Triumph Scrambler 1200 XC & XE τώρα!

Τα επίσημα τεχνικά χαρακτηριστικά τους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/10/2018

Μετά το χθεσινό πανηγύρι που έγινε στο Facebook με τις φωτογραφίες των νέων μοντέλων (Scrambler XC, XE και Speed Twin 1200) που διέρρευσαν και για τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ, η Triumph δεν έχει πλέον κάτι άλλο να κρύψει. Έτσι, αυτό που έκανε ήταν να βγάλει φόρα παρτίδα τα video απ’ τα νέα της μοντέλα, τις φωτογραφίες καθώς και τα περισσότερα τεχνικά στοιχεία των μοντέλων. Με αυτό τον τρόπο η Triumph άφησε για την EICMA την αναλυτική παρουσίαση όλων των εκδόσεων που ουσιαστικά θα διαφοροποιούνται μεταξύ τους λόγω εξοπλισμού, συνεχίζοντας την πολιτική που είχε ακολουθήσει με τις εκδόσεις της σειράς Tiger 800. 

Το Scrambler της Triumph θα βγαίνει σε δύο εκδόσεις, την XC και την XE, όπου θα είναι εξοπλισμένες με τον κινητήρα των 1200 κυβικών και το μονόδρομο υποβοηθούμενο συμπλέκτη, παράγοντας σχεδόν 89 ίππους στις 7.400 στροφές και 11,21 κιλά ροπής στις 3.950, ενώ ο στρόφαλος με την ανάφλεξη των 270 μοιρών μεταφέρει την αίσθηση της V2 διάταξης τόσο ηχητικά, όσο και στον τρόπο απόδοσης του. Έτσι, η Triumph ανακοινώνει πως ο κινητήρας της θα έχει 12,5% περισσότερη ιπποδύναμη απ’ αυτόν του Bonneville T120 και 38% απ’ αυτόν του Street Scrambler

Όσον αφορά τις αναρτήσεις και τα δύο μοντέλα είναι εξοπλισμένα με τα αμορτισέρ της Ohlins και το πιρούνι της Showa όμως, η έκδοση XC έχει μικρότερη διαδρομή μπρος-πίσω στα 200mm, καθώς προσανατολίζεται περισσότερο για χρήση δρόμο, ενώ η XE που έχει πιο χωμάτινους προσανατολισμούς διαθέτει μεγαλύτερη διαδρομή στα 250mm ενώ το πιρούνι της Showa έχει διάμετρο 47mm αντί των 45 της XC και το ψαλίδι είναι μεγαλύτερο κατά 33mm, φτάνοντας τα 579,1mm. Στον τομέα τον ηλεκτρονικών και οι δύο εκδόσεις θα έχουν πέντε χάρτες απόδοσης που θα μεταβάλλουν την απόκριση του γκαζιού (Road, Rain, Off-Road, Sport και Rider).

Δείτε αναλυτικά τις λεπτομέρειες των μοντέλων στο gallery που ακολουθεί

Η έκδοση XE έχει διαφορές και στα ηλεκτρονικά βοηθήματα καθώς έχει έναν παραπάνω χάρτη, τον Off-Road Pro, που έχει την ίδια απόκριση με τον Off-Road αλλά απενεργοποιεί το ABS και το traction control, ενώ είναι εξοπλισμένη με μια πιο εξελιγμένη μονάδα IMU που παρέχει cornering ABS και cornering traction control(!) που έχουν πέντε επίπεδα ρύθμισης έκαστο. Απ’ την άλλη πλευρά η XE είναι λίγο πιο “φτωχή” στον τομέα των ηλεκτρονικών βοηθημάτων με το ABS να είναι μεν απενεργοποιήσιμο και να έχει 2 επίπεδα ρύθμισης λιγότερα, ενώ το traction control διατηρεί τις ίδιες ρυθμίσεις, γεγονός που δεν είναι απαραίτητα κακό καθώς οι διαφορές θα περάσουν και στην τελική τιμή αγοράς, με το XE να είναι πιθανότατα πιο οικονομικό.

Όλα αυτά θα ρυθμίζονται και στα δύο μοντέλα απ’ την TFT οθόνη των οργάνων, ενώ είναι τα πρώτα που θα έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης με GoPro κάμερες, δίνοντας την πολυτέλεια στον αναβάτη να τις ελέγχει μέσω της μοτοσυκλέτας. Ουσιαστικά αυτό το νέο σύστημα δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα κλασσικό σύστημα συνδεσιμότητας που έχει όμως μια παραπάνω χρήση. Η τεχνολογία LED έχει εφαρμοστεί σε όλα τα φωτιστικά σώματα (αν και αυτό το γνωρίζαμε από πριν με τα Teaser video της Triumph), ενώ το σύστημα της εξάτμισης 2 σε 2 είναι ακριβώς εκεί που πρέπει ώστε να πιστοποιεί επιτυχώς το όνομα Scrambler.

Οι τροχοί είναι κοινοί και στις δύο εκδόσεις με τις διαστάσεις να ανέρχονται στις 21 ίντσες μπροστά και 17 πίσω, όπως αντίστοιχα γίνεται με τα φρένα που οι μπροστινοί δίσκοι είναι 320mm και ο πίσω 255mm, εξοπλισμένοι και οι τρείς με τις δαγκάνες M50 της Brembo. Τέλος η έκδοση XC θα βγαίνει σε τέσσερις χρωματισμούς τον Jet Black, Black Matt, Khaki Green και Brooklands Green όπως και το XE σε Fusion White, Brooklands Green, Cobalt Blue και Jet Black.

Η άφιξή τους στη χώρα μας αναμένεται λίαν συντόμως μέχρι τα Χριστούγγενα

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                              Triumph Scrambler XE/XC

Αντιπρόσωπος:

ΗΛΙΟΦΙΛ Α.Ε.

Τιμή:

Αναμένεται

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΙΤΣΟ

Μήκος (mm):

2.285/2.325

Ύψος (mm):

1.200/1.250

Μεταξόνιο (mm):

-

Απόσταση από το έδαφος (mm):

-

Ύψος σέλας (mm):

840/870

Ίχνος (mm):

-

Γωνία κάστερ (˚):

-

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα

Πλάτος (mm):

840/905

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

-

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Τετράχρονος, δικύλινδρος, υδρόψυκτος, με 1 ΕΕΚ και 4Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

97,6 x 80

Χωρητικότητα (cc):

1.200

Σχέση συμπίεσης:

11:1

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

88,7/7.400

Ροπή (kg.m/rpm):

11,21/3.950

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

73,9

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

2 σε 2

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό Κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός, πολύδισκος, μονόδρομος και υποβοηθούμενος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Γρανάζια

Τελική μετάδοση / σχέση:

Αλυσίδα – Γρανάζια

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Δύο αμορτισέρ της Ohlins με piggy-back

Διαδρομή (mm):

200/250

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενες

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Ακτινωτή ζάντα αλουμινίου 17 x 4.25

Ελαστικό:

150/70-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 255mm με διπίστονη δαγκάνα της Brembo με ABS / Ένας δίσκος 255mm με διπίστονη δαγκάνα της Brembo με cornering ABS

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ανεστραμμένο πιρούνι της Showa

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

200/45 , 250/47

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Ακτινωτή ζάντα αλουμινίου 21 x 4.25

Ελαστικό:

90/90-21

ΦΡΕΝΟ

Δύο δίσκοι 320mmm με τις δαγκάνες M50 της Brembo και ABS / Δύο δίσκοι 320mmm με τις δαγκάνες M50 της Brembo και cornering ABS

 

   

 

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.