Ξαφνική αποχώρηση του CEO της Harley Davidson

Χωρίς σαφή αιτιολογία το διαζύγιο

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2020

Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, η Harley Davidson USA ανακοίνωσε την από κοινού απόφαση αποχώρησης του CEO της εταιρείας, κυρίου Matt Lavatich, που ήταν ο εμπνευστής της φιλόδοξης στρατηγικής "More Roads" στην οποία εντάσσονται τα νέα υγρόψυκτα Pan America και Bronx, τα μελλοντικά 350 σε συνεργασία με την Benelli, καθώς και η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα επιδόσεων από ένα μεγάλο κατασκευαστή και όχι από start up εταιρείες. Tο σχέδιο του Matt Lavatich έχει λογική και μοιάζει να είναι η μοναδική ρεαλιστική λύση στο πρόβλημα πτώσης των πωλήσεων στην μεγάλη αγορά των ΗΠΑ. Προφανώς όλα αυτά δεν φαίνεται να ενδιαφέρουν τόσο πολύ τους μετόχους μιας εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας, που το μόνο που κοιτάνε είναι το βραχυπρόθεσμο κέρδος. Με την μετοχή της H-D να έχει χάσει το 40% της αξίας της τα τελευταία χρόνια, η γκρίνια όσων είχαν βάλει τα λεφτά τους (επενδυτικά funds και όχι μόνο) διαρκώς μεγάλωνε. Αυτή είναι η μόνη οφθαλμοφανής αιτιολόγηση για την αποχώρηση του Matt Lavatich, όμως το γεγονός πως η Harley Davidson δεν ανακοίνωσε κάποιον αντικαταστάτη του και τα χρέη CEO θα αναλάβει προσωρινά ο Jochen Zeitz, μέλος του σημερινού ΔΣ, δείχνει πως το διαζύγιο προέκυψε ξαφνικά και πως οι διαφωνίες δεν αφορούσαν μόνο το παρελθόν αλλά πιθανότατα και το μέλλον της εταιρείας. Βέβαια η Haley Davidson στην ανακοίνωσή της αναφέρει πως το σχέδιο More Roads του Lavatich θα συνεχιστεί και πως το διαζύγιο ήταν “ώριμη” απόφαση των δύο πλευρών.

Δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αφού σε τέτοιες περιπτώσεις στο παρελθόν οι ανακοινώσεις δεν γίνονται βράδυ στο τέλος της εβδομάδας, περιμένοντας να κλείσουν οι χρηματαγορές, αλλά με επίσημες συνεντεύξεις τύπου. Μια λιγότερο πιστευτή αιτία, είναι ο πολιτικός πόλεμος που είχε ο Matt Lavatich με τον Donald Trump (και τον σκληρό πυρήνα των επιχειρηματικών λόμπι που εκπροσωπεί…) σχετικά με την εμπορική τακτική των ΗΠΑ εναντίων της Κίνας και της Ευρώπης. Όπως κι αν έχει, δεν θα περιμένουμε πολύ για να μάθουμε τις πραγματικές αιτίες, αφού τα χρονοδιαγράμματα για την παρουσίαση των νέων μοντέλων είναι πολύ στενά και ήδη η παραγωγή του mega on-off της Harley έχει πάρει παράταση έναν χρόνο.

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.