Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, η Harley Davidson USA ανακοίνωσε την από κοινού απόφαση αποχώρησης του CEO της εταιρείας, κυρίου Matt Lavatich, που ήταν ο εμπνευστής της φιλόδοξης στρατηγικής "More Roads" στην οποία εντάσσονται τα νέα υγρόψυκτα Pan America και Bronx, τα μελλοντικά 350 σε συνεργασία με την Benelli, καθώς και η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα επιδόσεων από ένα μεγάλο κατασκευαστή και όχι από start up εταιρείες. Tο σχέδιο του Matt Lavatich έχει λογική και μοιάζει να είναι η μοναδική ρεαλιστική λύση στο πρόβλημα πτώσης των πωλήσεων στην μεγάλη αγορά των ΗΠΑ. Προφανώς όλα αυτά δεν φαίνεται να ενδιαφέρουν τόσο πολύ τους μετόχους μιας εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας, που το μόνο που κοιτάνε είναι το βραχυπρόθεσμο κέρδος. Με την μετοχή της H-D να έχει χάσει το 40% της αξίας της τα τελευταία χρόνια, η γκρίνια όσων είχαν βάλει τα λεφτά τους (επενδυτικά funds και όχι μόνο) διαρκώς μεγάλωνε. Αυτή είναι η μόνη οφθαλμοφανής αιτιολόγηση για την αποχώρηση του Matt Lavatich, όμως το γεγονός πως η Harley Davidson δεν ανακοίνωσε κάποιον αντικαταστάτη του και τα χρέη CEO θα αναλάβει προσωρινά ο Jochen Zeitz, μέλος του σημερινού ΔΣ, δείχνει πως το διαζύγιο προέκυψε ξαφνικά και πως οι διαφωνίες δεν αφορούσαν μόνο το παρελθόν αλλά πιθανότατα και το μέλλον της εταιρείας. Βέβαια η Haley Davidson στην ανακοίνωσή της αναφέρει πως το σχέδιο More Roads του Lavatich θα συνεχιστεί και πως το διαζύγιο ήταν “ώριμη” απόφαση των δύο πλευρών.
Δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αφού σε τέτοιες περιπτώσεις στο παρελθόν οι ανακοινώσεις δεν γίνονται βράδυ στο τέλος της εβδομάδας, περιμένοντας να κλείσουν οι χρηματαγορές, αλλά με επίσημες συνεντεύξεις τύπου. Μια λιγότερο πιστευτή αιτία, είναι ο πολιτικός πόλεμος που είχε ο Matt Lavatich με τον Donald Trump (και τον σκληρό πυρήνα των επιχειρηματικών λόμπι που εκπροσωπεί…) σχετικά με την εμπορική τακτική των ΗΠΑ εναντίων της Κίνας και της Ευρώπης. Όπως κι αν έχει, δεν θα περιμένουμε πολύ για να μάθουμε τις πραγματικές αιτίες, αφού τα χρονοδιαγράμματα για την παρουσίαση των νέων μοντέλων είναι πολύ στενά και ήδη η παραγωγή του mega on-off της Harley έχει πάρει παράταση έναν χρόνο.
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Suzuki RG500 του Barry Sheene στο σφυρί
Η μοτοσυκλέτα του δεύτερου και τελευταίου Παγκοσμίου Τίτλου του Βρετανού θρύλου
Από τον
Κώστα Γκαζή
3/3/2026
Η Suzuki RG500 XR14 με την οποία ο Βρετανός θρύλος των αγώνων μοτοσυκλέτας Barry Sheene κατέκτησε τον δεύτερο Παγκόσμιο τίτλο του το 1977, βγαίνει σε δημοπρασία στις 26 Απριλίου από τον Οίκο Bonhams στο Spring Stafford Sale, σε τιμή… λογική θα λέγαμε για τη συλλεκτική της αξία.
Η μοτοσυκλέτα του τίτλου του Sheene ήταν σχεδόν άφαντη όσον αφορά στην αγορά συλλεκτικών μοντέλων για σχεδόν 40 χρόνια, καθώς βρίσκεται στην ιδιοκτησία του τρέχοντος συλλέκτη από το 1987. Η μοτοσυκλέτα δίδεται σε “as last raced” κατάσταση, που σημαίνει πως χρήζει ριζικής αναπαλαίωσης αν ο νέος της ιδιοκτήτης θελήσει να τη δει να βγάζει και πάλι λευκό καπνό από τα 4 τελικά της.
“Η πώληση της RG500 του Barry Sheene είναι μια πραγματικά μοναδική ευκαιρία”, δήλωσε ο Ben Walker, Διευθυντής Διεθνούς Τμήματος Συλλεκτικών Μοτοσυκλετών της Bonhams. “Μοτοσυκλέτες αυτού του επιπέδου σπάνια εμφανίζονται, πόσο μάλλον μια που ανήκε στον αείμνηστο μεγάλο Barry Sheene.”
