Τραγελαφικό: Το κλεμμένο VAN που βρέθηκε, πήγε να περάσει τα σύνορα…

Και το κακό είναι πως το αφήσανε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2017

Ζούμε στην πιο μαγική χώρα του κόσμου: Αν το αντικρύσει κανείς με την έννοια της ποσότητας των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, τότε σίγουρα δεν γίνεται να πεις πως μπορεί να βρεθεί στιγμή που πλήττουμε… Πιστεύαμε ότι αν ξανά ακούγαμε νεότερα για την υπόθεση αυτή, θα ήταν για καλό σκοπό, θα ήταν γιατί βρέθηκαν ας πούμε οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Όχι βέβαια, αφού ζούμε σε μία χώρα που «συμβαίνουν πράγματα»!

Θυμίζουμε επιγραμματικά την υπόθεση ως τώρα:

Εταιρία από την Σλοβενία που 4 χρόνια τώρα οργανώνει εκδρομές με μοτοσυκλέτες στην χώρα μας, φτάνει βράδυ στην Αθήνα με σχεδόν είκοσι μοτοσυκλέτες, φορτωμένες σε δύο διαφορετικά VAN με ένα τρέιλερ το καθένα. Έχουν πελάτες που φτάνουν με διαφορετικές πτήσεις στο αεροδρόμιο, τους συγκεντρώνουν και αργά το βράδυ καταλύουν στο ξενοδοχείο «Όαση» στη Γλυφάδα. Από το ξενοδοχείο –και κατά δήλωσή τους- τους διαβεβαιώνουν ότι ακριβώς μπροστά στην είσοδο είναι το ασφαλέστερο μέρος. Αποσύρονται στα δωμάτιά τους και στις έξι το πρωί το ένα από τα δύο VAN, φορτωμένο με 11 μοτοσυκλέτες έχει κλαπεί. Κάνουν καταγγελία στην αστυνομία και αργότερα μας στέλνουν ένα αίτημα δημοσίευσης, με την ελπίδα ότι ένα VAN με 11 μοτοσυκλέτες δεν περνά εύκολα απαρατήρητο, και κάποιος μπορεί κάτι να έχει δει. Το δημοσιεύουμε και η είδηση δημιουργεί μεγάλο αντίκτυπο, κερδίζοντας ταυτόχρονα και μερικά ειρωνικά σχόλια, καθώς ορισμένοι εκφράζουν δυσπιστία ακόμα και για το αν συνέβη η κλοπή! Ωστόσο ο αντίκτυπος είναι μεγάλος και ένας αναγνώστης εντοπίζει αργότερα το απόγευμα το VAN στην Νέα Κηφισιά και 3 από τις 11 μοτοσυκλέτες! Κινητοποιείται η αστυνομία και πηγαίνουμε και εμείς στο σημείο επί τόπου. Συλλέγουν στοιχεία, δαχτυλικά αποτυπώματα και DNA, παρατηρούν πως από τον τρόπο παραβίασης και την λάσπη στα ελαστικά, τους θυμίζουν παλιότερες κλοπές και «κάπου πάει το μυαλό τους»… Την επόμενη μέρα οδηγός της εταιρίας που έχει φέρει άλλο VAN με νέες μοτοσυκλέτες (λεπτομέρειες εδώ) παραλαμβάνει εκείνο που είχε κλαπεί, για να το επιστρέψει στην Σλοβενία για επισκευές, καθώς έχουν καταστρέψει κλειδαριές και έχουν δημιουργήσει φθορές.

Εδώ αρχίζει μία νέα περιπέτεια για τους Σλοβένους.

Περνάνε τα σύνορα.

Δυστυχώς χωρίς κανείς να τους σταματήσει! Κι αυτό γιατί από την πλευρά της αστυνομίας έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν το «σύστημα» πως το VAN έχει βρεθεί. Παραμένει λοιπόν ως «όχημα που απασχολεί» αλλά βγαίνει από την Ελλάδα με ένα τυπικό έλεγχο, χωρίς να το σταματήσουν. Μικρό το πρόβλημα που καταφέρνει να μπει και στην Σερβία χωρίς να το σταματήσουν, γιατί στην έξοδο της χώρας, στα σύνορα με την Κροατία, βρίσκεται κάποιος που επιτέλους τσεκάρει κάθε πινακίδα στην κοινή βάση δεδομένων που μοιράζονται οι χώρες και που αυτόματα ενημερώνεται. Φτάνει κάποιος να την ενημερώσει.

Χρειάστηκαν τελικά πολλές ώρες –όπως μας είπαν σε ένα μήνυμα παραπόνου που λάβαμε- μέχρις ωσότου ο οδηγός να καταφέρει να γλιτώσει την σύλληψη στα σύνορα Σερβίας-Κροατίας και να συνεχίσει το ταξίδι του…

Κλοπές γίνονται σε κάθε χώρα και θα πρέπει να επεκταθούν πολύ, πριν αμαυρωθεί η συνολική εικόνα μίας χώρας. Είναι τα χαλασμένα γρανάζια της γραφειοκρατίας όμως, που εκτός από τροχοπέδη για το ίδιο το κράτος και την λειτουργία του, δημιουργούν κακή εντύπωση και εκτός συνόρων.

Όπως μας είπαν κι από την ασφάλεια όμως τα πράγματα είναι καλά γιατί: «Μα βελτιωνόμαστε. Πέντε χρόνια πριν ας πούμε, αν παίρνατε τηλέφωνο να μας πείτε ότι βρήκατε ένα κλεμμένο VAN, θα μπλέκαμε 2-3 μέρες μόνο και μόνο για να βρούμε αν έχει δηλωθεί και που»! «Ναι αλλά και τώρα έτσι έγινε, είμασταν 20 λεπτά στο τηλέφωνο όταν βρέθηκε μέχρι να καταλάβουμε για το τι μιλάμε!» «Αααα ναι… Ήταν όμως ειδική περίπτωση αυτή, γιατί είναι ακόμα προβληματική η αναζήτηση για τα ξένα οχήματα, όταν δεν ξέρουμε πινακίδα κτλ… Βελτιωνόμαστε αυτό έχει σημασία».

Θετικό λοιπόν το μήνυμα. Βελτιωνόμαστε! Και βελτιωνόμαστε όλοι μας φαίνεται… όποτε είναι περιττό, αλλά εμείς από Δευτέρα θα ζητήσουμε εισαγγελική παρέμβαση για το γεγονός ότι ένα «όχημα που απασχολούσε» πέρασε ανεμπόδιστο από τον έλεγχο που του έγινε στα σύνορα. Μικρό, αν και όχι αμελητέο, το λάθος να μην ενημερωθεί το σύστημα. Τραγικό όμως να περνάει έλεγχο στα σύνορα και να το αφήνουν να φύγει! Εκεί εντοπίζουμε το πρόβλημα και το θεωρούμε τεράστιο: Κλέβονται χιλιάδες μοτοσυκλέτες κι άλλα οχήματα στην χώρα μας, αν διαφυλάσσαμε τα σύνορά μας όμως το φαινόμενο αυτό θα είχε ως ένα βαθμό συρρικνωθεί…  

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»