Tamburini F43 Tributo - Απογοήτευση...

Δεν είναι αυτό που νομίζαμε
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/11/2022

Στις 28/11/2022, την ημέρα των γενεθλίων του θρυλικού σχεδιαστή, εκλιπόντα Massimo Tamburini που απεβίωσε το 2014, ο γιος του Andrea έκανε στα social media μια συγκινητική ανάρτηση για τον πατέρα του, αφιερώνοντας του την επερχόμενη Tamburini F43 Tributo, ως δώρο και ως φόρο τιμής. Αυτή ήταν η αφορμή για περαιτέρω αναζήτηση, που όμως μας άφησε με μια πικρή γεύση στο στόμα.

Ο Massimo Tamburini είχε σχεδιάσει μεταξύ άλλων και τα εμβληματικά μοντέλα Ducati 916 & MV Agusta F4, ενώ τον Οκτώβριο του 2021 ο γιος του, Andrea, είχε δώσει στη δημοσιότητα μια φωτογραφία μιας μοτοσυκλέτας με το όνομα F43 Tributo, που θα απέτινε φόρο τιμής στον πατέρα του. Μαζί είχε δείξει μία ακόμη σπορ μοτοσυκλέτα, την Τ01, σχεδιάζοντας να συνεχίσει το έργο του πατέρα του, μέσα από την εταιρεία Tamburini Corse που είχε ιδρυθεί το 2009.

Η μεν F43 Tributo εμπνέεται από τις MV Agusta F3 & F4, ενώ η δε Τ1 από τις MV Agusta Brutale. Αρχικά, ο Andrea είχε ανακοινώσει πως η T1 θα παρουσιαζόταν πριν το τέλος του 2021, και η Tributo στα τέλη του 2022, σε περιορισμένη παραγωγή 25 μοτοσυκλετών.

Ο χρόνος πέρασε, και τα χρονικά πλάνα δεν ευοδώθηκαν, με αμφότερα τα μοντέλα να βρίσκονται στο στάδιο των ψηφιακών απεικονίσεων -renders.

Αφορμή για να αναμοχλεύσουμε το θέμα ήταν μια συγκινητική ανάρτηση του Andrea Tamburini στο διαδίκτυο, ανήμερα των γενεθλίων του πατέρα του, όπου έγραφε: “Αγαπητέ Άγιε Βασίλη (σσ. αναφέρεται στον πατέρα του), ήθελα να σου στείλω ευχές για χαρούμενα γενέθλια. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην είμαι λυπημένος σήμερα, όμως είναι αδύνατο για εμένα, τη μητέρα, τις κόρες, τα εγγόνια, τους φίλους και τους συνεργάτες σου να μη μας λείπεις. Αυτή τη μέρα, και αυτή την ιδιαίτερη στιγμή, ήθελα να σε ευχαριστήσω για όλα όσα έκανες για εμάς, σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου, για τα λόγια σου, τα μαθήματα που μου έδωσες, για τα χαμόγελα σου, για τις φορές που με μάλωσες, για το ταλέντο σου, σε ευχαριστώ για αυτό που υπήρξες. Ένας υπέροχος πατέρας, ένας γενναιόδωρος άνδρας, ένα παράδειγμα για να ακολουθώ στην καθημερινή μου ζωή και στη δουλειά μου. Αν ήσουν εδώ θα σου έλεγα ‘Άγιε Βασίλη ας γιορτάσουμε σήμερα’! Και είμαι σίγουρος πως θα μου απαντούσες ‘δημιουργούμε μοτοσυκλέτες, πάντα γιορτάζαμε!’. Αυτό είναι το δώρο μου για σένα, η F43 Tributo. Φτιάχτηκε αποκλειστικά για σένα! Συγχαρητήρια Άγιε Βασίλη.”

Στην ανάρτηση περιλαμβάνονταν και ένα render από την F43 Tributo, σε κατακόκκινο χρώμα.

Αφού διαβάσαμε την ανάρτηση, συνεχίσαμε με παλαιότερες αναρτήσεις του Andrea στη σελίδα facebook της Tamburini Corse, και πάθαμε ένα μικρό σοκ όταν σε ανάρτηση της 26ης Οκτωβρίου διαβάσαμε πως η F43 Tributo είναι διαθέσιμη για παραγγελία!

Διαβάζοντας παρακάτω, την έκπληξη διαδέχθηκε η απογοήτευση, όταν συνειδητοποιήσαμε πως δεν πρόκειται για κάποια εξελιγμένη υπέρ-μοτοσυκλέτα, αλλά για… κιτ αισθητικής αναβάθμισης, σχεδιασμένο για MV Agusta F4 κατασκευής από 2010 και μετά! Καλά. Η σχεδίαση του φέρινγκ πήρε δηλαδή έναν χρόνο, ενώ δεν έχουμε ακόμα ούτε μία πραγματική φωτογραφία του;! Αλλιώς περιμέναμε την Tributo, αλλιώς μας βγήκε.

Το κιτ θα διατεθεί σε 5 βαφές (Tamburini / Veltro / Mamba / Serie Oro / Viper) και σε συνολικά 25 αντίτυπα για τα 25 χρόνια της ιστορίας του F4 Project, ενώ πρέπει να είναι το πιο ακριβό φέρινγκ-κιτ στην ιστορία της μοτοσυκλέτας, καθώς κοστίζει… 16.000 ευρώ χωρίς τον ΦΠΑ! Περιλαμβάνει βαμμένο carbon φέρινγκ, carbon ζελατίνα, σέλα από δέρμα / alcantara, βαμμένο ρεζερβουάρ, και πιστοποιητικό γνησιότητας, ενώ αν δεν έχετε μια F4 στο γκαράζ σας, υπάρχει η δυνατότητα να παραγγείλετε μοτοσυκλέτα & κιτ μαζί. Μα ούτε μια μηχανική βελτίωση; Μια τεχνολογικά εξεζητημένη λύση; Τίποτα;

Ελπίζουμε στο μέλλον να δούμε πολύ πιο φιλόδοξα project από την Tamburini Corse.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.