Suzuki Burgman: Το κύκνειο άσμα!

Αλλάζει στρατηγική η Suzuki για τo commuting
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, φέτος θα είναι η τελευταία χρονιά ύπαρξης της οικογένειας Burgman, τουλάχιστον με αυτή την γκάμα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, καθώς οι νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro5 αναγκάζουν την Suzuki να διερευνήσει νέες επιλογές για την αστική μετακίνηση. Η γκάμα των Burgman, που πλέον δεν ανταποκρίνεται στις εμπορικές προσδοκίες των ανθρώπων του Hamamatsu, προφανώς θα αντικατασταθεί από καινούργια μοντέλα τα οποία θα παρουσιαστούν μέσα στους επόμενους μήνες, και θα προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.

Ο ανταγωνισμός στην κατηγορία των scooters, τόσο από την Ασία με τα Honda PCX και Yamaha NMAX που κατέχουν μεγάλο μερίδιο αγοράς παγκοσμίως, όσο και από την Ευρώπη μέσω της γκάμας της Piaggio, είναι ιδιαίτερα σκληρός. Τώρα, που στους παράγοντες που κάνουν ακόμη πιο δύσκολο το έργο τους προστέθηκαν οι Euro5 προδιαγραφές, πολλά από τα λιγότερο εμπορικά μοντέλα τίθενται υπό το καθεστώς διακοπή της παραγωγής τους, καθώς το κόστος για την αναβάθμιση των κινητήρων τους δεν κρίνεται συμφέρον.

Αυτή είναι η μοίρα που περιμένει πολλά μέλη της οικογένειας των Burgman, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Guillaume Vuillardot της Suzuki Γαλλίας σε συνέντευξή του στο γαλλικό "Moto Station", ο οποίος δήλωσε πως μόνο το Burgman 400 θα συνεχίσει την παραγωγή του έχοντας δεχθεί αναβαθμίσεις, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια θα αντικατασταθεί από "άλλου τύπου οχήματα". Πιο συγκεκριμένα είπε πως "το μόνο που μπορώ να πω προς το παρόν είναι ότι η Suzuki θα αναθεωρήσει πλήρως την στρατηγική της σε ότι αφορά την αστική μετακίνηση. Σίγουρα κάποια μοντέλα θα σταματήσουν να παράγονται και κάποια νέα θα παρουσιαστούν. Το Burgman 400 θα συνεχίσει και θα προσαρμοστεί στις Euro5 προδιαγραφές. Η υπόλοιπη οικογένεια θα σταματήσει και θα αντικατασταθεί από άλλου είδους οχήματα."

Αυτή η τελευταία φράση αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας σχετικά με το τι θεωρεί η Suzuki αστική μετακίνηση (commuting ελληνιστί…) και πώς θα αναθεωρήσει την στρατηγική της στον συγκεκριμένο τομέα. Τις περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνει η εξέλιξη ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και scooters, αφού η παγκόσμια τάση δείχνει ξεκάθαρα προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη, θα περιμένουμε να δούμε και την αναβαθμισμένη μορφή του Burgman 400 και αν τελικά θα περιοριστεί σε αλλαγές στον κινητήρα, ή θα δούμε κάτι ριζικά ανανεωμένο.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»