Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις: Πρόστιμο 2.000 Ευρώ θα πληρώνουν οι βενζινοπώλες για ανεφοδιασμό χωρίς κράνος

Δεν το είχαν δει να έρχεται…
Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις: Πρόστιμο 2.000 Ευρώ θα πληρώνουν οι βενζινοπώλες για ανεφοδιασμό χωρίς κράνος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2025

Μπούμερανγκ γυρνάει η πρωτοβουλία κυβέρνησης και βενζινοπωλών για τον ανεφοδιασμό αναβάτη μοτοσυκλέτας χωρίς κράνος, καθώς στο νομοσχέδιο που πρόκειται να κατατεθεί μαζί με τον νέο Κ.Ο.Κ προβλέπεται πρόστιμο 2.000 Ευρώ για οποιονδήποτε πωλήσει βενζίνη σε ξεκράνωτο αναβάτη!

Είναι από τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο «σας είπαμε να προσέχετε και δεν ακούσατε» καθώς είχαμε τονίσει ακριβώς αυτό το ζήτημα στο τελευταίο επεισόδιο-άρθρο, σχετικά με το έπος αυτό που διαδραματίζεται μεταξύ κυβέρνησης και πρατηρίων.

Για αρχή και για όποιον δεν έχει παρακολουθήσει τι έχει συμβεί ή έχει ασαφή άποψη για το τι συμβαίνει μιλάμε για ένα μέτρο που στοχεύει στην λύση ενός απαράδεκτου φαινομένου, την μη χρήση κράνους. Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη και από τις λίγες στον κόσμο που δεν φοράμε κράνος με ηλίθιες βασικές δικαιολογίες κάθε φορά. Επειδή είμαστε εδώ 40 χρόνια και έχουμε ζήσει το έργο αυτό, όπως και έχουμε παλέψει και παλεύουμε συνέχεια για να σταματήσει το φαινόμενο, γνωρίζουμε πως ανά περίοδο υπήρχαν διαφορετικές δικαιολογίες. Την δεκαετία του ΄80 έλεγαν πως δεν προστατεύει, πως κάνει κακό στον αυχένα, την δεκαετία του ΄90 πως το γυμνό κεφάλι είναι πιο αεροδυναμικό και στην κόντρα πάνε καλύτερα χωρίς αυτό και γενικά έχουμε ακούσει τα πάντα. Διανύουμε την περίοδο του «είναι δικαίωμά μου να μην το φοράω, κάνω κακό μόνο στον εαυτό μου» που είναι εξίσου ηλίθιο και κάνει τους γιατρούς στο ΚΑΤ και τους τραυματιοφορείς να χτυπάνε το δικό τους κεφάλι καθώς είναι σε θέση να μιλήσουν για το μετά και για εκείνους που έχουν μετανιώσει αλλά είναι αργά.

Σε μία κοινωνία λοιπόν που έχει αποτύχει να εκπαιδεύσει τον κάθε χρήστη δικύκλου, γιατί δεν είναι όλοι μοτοσυκλετιστές που γυρνάνε χωρίς κράνος, ένα πρατήριο στην Κίσσαμο Χανίων πήρε την πρωτοβουλία να μην ξανά βάλει βενζίνη σε οποιονδήποτε σταματήσει στις αντλίες του. Μία απόφαση με βαριά καρδιά καθώς ήρθε μετά τον χαμό 17χρονου συγγενή, απόλυτα δικαιολογημένη όταν μπορείς να αντιληφθείς τι ακριβώς ζουν οι άνθρωποι αυτοί και σε πλήρη αντιδιαστολή με το βασικό επιχείρημα των ημερών για την μη χρήση του.

Με την τακτική διακυβέρνησης που βασίζεται στην αντίδραση αντί του προγραμματισμού, της χάραξης πορείας και της επιβολής κατεύθυνσης, την πρωτοβουλία αυτή που ξεκίνησε από συναισθηματική φόρτιση την σήκωσε ο Υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης με καμπάνια για την χρήση του κράνους και την επιθυμία να απλωθεί αυτή η πρωτοβουλία σε όλα τα βενζινάδικα όλης της χώρας και μάλιστα να πλαισιωθεί νομοθετικά.

Στην τέταρτη κατά σειρά πράξη αυτή της ιστορίας, ήρθε η εμπλοκή του Υπουργού Θεοδωρικάκου που συμπλήρωσε την τακτική Άδωνι Γεωργιάδη, ετοιμάζοντας νομοθετική παρέμβαση.

Εδώ είναι που είδαμε να διαφαίνεται ο κίνδυνος για τους πρατηριούχους που μέχρι εκείνη την ώρα και μέσω των εκπροσώπων τους απλά χόρευαν στο επικοινωνιακό γαϊτανάκι χωρίς να βλέπουν τι έρχεται.

Διότι δεν γίνεται να υπάρχει νομοθεσία που επιβάλλει χωρίς να οριστεί και πρόστιμο για εκείνον που δεν την ακολουθεί. Ο νόμος δεν λειτουργεί με «πρωτοβουλίες» και «καλή διάθεση» αλλά πρέπει να ορίζει και την ποινή για εκείνον που τον παραβλέπει.

Κι αυτή η ποινή ορίστηκε στις 2.000 Ευρώ για όποιον βάζει βενζίνη σε αναβάτη που δεν φορά κράνος!

Να θυμίσουμε πως αυτή την στιγμή η μη χρήση κράνους ΔΕΝ έχει χρηματικό πρόστιμο, μόνο διοικητικό, κάτι που επίσης αναμένεται να αλλάξει με τον νέο ΚΟΚ αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα είναι στο ύψος των 2.000 Ευρώ. Οι οικονομικές συνέπειες λοιπόν από την μη χρήση κράνους είναι βαρύτερες για το πρατήριο απ’ ότι για τον αναβάτη που δεν το φορά!

Ο πρόεδρος των Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής, Νίκος Παπαγεωργίου τόνισε πως ο κλάδος είναι αρνητικός πλέον στο νέο νομοθέτημα ενώ αντίστοιχα τοποθετήθηκε και η Πρόεδρος της Ένωσης Βενζινοπωλών Νομού Αττικής (ΕΒΝΑ), Μαρία Ζάγκα η οποία έχει συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας και στο παρελθόν έχει δηλώσει πως στη χώρα υπάρχει «επίσημο παρακράτος στα καύσιμα». Σύμφωνα με την ίδια, δεν γίνεται τα πρατήρια να κάνουν το έργο της αστυνομίας και διαφωνεί κάθετα με το πρόστιμο.

Αυτή είναι και η πέμπτη κατά σειρά πράξη στην ιστορία αυτή που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο από το τραγικό γεγονός ενός νέου που έχασε την ζωή του και ενώ τα θλιβερά παρόμοια στατιστικά συνεχίζουν να γράφουν αριθμούς από τότε σε όλη την περιφέρεια.

Μένει να δούμε πως θα συνεχίσει τώρα το Υπουργείο Ανάπτυξης που πλέον δεν έχει στο πλευρό του τους βενζινοπώλες και αν κάποια στιγμή θα εμπλακεί ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης καθότι το δικό του Υπουργείο είναι που έχει τεράστιο ποσοστό ευθύνης, διαχρονικά.

 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S