Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις: Πρόστιμο 2.000 Ευρώ θα πληρώνουν οι βενζινοπώλες για ανεφοδιασμό χωρίς κράνος

Δεν το είχαν δει να έρχεται…
Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις: Πρόστιμο 2.000 Ευρώ θα πληρώνουν οι βενζινοπώλες για ανεφοδιασμό χωρίς κράνος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2025

Μπούμερανγκ γυρνάει η πρωτοβουλία κυβέρνησης και βενζινοπωλών για τον ανεφοδιασμό αναβάτη μοτοσυκλέτας χωρίς κράνος, καθώς στο νομοσχέδιο που πρόκειται να κατατεθεί μαζί με τον νέο Κ.Ο.Κ προβλέπεται πρόστιμο 2.000 Ευρώ για οποιονδήποτε πωλήσει βενζίνη σε ξεκράνωτο αναβάτη!

Είναι από τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο «σας είπαμε να προσέχετε και δεν ακούσατε» καθώς είχαμε τονίσει ακριβώς αυτό το ζήτημα στο τελευταίο επεισόδιο-άρθρο, σχετικά με το έπος αυτό που διαδραματίζεται μεταξύ κυβέρνησης και πρατηρίων.

Για αρχή και για όποιον δεν έχει παρακολουθήσει τι έχει συμβεί ή έχει ασαφή άποψη για το τι συμβαίνει μιλάμε για ένα μέτρο που στοχεύει στην λύση ενός απαράδεκτου φαινομένου, την μη χρήση κράνους. Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη και από τις λίγες στον κόσμο που δεν φοράμε κράνος με ηλίθιες βασικές δικαιολογίες κάθε φορά. Επειδή είμαστε εδώ 40 χρόνια και έχουμε ζήσει το έργο αυτό, όπως και έχουμε παλέψει και παλεύουμε συνέχεια για να σταματήσει το φαινόμενο, γνωρίζουμε πως ανά περίοδο υπήρχαν διαφορετικές δικαιολογίες. Την δεκαετία του ΄80 έλεγαν πως δεν προστατεύει, πως κάνει κακό στον αυχένα, την δεκαετία του ΄90 πως το γυμνό κεφάλι είναι πιο αεροδυναμικό και στην κόντρα πάνε καλύτερα χωρίς αυτό και γενικά έχουμε ακούσει τα πάντα. Διανύουμε την περίοδο του «είναι δικαίωμά μου να μην το φοράω, κάνω κακό μόνο στον εαυτό μου» που είναι εξίσου ηλίθιο και κάνει τους γιατρούς στο ΚΑΤ και τους τραυματιοφορείς να χτυπάνε το δικό τους κεφάλι καθώς είναι σε θέση να μιλήσουν για το μετά και για εκείνους που έχουν μετανιώσει αλλά είναι αργά.

Σε μία κοινωνία λοιπόν που έχει αποτύχει να εκπαιδεύσει τον κάθε χρήστη δικύκλου, γιατί δεν είναι όλοι μοτοσυκλετιστές που γυρνάνε χωρίς κράνος, ένα πρατήριο στην Κίσσαμο Χανίων πήρε την πρωτοβουλία να μην ξανά βάλει βενζίνη σε οποιονδήποτε σταματήσει στις αντλίες του. Μία απόφαση με βαριά καρδιά καθώς ήρθε μετά τον χαμό 17χρονου συγγενή, απόλυτα δικαιολογημένη όταν μπορείς να αντιληφθείς τι ακριβώς ζουν οι άνθρωποι αυτοί και σε πλήρη αντιδιαστολή με το βασικό επιχείρημα των ημερών για την μη χρήση του.

Με την τακτική διακυβέρνησης που βασίζεται στην αντίδραση αντί του προγραμματισμού, της χάραξης πορείας και της επιβολής κατεύθυνσης, την πρωτοβουλία αυτή που ξεκίνησε από συναισθηματική φόρτιση την σήκωσε ο Υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης με καμπάνια για την χρήση του κράνους και την επιθυμία να απλωθεί αυτή η πρωτοβουλία σε όλα τα βενζινάδικα όλης της χώρας και μάλιστα να πλαισιωθεί νομοθετικά.

Στην τέταρτη κατά σειρά πράξη αυτή της ιστορίας, ήρθε η εμπλοκή του Υπουργού Θεοδωρικάκου που συμπλήρωσε την τακτική Άδωνι Γεωργιάδη, ετοιμάζοντας νομοθετική παρέμβαση.

Εδώ είναι που είδαμε να διαφαίνεται ο κίνδυνος για τους πρατηριούχους που μέχρι εκείνη την ώρα και μέσω των εκπροσώπων τους απλά χόρευαν στο επικοινωνιακό γαϊτανάκι χωρίς να βλέπουν τι έρχεται.

Διότι δεν γίνεται να υπάρχει νομοθεσία που επιβάλλει χωρίς να οριστεί και πρόστιμο για εκείνον που δεν την ακολουθεί. Ο νόμος δεν λειτουργεί με «πρωτοβουλίες» και «καλή διάθεση» αλλά πρέπει να ορίζει και την ποινή για εκείνον που τον παραβλέπει.

Κι αυτή η ποινή ορίστηκε στις 2.000 Ευρώ για όποιον βάζει βενζίνη σε αναβάτη που δεν φορά κράνος!

Να θυμίσουμε πως αυτή την στιγμή η μη χρήση κράνους ΔΕΝ έχει χρηματικό πρόστιμο, μόνο διοικητικό, κάτι που επίσης αναμένεται να αλλάξει με τον νέο ΚΟΚ αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα είναι στο ύψος των 2.000 Ευρώ. Οι οικονομικές συνέπειες λοιπόν από την μη χρήση κράνους είναι βαρύτερες για το πρατήριο απ’ ότι για τον αναβάτη που δεν το φορά!

Ο πρόεδρος των Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής, Νίκος Παπαγεωργίου τόνισε πως ο κλάδος είναι αρνητικός πλέον στο νέο νομοθέτημα ενώ αντίστοιχα τοποθετήθηκε και η Πρόεδρος της Ένωσης Βενζινοπωλών Νομού Αττικής (ΕΒΝΑ), Μαρία Ζάγκα η οποία έχει συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας και στο παρελθόν έχει δηλώσει πως στη χώρα υπάρχει «επίσημο παρακράτος στα καύσιμα». Σύμφωνα με την ίδια, δεν γίνεται τα πρατήρια να κάνουν το έργο της αστυνομίας και διαφωνεί κάθετα με το πρόστιμο.

Αυτή είναι και η πέμπτη κατά σειρά πράξη στην ιστορία αυτή που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο από το τραγικό γεγονός ενός νέου που έχασε την ζωή του και ενώ τα θλιβερά παρόμοια στατιστικά συνεχίζουν να γράφουν αριθμούς από τότε σε όλη την περιφέρεια.

Μένει να δούμε πως θα συνεχίσει τώρα το Υπουργείο Ανάπτυξης που πλέον δεν έχει στο πλευρό του τους βενζινοπώλες και αν κάποια στιγμή θα εμπλακεί ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης καθότι το δικό του Υπουργείο είναι που έχει τεράστιο ποσοστό ευθύνης, διαχρονικά.

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες