μόνο το MOTO μπορεί- ξεντύσαμε και την ΜΜΧ500! 

-----------

high-light δημοσιογραφικής καριέρας...

Γαλλία: Ποινή φυλάκισης για όποιον υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα

Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/12/2025

Η Γαλλία αυστηροποιεί σημαντικά τις κυρώσεις για όσους οδηγούν με υπερβολική ταχύτητα, μετατρέποντας την οδήγηση που υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα σε ποινικό αδίκημα που οδηγεί ακόμη και στην φυλακή. Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025 στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που έγιναν στον νέο γαλλικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής κατά αυτού που το Παρίσι ονομάζει “οδική βία”.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο καθεστώς, η οδήγηση με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο κατά τουλάχιστον 50 χιλιόμετρα την ώρα αποτελεί πλέον αδίκημα και όχι απλή παράβαση.

Όσοι συλλαμβάνονται να υπερβαίνουν το όριο ταχύτητας κατά περισσότερο από 50 χιλιόμετρα την ώρα κινδυνεύουν με φυλάκιση έως 3 μηνών, πρόστιμα έως 3.750 ευρώ και καταχώριση του αδικήματος στο ποινικό μητρώο με συνέπειες για το μέλλον όσον αφορά την εργασία και τα ταξίδια.

Πρόκειται για μια αυστηρότερη τιμωρία σε σχέση με το παρελθόν, όταν η ίδια παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο έως 1.500 ευρώ και αφαίρεση βαθμών από το δίπλωμα οδήγησης, εκτός από περιπτώσεις υποτροπής.

Εκτός από την κύρια ποινή, παραμένουν σε ισχύ και άλλες πρόσθετες κυρώσεις, που ήδη προβλέπονται για σοβαρές παραβάσεις: πιθανή κατάσχεση του οχήματος που χρησιμοποιήθηκε κατά την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αναστολή της άδειας οδήγησης για έως και τρία χρόνια, αναστολή της δυνατότητας αίτησης νέας άδειας οδήγησης για τρία χρόνια σε περίπτωση ανάκλησης της προηγούμενης και αφαίρεση έξι βαθμών από την άδεια οδήγησης.

Η γαλλική κυβέρνηση δικαιολόγησε τη νέα νομοθεσία επικαλούμενη ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, καθώς το 2024 καταγράφηκαν πάνω από 63.000 περιπτώσεις όπου ένας οδηγός υπερέβη το όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον 50 km/h, με αύξηση περίπου 69% σε σχέση με το 2017.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Γαλλίας, αυτό το είδος οδηγικής συμπεριφοράς δεν θεωρείται πλέον μια ασήμαντη παράβαση, αλλά μια πράξη που θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Εδώ είναι σαφής η ταύτηση της υπερβολικής ταχύτητας με την υπερβολική αντίδραση από πλευράς των αρχών.

Δεν γίνεται να υπονοείται πως υπάρχει σκοπιμότητα να βλάψεις κάποιον επειδή υπερβαίνεις το όριο. Κανείς από όσους τρέχουν παραπάνω, δεν σκέφτονται εκείνη την στιγμή τον τρόπο που θα πέσουν πάνω στο όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα! Το να υπονοεί κανείς κάτι τέτοιο, είναι σαν να παραδέχεται πως ο κόσμος είναι γεμάτο ψυχοπαθείς δολοφόνους και μάλιστα με αύξηση 69% παραπάνω από το 2017. Εννοείται πως θα υπάρχει εκείνη η πλευρά που θα πει πως έχουν δίκιο οι Γάλλοι και πως όποιος τρέχει με +50 από το όριο είναι ψυχοπαθής, αλλά αυτό απλά σημαίνει πως είναι ένα σχόλιο αντίστοιχο του "θες να με σκοτώσεις;" που ακούγεται όταν κάποιος αποφεύγει την σύγκρουση τελευταία στιγμή και γυρνά επιθετικά να απευθυνθεί σε εκείνον που έκανε την παράβαση: "Για να ήθελε να σε σκοτώσει θα έπρεπε να γνωρίζεστε ή να είναι ένας serial killer". Το πιθανότερο όμως δεν είναι καμία από αυτές τις περιπτώσεις. Το πιθανότερο είναι να έχει ενδώσει στην στιγμή και το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν, να ήταν το τρακάρισμα.

Η θέση της Γαλλίας στο κομμάτι αυτό είναι μία βεβιασμένη αντίδραση στα στατιστικά την ώρα που η Πολιτεία είναι η τελευταία που πρέπει να αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Αντί μελέτης, επαναξέτασης ακόμη και των ορίων πριν την καθολική θέσπιση του +50 για φυλακή, ακολουθώντας το παράδειγμα εδώ της Ελβετίας ή της Δανίας, οι αυστηρότερες χώρες εδώ και χρόνια, η Γαλλία προχωρά αντανακλαστικά θα έλεγε κανείς. Αυτές είναι κινήσεις που τις βλέπεις στην Ελλάδα, δεν τις περιμένεις στην Γαλλία. Και παρότι τα στατιστικά είναι βέβαιο πως θα καλυτερεύσουν και σε εμάς, ο τρόπος που αυτό γίνεται είναι λάθος. Λέμε εδώ και χρόνια πως έπρεπε να γίνονται έλεγχοι στους δρόμους και να μην περνά κανείς δίπλα από αστυνομικό, οποιασδήποτε υπηρεσίας γιατί ο πολίτης δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι σημαίνουν τα διάφορα σώματα, αλλά συνολικά αντιμετωπίζει την αστυνομία και να μην φορά κράνος. Η ίδια η πολιτεία ονομάζει την δράση της "μηδενική ανοχή" ουσιαστικά και ξεκάθαρα παραδεχόμενη με αυτό τον τρόπο πως υπήρχε ανοχή. Πιστεύουμε πως αν γινόντουσαν οι έλεγχοι αυτοί πριν τον Ιούνιο, όταν δεν είχαν αυστηροποιηθεί τα πρόστιμα, θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Η Πολιτεία θα πει πως όχι, έπαιξε ρόλο και η μεγάλη ποινή και όχι μόνο ο έλεγχος, αλλά είμαστε βέβαιοι για το πρώτο.

Αντίστοιχα και στην Γαλλία, σε μία χώρα που εξάγουμε αρθρογραφία και έχουμε κάνει παραγωγές εκεί, εκτός από το απλά να την επισκεφτούμε, υπήρχε ανοχή και εξακολουθεί να υπάρχει. Σε μία χώρα που έχει επιτρέψει την διήθηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα και έχει αγωνιστική κουλτούρα, υπήρχαν και παραδείγματα αυξημένης ανοχής και έλλειψης παιδείας, ναι ακόμη και εκεί. Ίσως λοιπόν με ένα πλάνο που θα είχε πιο μακρινό ορίζοντα η Γαλλία να είχε καλύτερα αποτελέσματα. Διότι τώρα σε μία εθνική οδό μπορεί τα 160 (στα σημεία με όριο 110) να σε στείλουν στην φυλακή. Κανείς δεν θα πει πως δεν είναι εγκληματικό να τρέχεις με 80χ.α.ω μέσα σε κατοικημένη περιοχή με όριο τα 30χ.α.ω. Το πρόβλημα είναι στον μη διαχωρισμό αυτών των περιπτώσεων και στην εξάντληση της αυστηρότητας, πράγμα που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στην Γαλλία.

Μεταξύ των άλλων πρωτοβουλιών των τελευταίων ετών συμπεριλαμβάνονται αυστηρότερες κυρώσεις για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών, η εισαγωγή νέων κανόνων για τα συστήματα ασφαλείας και αυστηρότερες κυρώσεις για άλλες σοβαρές παραβάσεις.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με την πιο σκληρή στάση έναντι της επικίνδυνης οδήγησης λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Βέβαια, την σκληρή αυτή στάση των αρχών δεν την είδαμε και στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί που ναι μεν καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης για υπόθεση χρηματοδότησης, αλλά έμεινε στην φυλακή μόλις για 20 ημέρες!

Γενικότερα, η αυστηροποίηση των ποινών βλέπουμε πως συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις χώρες της Ευρώπης χωρίς να λαμβάνονται πρώτα τα αντίστοιχα μέτρα ενημέρωσης και πρόληψης, με την Ελλάδα να είναι για άλλη μία φορά το κορυφαίο παράδειγμα όπου από την αδιαφορία της τήρησης των νόμων, περάσαμε απευθείας στην έντονη επιτήρηση αλλά μόνο όταν ήρθε η αυστηροποίηση του Κ.Ο.Κ. και η αύξηση των χρηματικών ποινών.

Στην Γαλλία οι Ομοσπονδίες Μοτοσυκλετιστών έχουν την δύναμη να παραλύσουν την χώρα, το έκαναν όταν πήγαν να αλλάξουν το καθεστώς "πειραματισμού" που ισχύει αυτή την στιγμή για την κίνηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα, αλλά και αξιώνοντας την άρση του περιορισμού των 100 ίππων στις μοτοσυκλέτες που είχε μπει σε μία εποχή που αυτό δεν είχε και τον ίδιο αντίκτυπο που έχει τώρα.

Θα δούμε με ποιο τρόπο θα αντιδράσουν οι Γάλλοι στο νέο μέτρο που ισχύει για όλους τους δρόμους πλέον.