Valentino Rossi: Νέα αγωγή εναντίον του για 100.000 Euro

Αύριο στο δικαστήριο η υπόθεση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/1/2018

Με αγωγές μπαίνει το 2018 για τον Rossi, λίγες ημέρες μετά την αθώωσή του για ηχορύπανση, καθώς αύριο 12 Ιανουαρίου οι δικηγόροι του θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο δικαστήριο δύο πρώην υπαλλήλους που έχουν καταθέσει αγωγή συνολικού ύψους 114.000 Euro για μη καταβολή υπερωριών μετά την απόλυσή τους.

Την είδηση φέρνει η εφημερίδα «il Resto del Carlino» και μέσα από την περιγραφή της ακρόασης της υπόθεσης, φαίνεται πως και οι δύο πλευρές έχουν το δίκιο τους.

Πρόκειται για ένα ζευγάρι από την Μολδαβία τον κ.Victor Untu και την κα. Jigan Zinaida, που απολύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μία βίλα με κήπο 20 στρεμμάτων στην οποία εργάζονταν ως επιστάτες. Η βίλα ήταν ιδιοκτησίας της εταιρίας Domus Mea, της οποίας διαχειριστής ήταν ο Graziano Rossi, μέχρι που η εταιρία διαλύθηκε και η βίλα μπήκε σε πωλητήριο. Από την διάλυση της εταιρίας και μετά, η βίλα πέρασε απευθείας στην ιδιοκτησία του Valentino Rossi.
 

Ας κάνουμε εδώ ένα διάλειμμα για μία αναγκαία εξήγηση. Η βίλα αυτή, όπως προέκυψε από την ακρόαση, είναι μία συνηθισμένη περίπτωση επένδυσης, όπως χιλιάδες άλλες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα. Αγοράζονται, διατηρούνται για το διάστημα κατοχής τους και πωλούνται μετά από λίγα χρόνια εισπράττοντας την υπεραξία τους, χωρίς κάποιος να έχει κατοικήσει ποτέ εκεί - στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ο κ.Untu περιέγραψε αναλυτικά τις υποχρεώσεις του για την βίλα και τον κήπο της, μαζί με τις μηνιαίες απολαβές του. Ο δικηγόρος του ζευγαριού συμπλήρωσε την εικόνα της εργασίας τους, για τα 2.600 Ευρώ που εισέπραττε ο Untu και τα 1.600 της συζύγου του. Το καλοκαίρι εργάζονταν από τις 6:30πμ έως τις 9:30μμ και το χειμώνα από τις 8:30πμ έως τις 6:30μμ επιβλέποντας τον τεράστιο κήπο με την ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα, το γυμναστήριο και το υπαίθριο αναψυκτήριο, μαζί με τον εξοπλισμό αυτών των εγκαταστάσεων. Ταυτόχρονα περιποιούταν τα δέντρα, το γρασίδι, τους θάμνους και τα παρτέρια, και έπρεπε να ελέγχουν έναν περιμετρικό φράκτη μήκους 2Km, μία μεγάλη σειρά από μπεκ ποτίσματος και αισθητήρες, 9 κάμερες, 21 παράθυρα, 9 δωμάτια με αισθητήρες, αυτοματισμούς θυρών και 38 εξωτερικά φώτα. Πρόσθεσαν επίσης την συχνή απεντόμωση και ο λόγος της ανάλυσης αυτής ήταν για να τονίσουν πως το 2011 είχαν λάβει αποζημίωση 10.000 Ευρώ για τις υπερωρίες από την αρχή του 2006, που έγιναν εξαιτίας των ανωτέρω εργασιών.

Από την πλευρά του Valentino Rossi, οι δικηγόροι του στην ακρόαση, αντέταξαν πως οι υπερωρίες γίνονται όταν το ζητήσει ο ιδιοκτήτης, με την διαφορά πως ο Rossi δεν ήταν ποτέ εκεί και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με την δήλωση του κ.Untu πως ο Rossi προσωπικά του δήλωσε "να κάνει ότι πρέπει, σαν να ήταν το δικό του σπίτι". Επίσης αντέταξαν σειρά τιμολογίων για την συντήρηση της πισίνας, των καμερών κτλ, που δείχνουν πως εξωτερικοί συνεργάτες είχαν αναλάβει μία σειρά εργασιών από την περιγραφή των δικηγόρων του ζεύγους, θεωρώντας πως δεν συνέτρεχε λόγος υπερωριών.

Αύριο Παρασκευή, ο δικαστής κ. Maurizio Paganelli θα αποφασίσει για το ποια πλευρά έχει δίκιο και θα απαλλάξει ή θα επιδικάσει τον Rossi για ένα σύνολο 114.000 Ευρώ που υπερωρίες τετραετίας και αποζημειώσεις.

Ετικέτες

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.