Συνέχεια στο σίριαλ Dainese vs Alpinestars

Η απάντηση της Alpinestars
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/2/2019

Όπως είχατε διαβάσει εδώ πριν από λίγες μέρες, η Dainese κέρδισε στην Γερμανία την δικαστική διαμάχη που είχε με την Alpinestars. Παρ' όλα αυτά το θέμα δεν θεωρείται λήξαν, τουλάχιστον από την μεριά της Alpinestars η οποία συνεχίζει να δίνει τη μάχη της, καθώς εξέδωσαν ένα δελτίο τύπου που περιγράφονται αναλυτικώς όλες οι λεπτομέρειες της δικαστικής απόφασης. Η εταιρεία θέλει να είναι ξεκάθαρη σε όλους η πολυπλοκότητα του ζητήματος, επειδή δεν ήταν όλα τα ρεπορτάζ που αναφέρονταν στο θέμα δομημένα σωστά, όπως ήταν για παράδειγμα το άρθρο του ΜΟΤΟ.
Το σίγουρο είναι λοιπόν ότι το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ της Dainese και το δελτίο τύπου της Alpinestars αποσαφηνίζει κάποιες λεπτομέρειες. Ενώ το Tech-Air της εταιρείας παραβιάζει τις πατέντες EP 2 412 257 B1 που έχει κατοχυρώσει η Dainese S.p.A., οι παραβάσεις δεν αφορούν "την ηλεκτρονική διαχείριση, τον αλγόριθμο, τον μηχανισμό απασφάλισης ή κάποιο άλλο εξάρτημα που χρησιμοποιεί η απολύτως μοναδική τεχνολογία Tech-Air της Alpinestars."
Η εταιρεία επίσης τονίζει ότι η απόφαση αφορά μόνο στα μπουφάν tech-Air που πωλούνται στην Γερμανία και πουθενά αλλού. Η απόφαση "δεν έχει καμία ισχύ" στα μπουφάν της Alpinestars που πωλούνται οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Ειδικότερα, η υπό αμφισβήτηση πατέντα έχει να κάνει με "την γενικότερη τοποθέτηση ενός φουσκωτού με αέρα σάκου μέσα σε μια "τσέπη" του ρούχου, η οποία διαθέτει ελαστικά πάνελ", κι αυτή είναι η μοναδική αξίωση που έφτασε σε ένα γερμανικό δικαστήριο κι επηρεάζει τις μελλοντικές πωλήσεις όλων των Tech-Air Μπουφάν στην Γερμανία. Το δικαστήριο δεν έχει εκδώσει ακόμη γραπτώς την απόφασή του και όπως προκύπτει από το δελτίο τύπου αυτό είναι που περιμένει η Alpinestars, ούτως ώστε να την μελετήσει και να δει αν είναι σε κάποιο σημείο αίολη, πριν προχωρήσει σε περαιτέρω δράσεις.
Η εταιρεία πάντως,  κλείνει το δελτίο τύπου της υπερασπιζόμενη τις θέσεις της, λέγοντας ότι "το Tech-Air είναι ο πρώτος αερόσακος παγκοσμίως που παρέχει προστασία στο πάνω μέρος του κορμού σε ένα πολυμορφικό μπουφάν, το οποίο εμπεριέχει ένα εντελώς ανεξάρτητο σύστημα ηλεκτρονικής διαχείρισης, χωρίς την χρήση καμίας εξωτερικής συσκευής (αισθητήρα ή GPS), για να διακρίνει την περίπτωση ατυχήματος και να φουσκώσει τον αερόσακο πριν την πρώτη κρούση, με δυνατότητα χρήσης στην πίστα αλλά και σε εκτός δρόμου διαδρομές".

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.