SYM Arctic Route 2025, Μέρος 10ο - Το ταξίδι των 20.000 χλμ. έφτασε στο τέλος του [Gallery]

Κωνσταντίνος Μητσάκης και SYM ADXTG 400 Μόντρεαλ μέσω... Νέας Υόρκης!
SYM Arctic Route 2025 Κωνσταντίνος Μητσάκης
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/7/2025

Το SYM Arctic Route 2025 ολοκληρώθηκε, με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να διανύουν συνολικά 20.000 χιλιόμετρα.

Η επιστροφή για τον Μητσάκη και το ADXTG 400 ξεκίνησε από τα βορειοδυτικά της Βόρειας Αμερικής και το Deadhorse / Prudhoe Bay της Αλάσκας, με κατεύθυνση προς την ανατολική άκρη της ηπείρου. Στο φινάλε, η διαδρομή επιφύλασσε μια απρόσμενη αλλά συμβολική παράκαμψη στη Νέα Υόρκη, πριν το ταξίδι ολοκληρωθεί στο Μόντρεαλ.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη από την τελευταία του ανταπόκριση:

"Προσεγγίζοντας το ηλιόλουστο Τορόντο, το κοντέρ του SYM ADXTG 400 είχε καταγράψει 18.250 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα. Η βόλτα γνωριμίας με το  κοσμοπολίτικο κέντρο του Καναδά μού αποκάλυψε μια πόλη με υψηλά στάνταρ διαβίωσης και μοντέρνο αστικό τοπίο, η οποία δικαίως κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο χάρτη των πόλεων του κόσμου. Παράλληλα, στο προάστιο Hamilton βρέθηκα στο κατάστημα MIKEL COFFEE (το τρίτο που λειτουργεί στον Καναδά), ενώ δεν παρέλειψα να επισκεφθώ τους κοντινούς καταρράχτες του Νιαγάρα και να θαυμάσω ένα ανυπέρβλητο θαύμα της φύσης…

Και μετά το Τορόντο, τι κάνω; Η λογική “έδειχνε” το φινάλε του ταξιδιού στο Μόντρεαλ (540 χλμ.), αλλά το συναίσθημα με “έσπρωχνε” αλλού! Πού; Μα φυσικά στην παγκόσμια Νέα Υόρκη (690 χλμ.)! Εκεί ποθούσα να γράψω τον επίλογο του βορειοαμερικανικού ταξιδιού μου: από τα δάση των κωνοφόρων της Αλάσκας, ήθελα διακαώς να περπατήσω στα “δάση” των ουρανοξυστών της Νέας Υόρκης! Και τελικά, χωρίς δεύτερη σκέψη, πάτησα μίζα και ξεκίνησα με προορισμό την high-tech αμερικανική μεγαλούπολη. Εκεί θα “έκοβα” το photo-finish του SYM ARCTIC ROUTE 2025… 

Ώρες αργότερα, “Welcome to New York”! Οδηγώντας με δέος το SYM ADXTG 400 στους δρόμους της άκρως προκλητικής και τολμηρής αμερικανικής mega city, έπιασα τον εαυτό μου να συμπεριφέρεται σαν ένα χωριατόπουλο που μόλις έχει πρωτοέρθει στη μεγάλη πόλη. Έχοντας το κεφάλι διαρκώς στραμμένο ψηλά, εύγλωττη ήταν η απορία μου για το πόσο ψηλά μπορούν να φτάσουν, όχι μόνο οι ουρανοξύστες αυτής της πόλης αλλά και τα όρια της ανθρώπινης δύναμης. Εδώ, η πραγματικότητα ξεπερνούσε κατά πολύ τη φαντασία…

Η εκκεντρική Νέα Υόρκη είναι αναμφίβολα μια παγκόσμια μητρόπολη που κρατά τα σκήπτρα της οικουμένης και ασκεί στους επισκέπτες της μια παράξενη όσο και ανεξήγητη γοητεία -αυτό το ένιωσα κι εγώ! Σίγουρα δεν συγκρίνεται με καμία άλλη πόλη στον κόσμο και το αστικό της σκηνικό συνθέτει την ταυτότητα μιας άκρως συναρπαστικής μεγαλούπολης: Broadway, 5th Avenue, Wall Street, Times Square, Central Park, Empire State, Bronx, Manhattan, Columbus Circle, Rockefeller Center… Κι εγώ, ο δίτροχος ταξιδευτής του SYM ARCTIC ROUTE 2025, ρολάροντας συνεπαρμένος στους πολύβουους δρόμους του “Big Apple”, σιγοτραγουδούσα μέσα από το κράνος το διάσημο τραγούδι του Frank Sinatra: NEW YORK, NEW YORK..."

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.