Triumph Bonneville Bobber TFC 2025 - Πραγματικό έργο τέχνης, σε 750 αριθμημένα αντίτυπα

Από τη σειρά Triumph Factory Custom - Μοναδική εμφάνιση, εκτόξευση εξοπλισμού
Triumph Bobber TFC
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/12/2024

Η σειρά Triumph Factory Custom μας έχει δώσει στο παρελθόν μερικές μοναδικές μοτοσυκλέτες, που αποτελούν ειδικές εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής, με το αντίστοιχα υψηλό αντίτιμο. Τώρα οι Βρετανοί μας παρουσιάζουν το απόλυτο Bobber της γκάμας του 2025 -είχαν κάνει το ίδιο το 2020 με την προηγούμενη έκδοση Bobber TFC-, με όλα εκείνα τα έξτρα καλούδια που έχουμε μάθει να περιμένουμε από τη σειρά TFC.

Πρώτη μεγάλη ουσιαστική αλλαγή εδώ είναι ο 19άρης μπροστινός τροχός με το λεπτότερο ελαστικό 110/90, που αλλάζει πολύ τη στάση της TFC έκδοσης από το “απλό” Bobber με τον 16άρη μπροστινό και το χοντρό ελαστικό 130/90.

Δεύτερη καίρια αλλαγή είναι οι αναρτήσεις της Ohlins που αντικαθιστούν εκείνες της Showa, με το ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι NIX 30 των 43 mm να έχει χρυσή επίστρωση στο κάτω μέρος των καλαμιών, ένα πραγματικό κόσμημα, ενώ το μοντέλο βάσης έχει συμβατικό πιρούνι με φυσούνες.

Δείτε όμως και τα φρένα μπροστά, πραγματικό overkill χλιδής και δύναμης, αφού το Bobber TFC εξοπλίζεται με ακτινικές monobloc τετραπίστονες δαγκάνες M50 που δαγκώνουν δυο δίσκους 310 mm, ενώ νέα είναι και η τρόμπα φρένου, η MCS της Brembo! Το μοντέλο βάσης έρχεται με διπίστονες δαγκάνες συμβατικής στήριξης.

Triumph Bobber TFC

Συνεχίζουμε με το κοστούμι που πλέον είναι από carbon fiber, με μια μοναδική μαύρη βαφή με χρυσές λεπτομέρειες ζωγραφισμένες με το χέρι! Παράλληλα, οι χρυσές λεπτομέρειες συνεχίζονται στην αλυσίδα, στα καπάκια των ψεύτικων καρμπιρατέρ, στις τάπες του πιρουνιού, στο περίγραμμα του θυρεού της Triumph, στο περίγραμμα του σκαλιστού TFC στην τιμονόπλακα, στο καπάκι του κινητήρα, στο κλειδί, και φυσικά στην επίστρωση του πιρουνιού.

Ohlins

Σημειώστε πάντως πως το αμορτισέρ της Ohlins πίσω, τι έκπληξη, έρχεται σε μαύρο χρώμα! Πιθανώς για να μην ξεφύγει το χρυσό και φτάσει στα όρια του κιτς, με την Triumph να επιτυγχάνει αξιοζήλευτη ισορροπία μαύρου – χρυσού.

Triumph Bobber TFC

Eπιπλέον οι χρυσές ρίγες στα πλαϊνά καπάκια και στο ρεζερβουάρ έχουν ένα μοτίβο που θυμίζει φύλλα πραγματικού χρυσού -marble gold αποκαλεί το look η Triumph! Για έξτρα συλλεκτική αξία, κάθε ρεζερβουάρ έχει από κάτω την υπογραφή του καλλιτέχνη που σχεδίασε τη χρυσή ρίγα.

Triumph Bobber TFC

Νέο είναι το τιμόνι, όχι πλέον ίσιο αλλά κλιπόν για πιο σπορ εμφάνιση, νέα και η τιμονόπλακα, από billet αλουμίνιο.

Triumph Bobber TFC

Ο δικύλινδρος κινητήρας των 1.200 κ.εκ. δεν έχει αλλαγή στις επιδόσεις με 76,9 hp / 6.000 rpm και 10,8 kgm / 3.750 rpm, όμως νέες είναι οι δυο εξατμίσεις της Akrapovic με υπέροχα μακριά και λεπτά μαύρα τελικά και carbon καπάκια, με πιο δυνατό και αγριεμένο ήχο, ενώ νέα είναι η χαρτογράφηση, και νέο το Sport riding mode, δίπλα στα Road & Rain.

Triumph Bobber TFC

Στον εξοπλισμό συνεχίζουν να περιλαμβάνονται δικάναλο ABS και Traction Control, ενώ το πίσω φωτιστικό σώμα έχει αφαιρεθεί με τα φλας να παίζουν και τον ρόλο αυτού.

Τέλος, η μαύρη δερμάτινη σέλα έχει χαραγμένο το σήμα της Triumph, ενώ με όλες τις παραπάνω αλλαγές το βάρος της μοτοσυκλέτας έπεσε στα 237 γεμάτα κιλά, αντί των 251 γεμάτων κιλών της βασικής έκδοσης.

Όπως αναφέρει ο CCO της Triumph, Paul Shroud: “Γνωρίζουμε πως το 70 και πλέον τοις εκατό των πελατών μας προσθέτουν έξτρα αξεσουάρ στις μοτοσυκλέτες τους σε αυτή την κατηγορία, και για αυτούς δημιουργήσαμε την κορυφαία έκδοση Bobber TFC.”

Η μοτοσυκλέτα αναμένεται στους dealer τον Μάρτιο του 2025, με την τιμή του στη Βρετανία να ανακοινώνεται στις 17.195 λίρες, αντί των 13.195 λιρών της βασικής έκδοσης. Αν τώρα στην Ελλάδα -που ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η τιμή του Bobber TFC-, η βασική έκδοση έχει 16.290 ευρώ, υπολογίζουμε χονδρικά την τιμή του κοντά στα 21.230 ευρώ.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες