Suzuki Hayabusa: Βάζουμε τέλος σε όλες τις φήμες! Πότε έρχεται & πώς θα είναι!

Πιο ρεαλστικά σενάρια
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Η είδηση για νέα Suzuki Hayabusa αποτελεί σίγουρη λύση ώστε να δημιουργήσεις θέμα από εκεί που δεν υπάρχει: Πετάς την λέξη “turbo” κι ένα «ίσως», κι έχεις ήδη μαγνητίσει τον κόσμο. Τελευταία βρήκαν άλλο τρόπο, λένε πως σταμάτησε η παραγωγή της, όταν ξεκάθαρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο! Βάζουμε τέλος σε όλα τα σενάρια κι όλες τις φήμες, παλιές και νέες που σίγουρα θα βγαίνουν από εδώ και πέρα, μέχρι να το ξαναδούμε στις Εκθέσεις.
Ήρθαν στο φως σχέδια πατεντών που δημοσιεύουν οι Ισπανοί, εξαιτίας μιας διευκρίνισης που ζητήθηκε στην Suzuki και με αυτή την αφορμή προχωρούμε και στην αποκάλυψη για το χρονοδιάγραμμα παραγωγής, το οποίο, ναι, φυσικά και είναι μακρινό!

Θα μπορούσε να μην έχει δημιουργηθεί αυτό το κενό, αλλά είναι γεγονός πως η Suzuki έχει πέσει σε χειμέρια νάρκη καθώς η γκάμα των μοντέλων αντί να πλυθαίνει σε αριθμούς, παραμένει στάσιμη. Υππάρχει σοβαρή κι εύγλωτη δικαιολογία, καθώς μεγάλο ρόλο σε αυτή την στασιμότητα έχει διαδραματήσει το πλάνο της Suzuki για κατασκευή ενός νέου εργοστασίου στην Hamamatsu, που έχει ήδη ξεκινήσει. Πρόκειται για μία νέα εγκατάσταση έκτασης 40 στρεμμάτων με στόχο να επιταχύνει τις διαδικασίες παραγωγής, πληρώντας έτσι τις κατάλληλες τεχνολογικές προϋποθέσεις ώστε να επιστρέψει δυναμικά στον ανταγωνισμό. Πέρσι στην INTERMOT και έπειτα στην EICMA μας έδειξε το νέο Katana, χωρίς όμως η παρουσία της να διαθέτει ποικιλία μοντέλων, παρόλο που προσπάθησε να την κάνει να φανεί πλουσιότερη ονομάζοντας νέα, όλα τα μοντέλα με απλές αλλαγές στην εμφάνιση. Πρακτικά αυτό μπορεί να το πει μονάχα για το Katana, αν κι αυτό στην πράξη είναι ένα καμουφλαρισμένο GSX-S.

Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου - Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές

Για την Suzuki η Hayabusa είναι μία μοτοσυκλέτα για γρήγορα ταξίδια και διασκέδαση, που σημαίνει πως δεν απολαμβάνει την ίδια προτεραιότητα που θα είχε ένα πιο μαζικό μοντέλο για καθημερινή χρήση. Σε κάθε περίπτωση όμως έχει μία αναγνωρισμένα τεράστια απήχηση σε όλο τον κόσμο, κι έτσι ουδέποτε η Suzuki δεν έχει σκεφτεί να την αποσύρει από την παραγωγή, όπως έσπευσαν να δημοσιεύσουν πολλοί άλλοι, πριν λίγο καιρό! Στην πραγματικότητα απλά σταμάτησε η εισαγωγή της στην Ευρώπη αφού πλέον δεν πληροί τις προδιαγραφές Euro4 και διατίθεται σε άλλες αγορές, όπως η αμερικάνικη αλλά και η Ινδική, εκεί όπου η Suzuki διατηρεί και αποκλειστικό εργοστάσιο για την αχανή αυτή χώρα, ώστε να καλύψει την ζήτηση αλλά και να γλιτώσει την πρόσθετη φορολογία από το τελωνείο.

