Triumph Scrambler 1200 XC & XE τώρα!

Τα επίσημα τεχνικά χαρακτηριστικά τους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/10/2018

Μετά το χθεσινό πανηγύρι που έγινε στο Facebook με τις φωτογραφίες των νέων μοντέλων (Scrambler XC, XE και Speed Twin 1200) που διέρρευσαν και για τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ, η Triumph δεν έχει πλέον κάτι άλλο να κρύψει. Έτσι, αυτό που έκανε ήταν να βγάλει φόρα παρτίδα τα video απ’ τα νέα της μοντέλα, τις φωτογραφίες καθώς και τα περισσότερα τεχνικά στοιχεία των μοντέλων. Με αυτό τον τρόπο η Triumph άφησε για την EICMA την αναλυτική παρουσίαση όλων των εκδόσεων που ουσιαστικά θα διαφοροποιούνται μεταξύ τους λόγω εξοπλισμού, συνεχίζοντας την πολιτική που είχε ακολουθήσει με τις εκδόσεις της σειράς Tiger 800. 

Το Scrambler της Triumph θα βγαίνει σε δύο εκδόσεις, την XC και την XE, όπου θα είναι εξοπλισμένες με τον κινητήρα των 1200 κυβικών και το μονόδρομο υποβοηθούμενο συμπλέκτη, παράγοντας σχεδόν 89 ίππους στις 7.400 στροφές και 11,21 κιλά ροπής στις 3.950, ενώ ο στρόφαλος με την ανάφλεξη των 270 μοιρών μεταφέρει την αίσθηση της V2 διάταξης τόσο ηχητικά, όσο και στον τρόπο απόδοσης του. Έτσι, η Triumph ανακοινώνει πως ο κινητήρας της θα έχει 12,5% περισσότερη ιπποδύναμη απ’ αυτόν του Bonneville T120 και 38% απ’ αυτόν του Street Scrambler

Όσον αφορά τις αναρτήσεις και τα δύο μοντέλα είναι εξοπλισμένα με τα αμορτισέρ της Ohlins και το πιρούνι της Showa όμως, η έκδοση XC έχει μικρότερη διαδρομή μπρος-πίσω στα 200mm, καθώς προσανατολίζεται περισσότερο για χρήση δρόμο, ενώ η XE που έχει πιο χωμάτινους προσανατολισμούς διαθέτει μεγαλύτερη διαδρομή στα 250mm ενώ το πιρούνι της Showa έχει διάμετρο 47mm αντί των 45 της XC και το ψαλίδι είναι μεγαλύτερο κατά 33mm, φτάνοντας τα 579,1mm. Στον τομέα τον ηλεκτρονικών και οι δύο εκδόσεις θα έχουν πέντε χάρτες απόδοσης που θα μεταβάλλουν την απόκριση του γκαζιού (Road, Rain, Off-Road, Sport και Rider).

Δείτε αναλυτικά τις λεπτομέρειες των μοντέλων στο gallery που ακολουθεί

Η έκδοση XE έχει διαφορές και στα ηλεκτρονικά βοηθήματα καθώς έχει έναν παραπάνω χάρτη, τον Off-Road Pro, που έχει την ίδια απόκριση με τον Off-Road αλλά απενεργοποιεί το ABS και το traction control, ενώ είναι εξοπλισμένη με μια πιο εξελιγμένη μονάδα IMU που παρέχει cornering ABS και cornering traction control(!) που έχουν πέντε επίπεδα ρύθμισης έκαστο. Απ’ την άλλη πλευρά η XE είναι λίγο πιο “φτωχή” στον τομέα των ηλεκτρονικών βοηθημάτων με το ABS να είναι μεν απενεργοποιήσιμο και να έχει 2 επίπεδα ρύθμισης λιγότερα, ενώ το traction control διατηρεί τις ίδιες ρυθμίσεις, γεγονός που δεν είναι απαραίτητα κακό καθώς οι διαφορές θα περάσουν και στην τελική τιμή αγοράς, με το XE να είναι πιθανότατα πιο οικονομικό.

Όλα αυτά θα ρυθμίζονται και στα δύο μοντέλα απ’ την TFT οθόνη των οργάνων, ενώ είναι τα πρώτα που θα έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης με GoPro κάμερες, δίνοντας την πολυτέλεια στον αναβάτη να τις ελέγχει μέσω της μοτοσυκλέτας. Ουσιαστικά αυτό το νέο σύστημα δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα κλασσικό σύστημα συνδεσιμότητας που έχει όμως μια παραπάνω χρήση. Η τεχνολογία LED έχει εφαρμοστεί σε όλα τα φωτιστικά σώματα (αν και αυτό το γνωρίζαμε από πριν με τα Teaser video της Triumph), ενώ το σύστημα της εξάτμισης 2 σε 2 είναι ακριβώς εκεί που πρέπει ώστε να πιστοποιεί επιτυχώς το όνομα Scrambler.

Οι τροχοί είναι κοινοί και στις δύο εκδόσεις με τις διαστάσεις να ανέρχονται στις 21 ίντσες μπροστά και 17 πίσω, όπως αντίστοιχα γίνεται με τα φρένα που οι μπροστινοί δίσκοι είναι 320mm και ο πίσω 255mm, εξοπλισμένοι και οι τρείς με τις δαγκάνες M50 της Brembo. Τέλος η έκδοση XC θα βγαίνει σε τέσσερις χρωματισμούς τον Jet Black, Black Matt, Khaki Green και Brooklands Green όπως και το XE σε Fusion White, Brooklands Green, Cobalt Blue και Jet Black.

Η άφιξή τους στη χώρα μας αναμένεται λίαν συντόμως μέχρι τα Χριστούγγενα

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                              Triumph Scrambler XE/XC

Αντιπρόσωπος:

ΗΛΙΟΦΙΛ Α.Ε.

Τιμή:

Αναμένεται

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΙΤΣΟ

Μήκος (mm):

2.285/2.325

Ύψος (mm):

1.200/1.250

Μεταξόνιο (mm):

-

Απόσταση από το έδαφος (mm):

-

Ύψος σέλας (mm):

840/870

Ίχνος (mm):

-

Γωνία κάστερ (˚):

-

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα

Πλάτος (mm):

840/905

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

-

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Τετράχρονος, δικύλινδρος, υδρόψυκτος, με 1 ΕΕΚ και 4Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

97,6 x 80

Χωρητικότητα (cc):

1.200

Σχέση συμπίεσης:

11:1

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

88,7/7.400

Ροπή (kg.m/rpm):

11,21/3.950

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

73,9

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

2 σε 2

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό Κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός, πολύδισκος, μονόδρομος και υποβοηθούμενος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Γρανάζια

Τελική μετάδοση / σχέση:

Αλυσίδα – Γρανάζια

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Δύο αμορτισέρ της Ohlins με piggy-back

Διαδρομή (mm):

200/250

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενες

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Ακτινωτή ζάντα αλουμινίου 17 x 4.25

Ελαστικό:

150/70-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 255mm με διπίστονη δαγκάνα της Brembo με ABS / Ένας δίσκος 255mm με διπίστονη δαγκάνα της Brembo με cornering ABS

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ανεστραμμένο πιρούνι της Showa

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

200/45 , 250/47

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Ακτινωτή ζάντα αλουμινίου 21 x 4.25

Ελαστικό:

90/90-21

ΦΡΕΝΟ

Δύο δίσκοι 320mmm με τις δαγκάνες M50 της Brembo και ABS / Δύο δίσκοι 320mmm με τις δαγκάνες M50 της Brembo και cornering ABS

 

   

 

 

 

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες