Vespa - Όχι δεν κλείνει, όπως λανθασμένα αναφέρει μερίδα του τύπου

Συνήθης πρακτική του ιταλικού εργοστασίου με τους εποχικούς εργάτες μπέρδεψε τους αρθρογράφους
Vespa-Pontedera
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/12/2024

Όλα ξεκίνησαν με ένα ελαφρώς μπερδεμένο άρθρο της ιταλικής εφημερίδας Il Tirreno, που έχει έδρα το Livorno και καλύπτει νέα που αφορούν κυρίως την Τοσκάνη, στην οποία υπάγεται και το εργοστάσιο της Vespa στην Pontedera, και συνεχίστηκε με μερίδα του τύπου να πηγαίνει το θέμα ένα βήμα παραπέρα κάνοντας λόγο για κλείσιμο του εργοστασίου της ιταλικής εταιρείας.

Το άρθρο του Andreas Quirici στην Il Tirreno είχε τίτλο: “Piaggio, πάνω από χίλιοι εργαζόμενοι σε ‘απόλυση’ για τρεις εβδομάδες: η πτώση των πωλήσεων και οι ημερομηνίες επιστροφής”.

Τα εισαγωγικά στη λέξη “απόλυση” έχουν σημασία, καθώς πρόκειται για μια συνήθη πρακτική της Piaggio που προσλαμβάνει εποχικούς εργάτες στο εργοστάσιο της Vespa τους μήνες που η παραγωγή το απαιτεί, ενώ κατόπιν όταν η ζήτηση και η παραγωγή πέφτουν τους απολύει, και η ιστορία επαναλαμβάνεται από την αρχή. Μια ιστορία που έχουμε συνηθίσει και στην Ελλάδα κυρίως στις τουριστικές επιχειρήσεις, σε Δήμους, κ.α.

Τα τοπικά συνδικάτα (που εκπροσωπεί η συνδικαλιστική αντιπροσωπεία Rsu) απαιτούν -όπως συνηθίζεται και εδώ σε πολλές περιπτώσεις- τη μονιμοποίηση των παραπάνω 1.100 υπαλλήλων, με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη στήριξη αυτών των αιτημάτων και από μερίδα του τύπου.

Ο αρθρογράφος του Il Tirreno μπλέκει το ζήτημα των εποχικών εργαζομένων, με την πτώση των πωλήσεων της Piaggio -για την οποία σας γράψαμε ΕΔΩ-, με αποτέλεσμα να σκιαγραφεί ένα ζοφερό μέλλον για τη Vespa, το οποίο όμως πέρα από τα οικονομικά νούμερα δεν έχει άλλη βάση.

Στο άρθρο της 28ης Νοεμβρίου αναφέρεται πως από τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου η παραγωγή θα σταματήσει “σε μεγάλο μέρος” του εργοστασίου της Vespa, ενώ τον Ιανουάριο έχει προγραμματιστεί συνάντηση για την ανακοίνωση της επαναλειτουργίας των θέσεων που σταματούν λόγω της μικρής εποχικής ζήτησης.

Οι εποχικοί εργαζόμενοι που απολύονται για να επαναπροσληφθούν αργότερα είναι 698 εργάτες, 306 μηχανικοί και 94 Vtl -αν καταλαβαίνουμε καλά αφορά εργαζόμενους από το εξωτερικό.

Το άρθρο αναφέρεται εκτενώς στα συνδικάτα και στο αριστερό κόμμα Pontedera a sinistra, στο επίδομα απόδοσης της Vespa, και στην κλιμακωτή επανέναρξη της πλήρους λειτουργίας του εργοστασίου, που υπαγορεύεται από τις παραδόσεις στους dealer και τα αποθέματα των αποθηκών, όλα με επίκεντρο τη ζητούμενη μονιμοποίηση των εποχικών εργαζομένων.

Η ανησυχία του αρθρογράφου λοιπόν εστιάζει στις κακές επιδόσεις του Piaggio Group οι οποίες δυσχεραίνουν περαιτέρω τις προσπάθειες για μονιμοποίηση των εποχικών εργαζομένων, και όχι στο κλείσιμο του εργοστασίου όπως ερμήνευσαν κάποιοι αρθρογράφοι.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.