Suzuki - Επιστροφή στα 500 κυβικά... μέσω Κίνας

Μέσω της συνεργασίας της με την κινεζική Haojue, ίσως δούμε το Hamamatsu να μπαίνει “σφήνα” στην καυτή Α2 κατηγορία διπλωματών
motomagSuzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/1/2024

Μία είδηση που μας έρχεται από την Κίνα, αναφέρει πως η Suzuki ετοιμάζεται να εισέλθει στην ιδιαίτερα ανταγωνιστική κατηγορία των 500 κυβικών με μια νέα πλατφόρμα μοντέλων, τα οποία αν όντως γίνουν πραγματικότητα θα μπορούσαν να αποτελέσουν best-sellers στην Α2 κατηγορία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα τελευταία χρόνια η Suzuki, μετά και την διακοπή από την κυκλοφορία του V-Strom 250, απουσιάζει εντελώς από την μικρομεσαία κατηγορία μοτοσυκλετών στην Ευρώπη. Μετά και την αποχώρησή της από τα MotoGP το 2022, αλλά και γενικότερα από το αγωνιστικό στερέωμα, η Suzuki φαίνεται ότι έχει επικεντρωθεί στην κατασκευή μικρού κυβισμού σκούτερ, που απευθύνονται κατά κύριο λόγω στις ασιατικές αγορές. Λογικό, αν το δει κανείς από τη μεριά των αριθμών και των ποσοστών κέρδους και ειδικά το τελευταίο είναι κάτι που οι Ιάπωνες δεν διαπραγματεύονται. Το εργοστάσιο από την μεριά του έχει δηλώσει ότι θέλει να στρέψει τους πόρους του σε “ένα βιώσιμο και πράσινο μέλλον”. Μέχρι στιγμής, όμως, έχει περιοριστεί στη συνεργασία με τους άλλους τρεις μεγάλους Ιάπωνες κατασκευαστές, με το project “HySe”, που αφορά την κατασκευή κινητήρων υδρογόνου, όπου συμμετέχει και ο γίγαντας της αυτοκινητοβιομηχανίας που ακούει στο όνομα Toyota.

Σε κάθε περίπτωση, η Suzuki έχει να μας παρουσιάσει κάποιο μοντέλο με δικύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών αρκετά χρόνια -πάνω από μία δεκαετία. Μέχρι τώρα, δεν είχε δείξει σημάδια ότι σκοπεύει να κάνει κάποια τέτοια κίνηση, παρά το γεγονός ότι η δημιουργία της A2 κατηγορίας έχει επαναφέρει στο προσκήνιο τις μοτοσυκλέτες μικρομεσαίου κυβισμού. Από την μεριά της και η διαρκής οικονομική ύφεση έχει αναγκάσει αρκετούς πεπειραμένους αναβάτες να ψάξουν προς αυτή την κατηγορία, αναζητώντας μία μοτοσυκλέτα που τα κάνει όλα, χωρίς υψηλά κόστη απόκτησης, χρήσης και συντήρησης.

Suzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας

Τώρα, μία φωτογραφία που κυκλοφόρησε, βάζει ξανά την Suzuki στον χάρτη, μέσω του συνεταίρου της Haojue, για την κινεζική και όχι μόνο αγορά. Στην εν λόγω φωτογραφία βλέπουμε τέσσερα μοντέλα, τα οποία αφορούν τις τέσσερις βασικές κατηγορίες. Έτσι λοιπόν, έχουμε το adventure DL 500, το οποίο ακολουθεί τα V-STROM 800/DE, το streetfighter DR500 στα βήματα του GSX-8S, το supersport GSX500R που είναι ίδιο με το ολοκαίνουργιο GSX-8R και το cruiser TR500, που φέρει έντονα σχεδιαστικά στοιχεία από το Eliminator 500 της Kawasaki. Όπως αναφέρουν οι Κινέζοι, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα από εμάς τη Haojue, στην περίπτωση που έχουν στα χέρια τους τον συγκεκριμένο κινητήρα, εκείνος θα είναι αρκετά συντηρητικός όσον αφορά την απόδοση.

Η Haojue Holdings Company Ltd., όπως είναι το πλήρες όνομά της, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην κατασκευή μοτοσυκλετών το 1992. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2002, η Haojue σύνηψε συνεργασία με την ιαπωνική Suzuki, για την δημιουργία μοτοσυκλετών, παπιών και σκούτερ και την πώλησή τους για τις ιδιαίτερες αγορές της Ασίας. Αν ρίξετε μία ματιά στο site της εταιρείας θα δείτε ότι τα μοντέλα της δεν ξεπερνούν τα 300 κυβικά, ενώ τα περισσότερα μοιάζουν σχεδιαστικά με τα μεγαλύτερου κυβισμού Suzuki που έχουμε εδώ. Όσον αφορά τα σκούτερ, πολλά από αυτά των 125 κυβικών μας φέρνουν έντονα στο μυαλό τα νέα Avenis 125 και Burgman Street 125EX που κυκλοφορούν στην χώρα μας. Ακόμα και κάποιες κωδικές ονομασίες ταιριάζουν (ας πούμε το DL 160 και τα DR 160S και DR 300).

Suzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας

Οι πληροφορίες που υπάρχουν μέχρι στιγμής θέλουν τη Haojue να χρησιμοποιεί έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, ο οποίος εξωτερικά θυμίζει πολύ αυτόν των 471 κυβικών που χρησιμοποιεί η Honda για τα δικά της μοντέλα στην κατηγορία. Γνωρίζουμε ότι γενικότερα οι Κινέζοι κατασκευαστές χρησιμοποιούν σχέδια κινητήρων -κυρίως παλαιότερης τεχνολογίας- που μάλιστα τους τα πουλάνε οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι και Ιάπωνες κατασκευαστές. Ορισμένοι βέβαια, όπως έχουμε δει κατά καιρούς δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αντιγράψουν μέχρι και την τελευταία βίδα ενός ιαπωνικού ή ευρωπαϊκού μοντέλου, χωρίς να έχουν πάρει καμία άδεια για να το κάνουν. Εδώ βέβαια, υπάρχει από πίσω το εργοστάσιο του Hamamatsu.

Η Suzuki ξέρει να φτιάχνει κινητήρες και μάλιστα πολύ καλά, έχοντας καταφέρει να έχει ένα από τα καλύτερα συστήματα ψεκασμού εκεί έξω, ανεξαρτήτως κατηγορίας κυβισμού και τιμής. Γι’ αυτό και είναι μάλλον απίθανο να χρησιμοποιήσει κινητήρα κάποιου άλλου κατασκευαστή και μάλιστα Ιάπωνα! Αναμφίβολα, όμως η επιστροφή της Suzuki στα 500 κυβικά με έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα και με μία ολοκληρωμένη γκάμα που περιλαμβάνει ένα μοντέλο για κάθε βασική κατηγορία, θα αυξήσει ακόμα περισσότερο τον ανταγωνισμό. Και αυξημένος ανταγωνισμός σημαίνει μόνο ένα πράγμα για εμάς, τους καταναλωτές, και αυτό είναι καλύτερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.