Συνεργασία Akrapovič και Honda για να απαντήσουν στον αυξημένο ανταγωνισμό στα MotoGP

Akrapovič και HRC ξανά γίνονται αχώριστοι
Akrapovič - Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/1/2023

Η ομάδα της Repsol Honda είχε συνεργασία με την Termignoni και την SC Project τα πρόσφατα χρόνια, ωστόσο το HRC έχει στο παρελθόν δουλέψει πολύ κοντά με την Akrapovič σε σημείο που ήταν έως και περίεργο που δεν συνεργάζονταν και τώρα.

Οι «μάστορες» του τιτανίου, όπως συγκαταλέγεται η Akrapovič καθώς έχει ένα από τα ελάχιστα εξειδικευμένα χυτήρια τιτανίου αλλά και την τεχνογνωσία να κουρμπάρει σωλήνες απευθείας, τους οποίους μάλιστα έχει κατασκευάσει η ίδια, είναι κορυφαία επιλογή για τα MotoGP και είχε φτάσει σε σημείο να προμηθεύει τις περισσότερες ομάδες, μέχρι οι υπόλοιποι κατασκευαστές να επενδύσουν και αυτοί στο αγωνιστικό κομμάτι και να μπουν δυναμικά στα MotoGP εκ νέου.

Ο προμηθευτής της εξάτμισης στα MotoGP δεν είναι κάτι απλό. Όχι γιατί πρέπει να κατασκευάσει κάτι από το μηδέν και τελείως πρωτότυπο, αυτό είναι το εύκολο κομμάτι. Το πιο βασικό που αγνοεί ο περισσότερος κόσμος, είναι πως η δημιουργία της εξάτμισης συνοδεύεται και με παροχή υπηρεσιών που αγγίζει την ίδια την εξέλιξη του κινητήρα. Οι αναγνώστες του MOTO θα θυμούνται τον «Φάκελο Akrapovič» που ανοίξαμε το 2019 όταν στην διάρκεια αρκετών τευχών παρουσιάσαμε κάθε πτυχή της Akrapovič από την εξατομικευμένη και αποκλειστική ξενάγηση που είχα πραγματοποιήσει και στις δύο τοποθεσίες της στην Σλοβενία. Μία απόλυτα διαφωτιστική εμπειρία κι ένα όνειρο, που είχε γίνει πραγματικότητα χάρη στην TECNOMOTO, που ταυτόχρονα είναι και ένας από τους παλαιότερους εν ενεργεία αντιπρόσωπος της Akrapovič.

Akrapovič - Honda
Όλες οι εξατμίσεις που έχουν κατασκευάσει για τα MotoGP, έξω από το γραφείο του Igor Akrapovič.

Σε εκείνη την σειρά άρθρων λοιπόν, είχαμε εξηγήσει πως στο κεντρικό κτήριο της Akrapovič το οποίο δεν έχει καμία ταμπέλα, μόνο και μόνο για να μην σταματούν ομάδες μοτοσυκλετιστών και ζητούν να το επισκεφτούν, λειτουργεί και μία κανονική γραμμή παραγωγής όπου εκεί φτιάχνονται όλα τα πρωτότυπα και μαζί και οι εξατμίσεις του αγωνιστικού τμήματος. Το εργοστάσιο με τις γραμμές παραγωγής για τις εξατμίσεις που εμείς ξέρουμε είναι στα νότια σύνορα της χώρα, περίπου δύο ώρες μακριά από το κεντρικό κτήριο. Δεν υπάρχει άλλο σημείο στον κόσμο εκτός των circuit στο πρόγραμμα αγώνων, που οι MotoGP μοτοσυκλέτες συνυπάρχουν τόσο κοντά η μία στην άλλη, με την εταιρεία να έχει καταφέρει να διασφαλίσει προς πάσα κατεύθυνση ότι τα μυστικά κάθε ενός θα μείνουν απόλυτα διασφαλισμένα. Η εξέλιξη της ροής για την Akrapovič εκτείνεται και στις μοτοσυκλέτες μαζικής παραγωγής, συχνά οι κατασκευαστές τους στέλνουν έναν καινούριο τελείως κινητήρα όπου η ομάδα εκεί τον χαρτογραφεί για την εξάτμιση που η ίδια κατασκευάζει και έπειτα δίνει την χαρτογράφιση αλλά και σχέδια για OEM εξάτμιση που ο ίδιος ο κατασκευαστής θα κατασκευάσει ή θα δώσει σε κάποιον προμηθευτή του για να το κάνει για λογαριασμό του. Αυτή είναι μία υπηρεσία που η Akrapovič χρεώνει και είναι μία από τις πολλές που αναλαμβάνει καθώς η κατασκευή τελικών και λαιμών είναι μονάχα ένα από τα λίγα με τα οποία καταπιάνεται και σίγουρα το πιο γνωστό για το ευρύ κοινό. Για παράδειγμα δεν γνωρίζουν πολλοί πως συγκεκριμένα ιατρικά εργαλεία, όπως των οδοντοτεχνιτών, έχουν την υπογραφή της Akrapovič κάτι που οι Σλοβένοι ξεκίνησαν μόλις κατασκεύασαν το εξατομικευμένο χυτήριό τους και ανακάλυψαν πως έφτασαν σε ένα επίπεδο που δύσκολα υπάρχει εκεί έξω για το τιτάνιο. Είναι και αυτά κομμάτι του «Φάκελο Akrapovič» που δημοσιεύσαμε στο ΜΟΤΟ το 2019.