Η μοτοσυκλέτα φέρει τον αριθμό πλαισίου 1201 και τον κινητήρα RR1202RG500, επιβεβαιώνοντας την αυθεντικότητα της ως μοτοσυκλέτα του 1977. Τα σωζόμενα σύγχρονα εργοστασιακά αρχεία αγώνων της Suzuki καταγράφουν μόνο δύο πλαίσια XR14 που χρησιμοποιήθηκαν από τον Sheene εκείνη τη σεζόν: τα πλαίσια 1201 και 1202, με τρεις κινητήρες -1201, 1202 και 1204.
Καβάλα στη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ο Sheene ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος στη σεζόν του 1977, αντιμετωπίζοντας την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha με τους έτερους θρύλους Giacomo Agostini, Johnny Cecotto και Steve Baker.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονιάς, ο Sheene κέρδισε 6 από τους 11 γύρους, τερμάτισε δεύτερος και έκτος σε άλλους δύο, και στέφθηκε για 2η -και τελευταία- φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Ο Βρετανός κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τερματίζοντας με μεγάλη βαθμολογική διαφορά μπροστά από τον δεύτερο στην κατάταξη, Baker.
Επιπλέον, η νίκη του Sheene στο Βελγικό GP του 1977 κατεγράφη ως το ταχύτερο Grand Prix στην ιστορία, με τη μέση ταχύτητα αγώνα του αναβάτη του RG να βρίσκεται στα… 217,369 χλμ/ώρα! Την επόμενη χρονιά, η διαδρομή στο Spa-Francorchamps αντικαταστάθηκε από μια μικρότερη και ασφαλέστερη πίστα, γεγονός που σημαίνει ότι το ρεκόρ του Sheene θα παρέμενε ακατάρριπτο!
Πέρα από τις αγωνιστικές του δάφνες και την εκρηκτική του προσωπικότητα, ο Sheene ξεχώρισε και για έναν διαφορετικό αγώνα που έδωσε, για την αυξημένη ασφάλεια των αναβατών. Στον δεύτερο γύρο της σεζόν του 1977, που διεξήχθη στην πίστα Salzburgring, σημειώθηκε ένα σοβαρό δυστύχημα στον αγώνα των 350 κ.εκ., με τον Hans Stadelmann να χάνει τη ζωή του, και με τους Johnny Cecotto, Dieter Braun και Patrick Fernandez να τη γλιτώνουν με σοβαρούς τραυματισμούς. Η έλλειψη ιατρικών εγκαταστάσεων στον χώρο επιδείνωσε την κατάσταση και αποκάλυψε την αδιαφορία και την ψυχρότητα των διοργανωτών απέναντι στην ασφάλεια των ανταγωνιστών. Ο Sheene και οι περισσότεροι αναβάτες της κατηγορίας 500 αρνήθηκαν να αγωνιστούν, παρά την προσφορά των διοργανωτών να πληρωθούν διπλάσια από την κανονική αμοιβή εκκίνησης. Για τις ενέργειές του, η FIM εξέδωσε επίσημες προειδοποιήσεις ειδικά προς τον Sheene αλλά και προς άλλους αναβάτες.
Η RG500 που θα βγει στο σφυρί στη δημοπρασία του βρετανικού οίκου διατηρεί την εμβληματική κόκκινη, κίτρινη και λευκή βαφή της Suzuki, μαζί με τον κίτρινο-μαύρο αριθμό 7, τον τυχερό αριθμό του Sheene. Με τον εμβληματικό square four κινητήρα και τέσσερις εξατμίσεις, συμβατικό πιρούνι, ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο και δυο δίσκους στα φρένα μπροστά με… μονοπίστονες (!) δαγκάνες, η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παραμένει πιστή στην αυθεντική αγωνιστική της μορφή. Κομπλέ με τους χορηγούς στο φαίρινγκ: Texaco-Heron, Champion, Forward Trust, Michelin, Brut, Faberge στην ουρά, και με τα αυτοκόλλητα Team Titan, Hamamatsu.
Και μιας και πιάσαμε τους χορηγούς απολαύστε την σουρεαλιστική τηλεοπτική διαφήμιση που είχε γυρίσει τότε ο Barry Sheene, προωθώντας την κολόνια Brut, κάνοντας… ντους με αυτήν!
Η μοτοσυκλέτα προσφέρεται χωρίς όριο τιμής και σύμφωνα με Βρετανούς εκτιμητές αναμένεται να φτάσει περίπου στις 160.000–200.000 βρετανικές λίρες, δηλαδή κοντά στα 184.000–230.000 ευρώ με την τρέχουσα ισοτιμία. Γνώμη μας είναι πως μια τέτοια μοτοσυκλέτα θα έπρεπε να πωληθεί σε πολύ υψηλότερη τιμή, ενώ αναμένουμε να δούμε αν και οι συλλέκτες θα έχουν την ίδια άποψη.
Σημειώστε τέλος πως φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον πρώτο τίτλο του Sheene το 1976, και οι εορτασμοί περιλαμβάνουν μοναδικά γεγονότα στο Goodwood, όπου δεκάδες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες από την καριέρα του Βρετανού Πρωταθλητή θα εμφανιστούν ζωντανά στην πίστα.
