Yamaha FZR750R ΟW-01 Βγαίνει σε δημοπρασία στο κουτί της – Με 1,1χλμ!

Μια ολοκαίνουργια Yamaha FZR750R OW-01 του 1990 δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions
FZR750R ΟW-01
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/6/2025

Βρέθηκε στο Quebec του Καναδά μια Yamaha FZR750R OW-01 σε άριστη κατάσταση, ασυναρμολόγητη αλλά με 1,1χλμ, μέσα στο εργοστασιακό κιβώτιο της, ακόμα με τις ζελατίνες της αρχικής συσκευασίας και δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions.

Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike από την ίδρυσή του το 1988 οδήγησε στην κυκλοφορία μοτοσυκλετών “δρόμου” με χαρακτηριστικά που “έκλειναν το μάτι” στην πίστα. Η πιο διάσημη από αυτές τις περιορισμένης παραγωγής homologation μοτοσυκλέτες είναι η εμβληματική RC30 της Honda, όμως η απάντηση της Yamaha, η FZR750R του 1989, πιο γνωστή ως OW01, είναι ακόμη πιο σπάνια και εξωτική, με μόλις 500 κομμάτια να έχουν κατασκευαστεί.

FZR750R ΟW-01

Αν και ήταν νόμιμη για κυκλοφορία στο δρόμο, η OW01 είχε τεχνικά χαρακτηριστικά που στόχευαν στους αγώνες. Με τιμή $16.000 (συν μερικές χιλιάδες ακόμη για το αγωνιστικό κιτ), η OW01 ήταν μία από τις πιο ακριβές μοτοσυκλέτες της αγοράς το 1989.

Η Yamaha κατασκεύασε το αλουμινένιο πλαίσιο της OW01 από κράμα αλουμινίου ανώτερης ποιότητας σε σχέση με τις κανονικές μοτοσυκλέτες της.

Δίνοντας έμφαση στο χαμηλό βάρος, οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν ακόμη και αλουμινένιο ρεζερβουάρ αντί για ατσάλινο.

FZR750R ΟW-01

Με πιρούνι Showa μπροστά και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ Öhlins πίσω, η OW01 προσέφερε κοφτερή, για την εποχή συμπεριφορά. Ωστόσο, λόγω της λεπτής στη σέλας, των ψηλά τοποθετημένων μαρσπιέ και των χαμηλών clip-ons, δεν ήταν ακριβώς φτιαγμένη για άνεση.

Στην καρδιά της FZR750R βρισκόταν ένας ολοκαίνουριος, υπερτετράγωνος τετρακύλινδρος κινητήρας με διάμετρο 72 χιλιοστά και διαδρομή 46 χιλιοστά, και πέντε βαλβίδες ανά κύλινδρο – μία τεχνολογία που είχε εισάγει η Yamaha για καλύτερη πλήρωση του κυλίνδρου στις υψηλές στροφές. Οι μπιέλες ήταν κατασκευασμένες απο τιτάνιο και τα έμβολα είχαν μόνο δύο ελατήρια για μειωμένες τριβές.

Τροφοδοτούνταν από τέσσερα καρμπυρατέρ Mikuni καθέτου ροής, με επίπεδα slide αποδίδοντας 121 ίππους (περιορισμένους στους 77 για την ιαπωνική αγορά), μια εντυπωσιακή τιμή για 750 κυβικά το 1989. Ο κινητήρας είχε μία σχεδόν “δίχρονη απόκριση”, με την ισχύ να έρχεται απότομα πάνω από τις 9.000 σ.α.λ. και να φτάνει έως τις 14.000 σ.α.λ. Η Yamaha εξόπλισε επίσης την OW01 με 6τάχυτο κιβώτιο με κοντές σχέσεις, για να διατηρείται πάντα ο κινητήρας στο φάσμα ισχύοw.

To βάρος της είναι περίπου στα 202 κιλά χωρίς υγρά. Το αγωνιστικό κιτ της εργοστασιακής Yamaha (με επιπλέον κόστος) περιλάμβανε βελτιωμένα έμβολα, εκκεντροφόρους, ECU αποκλειστικά για αγώνες και πλήρη αγωνιστική εξάτμιση. Τα επίσημα νούμερα αναφέρουν ότι η ΟW01 διανύει τα 400 μέτρα σε 11,20 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου στα 210 χλμ/ώρα περίπου, ενώ η τελική της έφτανε τα 257 χλμ/ώρα.

FZR750R ΟW-01

Η OW01 δεν πουλήθηκε ποτέ ως μοτοσυκλέτα δρόμου στις Η.Π.Α., αλλά όταν η AMA άλλαξε τους κανονισμούς ώστε να απαιτούνται μόνο 15 πωλήσεις για την έγκριση ενός μοντέλου, η Yamaha USA τις διέθεσε απευθείας σε αδειούχους αναβάτες και ομάδες, παρόλο που έφεραν φώτα και πλήρη πίνακα οργάνων.

Παγκοσμίως, κάποιες OW01 είχαν λείες προβολείς και φώτα οπισθοπορείας, ενώ άλλες είχαν εσοχές στους προβολείς και τα πίσω φώτα προεξείχαν. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε το δελτίο τύπου της Yamaha Ιαπωνίας από το 1989.

Κατασκευασμένη τον Ιανουάριο του 1990, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει αριθμό πλαισίου: JYA3JVN01LA001121. Ο πωλητής απέκτησε τη μοτοσυκλέτα τον Αύγουστο του 2013 από τη Moto 2001 στο Saint-Laurent στο Quebec του Καναδάς (που πλέον έχει κλείσει). Έκτοτε φυλάσσεται σε χώρο μουσείου μοτοσυκλετών ελεγχόμενου κλιματισμού.

FZR750R ΟW-01

Το οδόμετρο δείχνει 1,1 χιλιόμετρο φυσιολογικό για τον τρόπο που γινόταν πριν από τρεις και βάλε δεκαετίες, ο ποιοτικός έλεγχος μετά την γραμμή παραγωγής. Καθώς η μοτοσυκλέτα είναι ακόμα στο κιβώτιο, ο πωλητής την κατατάσσει ως έκθεμα και δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ συντήρηση. Η μοτοσυκλέτα που έχει παραμείνει καινούρια στο κιβώτιο από τότε δεν φέρει αξιοσημείωτες φθορές ενώ η πώληση περιλαμβάνει και τα δύο αυθεντικά κλειδιά.

Φαίνεται πως αποκτήθηκε ως επένδυση με στόχο να μην βγει ποτέ από το κιβώτιό της...

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.