Akrapovič - Honda
Στην Akrapovič λειτουργεί ένα υπερσύγχρονο δυναμόμετρο που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται το ram-air που σημαίνει πως μπορεί να στείλει στην εισαγωγή της μοτοσυκλέτας αέρα 300χαω. Μαζί καταγράφει και τον ήχο στον οποίο δίνουν μεγάλη σημασία, αλλά αυτό αφορά τις μοτοσυκλέτες παραγωγής κυρίως.

Η εξέλιξη μίας εξάτμισης MotoGP έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία βέβαια καθώς ο κατασκευαστής μπορεί να προτείνει νέες λύσεις στους μηχανικούς της ομάδας που θα τους επιτρέψουν να βελτιώσουν την απόδοση. Όπως για παράδειγμα αντοχή σε υψηλότερες θερμοκρασίες που μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική καύση με ότι αυτό συνεπάγεται. Εντός της ομάδας της Akrapovič υπάρχουν Χημικοί και επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων με ένα πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο που συνεχώς αναζητούν το κατάλληλο κράμα για κάθε περίσταση. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης εκεί, μου επέτρεψαν να μπω και στο τμήμα εξέλιξης των πρωτότυπων αφότου πρώτα είχαν αφαιρέσει όσες μοτοσυκλέτες δεν έπρεπε να βγουν στο φως και είχαν καλύψει και διάφορα εργαλεία που επίσης δεν έπρεπε να φωτογραφηθούν.

Akrapovič - Honda
Αυτό το κομμάτι είναι το πλέον σημαντικό και βασικός λόγος που οι κατασκευαστές θέλουν να στραφούν στην Akrapovič: Το εξοπλισμένο εργαστήριο που αναφέρουμε στο κείμενο

Το τμήμα αυτό είναι κάτω ακριβώς από το γραφείο του Igor Akrapovič ενώ στον ίδιο χώρο υπάρχει και μία σειρά από όλες τις εξατμίσεις που έχουν κατασκευάσει για τις MotoGP μοτοσυκλέτες, πλην εκείνων που χρησιμοποιούνται εκείνη την στιγμή. Μπαίνουν δηλαδή ως έκθεμα αφότου ολοκληρωθεί η θητεία τους, με την διαφορά πως στον χώρο εκεί δεν περιφέρεται και κανείς εκτός εργοστασίου, πράγμα που δείχνει και την εμμονή που έχουν με το να διατηρούν τα μυστικά κάθε κατασκευαστή.

Στο γραφείο του Igor στο μεταξύ, υπάρχει και η Honda RC51 του Colin Edwards με την οποία η Akrapovič πήρε τον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο το 2000. Από τότε έχουν περάσει 23 χρόνια που πολλές διαφορετικές μοτοσυκλέτες πήραν παγκόσμια πρωταθλήματα φορώντας εξατμίσεις της Akrapovič ή ακόμη καλύτερα με τους Σλοβένους επιστήμονες να έχουν συμβάλλει στην εξέλιξη του κινητήρα τους. Η Honda είχε αφήσει κενό, πράγμα που στεναχωρούσε τους Σλοβένους από την στιγμή που ήταν ο πρώτος μεγάλος κατασκευαστής που είχε πιστέψει στο νέο εγχείρημα του Igor (ήταν ήδη κομμάτι της Scorpion που λόγω διαφωνιών το άφησε ξεκινώντας νέο εργοστάσιο, εξ ου και το λογότυπο της Akrapovič). Τώρα πλέον τα MotoGP της Honda επιστρέφουν στην αγκαλιά της Akrapovič με στόχο να τους βοηθήσουν να εκμεταλλευτούν τον κινητήρα τους ακόμη καλύτερα και να γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικοί στην επόμενη σεζόν, που ήδη χαρακτηρίζεται από άλλους -εδώ- ως η πιο ανταγωνιστική στην πορεία του αθλήματος.

Μέσα στο γραφείο του Igor Akrapovič με την μοτοσυκλέτα που τους έδωσε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο. Η επιστροφή της Honda είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις δύο πλευρές:

Akrapovič - Honda

Ο εξοπλισμός του εργαστηρίου επιτρέπει στην Akrapovič να εφαρμόζει εξειδικευμένες λύσεις που είναι και το πλέον σημαντικό για τα MotoGP

Στην Akrapovič λειτουργεί ένα υπερσύγχρονο δυναμόμετρο που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται το ram-air που σημαίνει πως μπορεί να στείλει στην εισαγωγή της μοτοσυκλέτας αέρα 300χαω. Μαζί καταγράφει και τον ήχο στον οποίο δίνουν μεγάλη σημασία, αλλά αυτό αφορά τις μοτοσυκλέτες παραγωγής κυρίως.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.