Δίνοντας τροφή για να γράψουν ακόμη ένα σενάριο για το Hayabusa, η Suzuki φανέρωσε κάποιες από τις πατέντες για το “γεράκι” που αφορούν το σύστημα εξαγωγής του. Απ’ ότι φαίνεται ο διάδοχος του Hayabusa διατηρεί την παράδοση που έχει το μοντέλο να είναι εξοπλισμένο με δύο τελικά, όμως αυτή τη φορά εντοπίζονται αρκετές και ουσιαστικές διαφορές. Αρχικά ο κεντρικός καταλύτης έχει επανασχεδιαστεί, μεγαλώνοντας σε μέγεθος ενώ οι σωλήνες που καταλήγουν στα τελικά της εξάτμισης αρχίζουν από διαφορετικό σημείο με αποτέλεσμα να είναι ασύμμετροι, κάτι που υποδηλώνει πως στο εσωτερικό του καταλύτη πιθανότατα να έχουν σχεδιαστεί διαφορετικά “μονοπάτια” για την έλευση των καυσαερίων. Ακόμη, οι σωλήνες έχουν διαφορετική διάμετρο με τον δεξί να είναι μεγαλύτερος ενώ είναι εφοδιασμένος και με μια βαλβίδα μεταβολής της ταχύτητας των καυσαερίων. Ο αριστερός είναι αφενός μεν μικρότερης διαμέτρου αλλά αφετέρου έχει μεγαλύτερο μήκος καθώς εκφύεται νωρίτερα απ’ τον καταλύτη σε αντίθεση με τον δεξί που εκφύεται απ’ τη γωνία του.

Το νέο σύστημα εξαγωγής που παρουσιάζει η Suzuki στις πατέντες αφενός μεν αποσκοπεί στην εναρμόνιση του μοντέλου με τις προδιαγραφές Euro5 αλλά αφετέρου δίνει τη δυνατότητα να υπάρχουν διαφορετικές αποδόσεις μέσω της βαλβίδας. Η εικασία ενισχύεται τόσο απ’ τη διαφορετική διάμετρο που έχουν οι σωλήνες όσο και απ’ το διαφορετικό μήκους τους. Ο ρόλος της βαλβίδας στην προκείμενη περίπτωση, εκτός απ’ τον να ελέγχει την ροή των καυσαερίων –άλλα και να μειώνει την ένταση του ήχου- ενδεχομένως να μπορεί να δεχτεί μια ακόμη λειτουργία, την κατάργηση του ενός τελικού με αποτέλεσμα από 4 σε 2 να γίνεται 4 σε 1 ώστε να επιτυγχάνονται πάντα οι επιθυμητές επιδόσεις βάσει των συνθηκών.

 

Οκτώβριο 2020 έναρξη παραγωγής με την εμπορική της πορεία να αρχίζει Ιανουάριο του 2021!

Υπάρχει η θεωρεία πως η ύπαρξη της βαλβίδας ενδεχομένως να υποδηλώνει πως ο κινητήρας θα αλλάξει και το Hayabusa θα αποκτήσει μεταβλητό χρονισμό των βαλβίδων, όμως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Η νέα Hayabusa δεν θα έχει μεγάλες αλλαγές στον κινητήρα, πέρα από όσες είναι απαραίτητες για περνά τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές. Ούτε turbo, ούτε μεταβλητό χρονισμό, τίποτα από όλα αυτά. Θα δούμε μία πρώτη της εικόνα στην επόμενη EICMA, ωστόσο μπαίνει στην παραγωγή σε δύο χρόνια, τον Οκτώβριο του 2020 και αρχίζει την εμπορική της πορεία από αρχές του 2021! Η ολοκλήρωση του νέου εργοστασίου της Suzuki θα ολοκληρωθεί το 2023, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως στις νέες γραμμές παραγωγής θα μεταφερθούν όλα τα μοντέλα. Απεναντίας, υπάρχει περίπτωση η Hayabusa να μείνει σε αυτό που είναι τώρα. Μέχρι τότε ποιος ξέρει πόσες ακόμη θεωρείες θα ακούσουμε, ή πόσες φωτογραφείες Photoshop θα δούμε. Να θυμάστε όμως τις παραπάνω ημερομηνίες, όπως και το γεγονός πως το νέο μοντέλο δεν θα διαφέρει από το προηγούμενο, παρά ελάχιστα στην εμφάνιση, ώστε να υπάρχει ο απαιρέτητος διαχωρισμός από το προηγούμενο μοντέλο, όπως και η ανανέωση. Ενώ στον κινητήρα θα διαφέρει μονάχα σε ότι έχει να κάνει με τις νέες προδιαγραφές.

Ετικέτες

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.